Το 1966 δεν ήταν απλώς μία ακόμη χρονιά για την αυτοκίνηση. 

Ήταν ένα σημείο καμπής, όπου η τεχνολογία, η κοινωνία και η κουλτούρα συναντήθηκαν με τρόπο εκρηκτικό, γεννώντας μοντέλα που δεν κάλυπταν απλώς ανάγκες μετακίνησης, αλλά εξέφραζαν φιλοδοξίες, ταυτότητα και όραμα. 

Tο 1966 μοιάζει με χρονιά συμπύκνωσης ιδεών. Τα αυτοκίνητα που παρουσιάστηκαν τότε δεν ήταν απλώς προϊόντα της εποχής τους· ήταν οι σπόροι από τους οποίους φύτρωσε το σύγχρονο αυτοκίνητο

Σε έναν κόσμο που άλλαζε ραγδαία, το αυτοκίνητο μετατρεπόταν από σύμβολο ανασυγκρότησης σε εργαλείο προσωπικής ελευθερίας -και το 1966 ήταν η χρονιά που αυτό αποτυπώθηκε όσο ποτέ άλλοτε στους δρόμους.

Στην Αμερική των mid-60s, η οικονομική ευημερία και η αυτοπεποίθηση μιας υπερδύναμης αντικατοπτρίζονταν σε μεγάλα, δυναμικά και συχνά υπερβολικά αυτοκίνητα. Η γενιά των baby boomer ενηλικιωνόταν, η ποπ κουλτούρα άνθιζε και το αυτοκίνητο γινόταν προέκταση του lifestyle. Το 1966 ήταν χρονιά όπου η έννοια του «performance for the masses» εδραιώθηκε: Muscle car, γραμμές φάστμπακ και κινητήρες V8 με υπερμεγέθη χωρητικότητα εξέφραζαν την ανάγκη για ταχύτητα, δύναμη και προσωπική έκφραση. Παράλληλα, οι αμερικανικές εταιρίες άρχιζαν να αντιλαμβάνονται ότι η σχεδίαση και η εικόνα μπορούσαν να είναι εξίσου σημαντικές με τα κυβικά και τους ίππους. To 1966, η Oldsmobile Toronado, το πρώτο σύγχρονο προσθιοκίνητο αμερικανικό αυτοκίνητο, ανακηρύχτηκε από το Motor Trend, Αυτοκίνητο της Χρονιάς.

Στην Ευρώπη, το 1966 βρήκε τις αυτοκινητοβιομηχανίες σε φάση ωρίμανσης. Η μεταπολεμική ανοικοδόμηση είχε πλέον ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό και η αυτοκίνηση περνούσε από τη φάση της ανάγκης στη φάση της επιλογής. Τα οικογενειακά αυτοκίνητα γίνονταν μεγαλύτερα, ασφαλέστερα και πιο άνετα, ενώ παράλληλα γεννιόταν μια νέα γενιά σπορ και GT μοντέλων που απευθύνονταν σε ένα κοινό με αυξημένες προσδοκίες. Η σχεδίαση άρχισε να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, με επιρροές τόσο από την αμερικανική αισθητική όσο και από το ευρωπαϊκό ντιζάιν, ενώ τεχνολογικές λύσεις όπως η εμπρός κίνηση, τα δισκόφρενα και οι πιο εξελιγμένες αναρτήσεις έμπαιναν σταδιακά στα μοντέλα μαζικής παραγωγής. Τη χρονιά αυτή, το Renault 16 -είχε λανσαριστεί το 1965- εξελέγη Αυτοκίνητο της Χρονιάς για την νεωτερική εμπρός κίνηση και το πρακτικό πρωτόφαντο 5θυρο ντιζάιν του. 

Για την Ιαπωνία, το 1966 ήταν χρονιά-ορόσημο. Η χώρα βρισκόταν στο απόγειο της οικονομικής της ανάπτυξης και η αυτοκίνηση αποτελούσε βασικό πυλώνα αυτής της πορείας. Τα ιαπωνικά αυτοκίνητα της εποχής δεν στόχευαν στη λάμψη, αλλά στην αξιοπιστία, στην οικονομία και στη μαζική πρόσβαση. Μοντέλα που λανσαρίστηκαν τότε έθεσαν τα θεμέλια για τη φιλοσοφία που θα χαρακτήριζε τις ιαπωνικές μάρκες για δεκαετίες: Απλή μηχανολογία, πρακτικότητα και σταθερή ποιότητα. Παράλληλα, άρχιζαν να διαφαίνονται οι πρώτες τεχνολογικές καινοτομίες που θα έκαναν την Ιαπωνία παγκόσμιο σημείο αναφοράς τα επόμενα χρόνια. Το 1966, λανσαρίστηκε το πιο πετυχημένο (καλοπουλημένο) αυτοκίνητο όλων των εποχών, η Toyota Corolla.

Κοιτάζοντας πίσω, το 1966 μοιάζει με χρονιά συμπύκνωσης ιδεών. Τα αυτοκίνητα που παρουσιάστηκαν τότε δεν ήταν απλώς προϊόντα της εποχής τους· ήταν οι σπόροι από τους οποίους φύτρωσε το σύγχρονο αυτοκίνητο. Και γι’ αυτό, 60 χρόνια μετά, εξακολουθούν να μας απασχολούν. Σημειώστε ότι το έτος 1966 αφορά την πρεμιέρα τους που δεν είναι απαραίτητα η χρονιά του εμπορικού τους λανσαρίσματος. Ας τα δούμε όλα τους, με αλφαβητική σειρά. 

Audi F103

Η σειρά Audi F103  αποτελεί κομβικό σημείο στην ιστορία του Inglastadt, καθώς ήταν αυτή που ουσιαστικά επανέφερε το όνομα «Audi» στο αυτοκινητικό προσκήνιο ύστερα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Σε μια περίοδο όπου η Auto Union αναζητούσε νέα ταυτότητα, τα μοντέλα F103 σηματοδότησαν τη μετάβαση από τη δίχρονη τεχνολογία της DKW σε σύγχρονους τετράχρονους κινητήρες, θέτοντας τις βάσεις για τη μετέπειτα πορεία της Audi ως κατασκευαστή premium αυτοκινήτων.

Η γκάμα του 1966 περιλάμβανε τα Audi 72, Audi 80 και Audi Super 90, με την ονομασία κάθε μοντέλου να παραπέμπει ευθέως στην απόδοση του κινητήρα σε ίππους. Λίγα χρόνια αργότερα ακολούθησαν το πιο προσιτή Audi 60, το 1968, και το Audi 75 το 1969, η οποία ενοποίησε τις εκδόσεις 72 και 80. Το κοινό τεχνικό υπόβαθρο προερχόταν από το DKW F102, ωστόσο το αμάξωμα είχε επιμηκυνθεί για να φιλοξενήσει έναν ολοκαίνουργιο 4κύλινδρο, τετράχρονο κινητήρα.

Όλα τα μοντέλα της σειράς F103 χρησιμοποιούσαν κινητήρες της οικογένειας M118, 4κύλινδρους σε σειρά και τοποθετημένους κατά τον διαμήκη άξονα. Οι κυβισμοί κυμαίνονταν από περίπου 1,7 έως 1,8 λίτρα, με ισχύ από 72 έως 90 ίππους, προσφέροντας επιδόσεις αξιοπρεπείς έως ιδιαίτερα καλές για τα δεδομένα της μεσαίας κατηγορίας της εποχής. Το κορυφαία Audi Super 90 δε, ξεπερνούσε τα 160 km/h, ενισχύοντας το πιο σπορ προφίλ της σειράς.

Η μετάδοση γινόταν μέσω χειροκίνητου κιβωτίου τεσσάρων σχέσεων με λεβιέ στην κολόνα του τιμονιού, και στον τομέα της πέδησης συναντούσαμε δισκόφρενα εμπρός -τοποθετημένα εσωτερικά- και ταμπούρα πίσω. 

Η σειρά F103 προσφερόταν σε δίθυρες και τετράθυρες μπερλίνες, καθώς και σε 3θυρο στέισον με την ονομασία «Variant», καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα αναγκών -στα στέισον Audi μέχρι το 1977 ονομάζονταν «Variant», οπότε κι άλλαξαν ονομασία σε «Avant» το 1977 με το Audi 100 Avant (C2).

Η σημασία του Audi F103 δεν περιορίζεται στα τεχνικά του χαρακτηριστικά. Ήταν το μοντέλο που καθιέρωσε τη φιλοσοφία της Audi γύρω από τους τετράχρονους κινητήρες, την ποιότητα κύλισης και τον πιο ώριμο, αστικό χαρακτήρα. Με άλλα λόγια, αποτέλεσε το πραγματικό σημείο εκκίνησης της σύγχρονης Audi, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, και γι’ αυτό κατέχει ιδιαίτερη θέση στην ιστορία της ευρωπαϊκής αυτοκίνησης.

Alfa Romeo Spider

Με ονομασία προέλευσης... 140.000 «νονοί» απάντησαν στο διαγωνισμό της Alfa για το όνομα της νέας Spider. Το όνομα «Duetto» προκρίθηκε επειδή χαρακτήριζε δύο ερωτευμένους και έδενε τέλεια με τη ρομαντική παράδοση της μιλανέζικης φίρμας. Το ορίτζιναλ σχέδιο της πρώτης Alfa Romeo Spider 1600 ήταν το συμπύκνωμα τριών σχεδιαστικών ασκήσεων του Pininfarina. Και η φήμη της απογειώθηκε το 1967 με το φιλμ «Ο Πρωτάρης». Διαβάστε περισσότερα εδώ...

BMW 02 Series

H κοντή Neue Klasse με τις δύο πόρτες ήταν το πρώτο «απόλυτο μηχάνημα οδήγησης» και γέννησε τη 2002 που άλλαξε την εικόνα της φίρμας. Στην ουσία, η 1600 πατούσε σε ένα κοντυμένο πάτωμα από 1500/1800 και η BMW την έφτιαξε για να συναγωνιστεί τις Alfa Romeo της εποχής, από τις οποίες είχε και χαμηλότερη τιμή. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Chevrolet Camarο

Με αδρές και επιθετικές γραμμές, η Chevrolet Camaro είναι ένα από τα πιο όμορφα pony-car που σχεδιάστηκαν ποτέ. Αντίπαλο δέος στο εμπορικό φαινόμενο Ford Mustang, την αντέγραψε αλλά δεν περιορίστηκε σε ρόλο κομπάρσου. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

DAF 44

Το DAF 44 ήταν ένα μικρό ολλανδικό οικογενειακό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε μεταξύ 1966 και 1974, γνωστό για το καινοτόμο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων Variomatic. Σχεδιασμένο από τον Giovanni Michelotti, ήταν φημισμένο για την άνεση και την ευκολία οδήγησης, με το μήκος του να φτάνει τα 3,85 m, το πλάτος τα 1,54 και το μεταξόνιο 2,25 m.

Το DAF 44 διακρινόταν για τον απλό και αποτελεσματικό σχεδιασμό του, προσφέροντας ένα ευρύχωρο και φωτεινό εσωτερικό χάρη στις λεπτές κολόνες του αμαξώματος.

Φορούσε αερόψυκτο δικύλινδρο κινητήρα 844 cc που απέδιδε 34 ή 40 ίππους ανάλογα με το έτος και την έκδοση. Το πιο διάσημο χαρακτηριστικό του ήταν το κιβώτιο συνεχώς μεταβαλλόμενης μετάδοσης Variomatic (CVT)με τη μέγιστη ταχύτητά του να φτάνει τα 123 km/h. Τα δε 725 κιλά του αυτοκινήτου αναλάμβαναν να επιβραδύνουν ταμπούρα και στους τέσσερις τροχούς.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι παρά το μικρό του μέγεθος και το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, διακρίθηκε και στα ράλι, κερδίζοντας την κατηγορία του στο Μόντε Κάρλο, στο Ράλι Tulip και στο Ράλι Ακρόπολις.

Το DAF 44 προσφερόταν σε δύο στιλ αμαξώματος και δύο επίπεδα εξοπλισμού: Δίθυρο Sedan και δίθυρο στέισον/βαν. Όσον αφορά τις εκδόσεις, αρχικά λανσαρίστηκε στην έκδοση "De Luxe", ακολούθησε μια πιο βασική έκδοση (Standard, στη συνέχεια Comfort), με κάποιες αισθητικές και εξοπλισμού διαφορές, όπως η προσθήκη προφυλακτήρων με λαστιχένιες γωνίες.

Στα οκτώ χρόνια της εμπορικής καριέρας του, το DAF 44 πούλησε 167.902 αυτοκίνητα.

Dodge Charger

Η Dodge χρειαζόταν απελπισμένα ένα αυτοκίνητο που θα μπορούσε να σαγηνεύσει οποιονδήποτε κάτω από τα... 80! Έτσι έφτιαξε μια φάστμπακ… Coronet! Ένα  muscle car πρώτης γενιάς, γνωστό για το ξεχωριστό στιλ φάστμπακ, αποκλειστικά με μοτέρ V8, μοναδικά αναδιπλούμενα εμπρός φανάρια και πολυτελές εσωτερικό με τέσσερα μπάκετ. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ferrari 365

Η πιο δημοφιλής Ferrari 365 ήταν η GT 2+2, το αυτοκίνητο που έκανε μια Ferrari εύκολη στην οδήγηση, με μόνο εφόδιο το δίπλωμα οδήγησης. Και η πρώτη Ferrari 2+2 με ανεξάρτητη ανάρτηση. Μια ακόμη πρωτιά ήταν η συνεργασία με την Koni για την εξέλιξη του υγροπνευματικού συστήματος διατήρησης σταθερού ύψους. Σύστημα που εξελίχτηκε για να αντισταθμίζει το βάρος των πίσω επιβατών. Διαβάστε περισσότερα εδώ... 

FIAT 124

Στις 10 Μαρτίου του 1966, το FIAT 124 αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και εκλέχτηκε «Car of the Year» το 1967.

Το νέο FIAT 124 αντικατέστησε τα FIAT 1300 και 1500, και μεταλλάχτηκε σε πολλές παραλλαγές, περιλαμβανομένης μιας Familiare (στέισον, με ενισχυμένα ελατήρια και αναθεωρημένη τελική σχέση μετάδοσης), ενός 4θέσιου κουπέ και ενός διθέσιου σπάιντερ. Και έγινε δημοφιλές για τις προηγμένες τεχνικές του λύσεις, κυρίως τη χρήση τεσσάρων στάνταρ δισκόφρενων, κάτι σπάνιο για ένα φθηνό οικογενειακό αυτοκίνητο εκείνη την εποχή.

Νωρίς το 1967, παρουσιάστηκε σε μια ελαφρά επιμηκυμένη και πιο πολυτελής έκδοσή του, το 125, που από τη βασική έκδοση φορούσε το μοτέρ Twin Cam του Aurelio Lampredi. Με 1.608 cc, αρχικά με 90 και στη συνέχεια με 100 άλογα στις εκδόσεις 125S και 125 Special, το τετράγωνο αυτό μοτέρ (80x80 mm), σε όλες τις προγενέστερες (τo πρώτο μοτέρ TC απέδιδε από 1.438 cc 90 PS (96 SAE) στις 6.500 rpm και φορέθηκε στο FIAT 124 Sport Spider του 1966) και μεταγενέστερες εκδόσεις, ήταν το κορυφαίο της εποχής στην κλάση του.

Με λουριά αντί για καδένες, αξιόπιστο, με ένα εκπληκτικό σύστημα ρύθμισης των βαλβίδων και τροφοδοσία από μόλις ένα 34άρι Weber, έκανε τον bialbero μαζικής παραγωγής της Alfa Romeo να δείχνει υπερήλικος και αδηφάγος, φτωχός συγγενής.

Ήταν το μοτέρ και εκδημοκράτισε τους 2EEK, την ευστροφία και τις επιδόσεις και φορέθηκε από πλήθος μοντέλων της FIAT και της Lancia, σε διαμήκη και εγκάρσια διάταξη. Το 124, με το λανσάρισμά του, φόρεσε επίσης ένα νέο 4κύλινδρο κινητήρα με εκκεντροφόρο επικεφαλής που απέδιδε 60 άλογα από 1.197. 

Ακόμη και σε αυτή τη βασική έκδοσή του, θεωρούνταν αξιόπιστο και ασφαλές αυτοκίνητο, σχεδιασμένο για να μεταφέρει πέντε άτομα με την άνεση της εποχής. Αν και οι 60 ίπποι του μπορεί να φαίνονται μέτριοι σήμερα, ήταν επαρκείς για καθημερινή οικογενειακή χρήση και προσέφεραν ευχάριστη οδηγική εμπειρία.

Περίπου 1.543.000 από τα 124 κάθε είδους κατασκευάστηκαν στην Ιταλία, πριν το μοντέλο αντικατασταθεί το 1974 από τις 4θυρες μπερλίνες FΙΑΤ 131/132, παρόλο που η παραγωγή σε άλλες χώρες συνεχίστηκε. Παγκοσμίως κατασκευάστηκαν περίπου τέσσερα εκατομμύρια FIAT 124.

FIAT 124 Sport Spider

Μiss young: Με καρότσα υπογεγραμμένη από τον Pininfarina και ένα λαμπρό μοτέρ, το 124 Sport Spider καθιερώθηκε ως το πιο σαγηνευτικό μικρό σπορ της εποχής του. Διαβάστε περισσότερα εδώ…

FIAT Dino Spider

Γάμος αλά ιταλικά: FIAT και Ferrari συνέπραξαν στο Dino Spider για να κερδίσουν αμφότερες ό,τι τους έλειπε. Αίγλη η πρώτη και χρήμα η δεύτερη. Το Dino Spider διέθετε τα πάντα για να πετύχει. Θα μπορούσε μέχρι και να ρίξει τη σκιά του πάνω στην Porsche 911. Αλλά με λάθος επιλογές και περιορισμένη φιλοδοξία δεν έγινε παρά ένας διάττων αστέρας. Διαβάστε περισσότερα εδώ…

Ford Taunus P6

Το Ford Taunus P6 αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα κεφάλαια της μεταπολεμικής ιστορίας της Ford Γερμανίας. Παρουσιάστηκε το 1966 και παρέμεινε στην παραγωγή έως το 1970, με περισσότερες από 668.000 μονάδες να βγαίνουν από τις γραμμές συναρμολόγησης, επιβεβαιώνοντας την εμπορική της επιτυχία σε μια απαιτητική ευρωπαϊκή αγορά.

Γνωστή αρχικά ως Taunus P6 και αργότερα -ύστερα από το facelift του Αυγούστου 1967- ως Ford 12M και 15M, ξεχώριζε για δύο βασικά στοιχεία που την έκαναν να διαφέρει από τον γερμανικό ανταγωνισμό της εποχής: Την εμπρός κίνηση και τους 4κύλινδρους κινητήρες V4. Μια διάταξη που, πέρα από τα μοντέλα της Auto Union, ήταν μάλλον σπάνια τότε.

Το P6 προσφερόταν σε πληθώρα εκδόσεων αμαξώματος: Δίθυρη και τετράθυρη μπερλίνα, 3θυρο στέισον Turnier, αλλά και κομψό δίθυρο κουπέ. Οι εκδόσεις 12M και 15M μοιράζονταν την ίδια βασική σχεδίαση, με διακριτικές διαφορές στη μάσκα (στρογγυλή για το 12M, ορθογώνια για το 15M) και στις πίσω φωτιστικές μονάδες. Σε σχέση με τον προκάτοχό του, ήταν μεγαλύτερο σε μήκος και πλάτος, προσφέροντας άνετους χώρους για τους επιβάτες και ένα εντυπωσιακά μεγάλο πορτμπαγκάζ, χωρητικότητας 563 λίτρων.

Στον τομέα της ασφάλειας, η Ford προχώρησε σε σταδιακές βελτιώσεις: Από το φθινόπωρο του 1967 υιοθετήθηκαν διπλά ανεξάρτητα κυκλώματα πέδησης, και από τις αρχές του 1968, η υποβοήθηση των φρένων με σέρβο ήταν διαθέσιμη προαιρετικά.

Κάτω από το καπό, η Taunus P6 εφοδιαζόταν με κινητήρες V4 από 1,2 έως 1,7 λίτρα, συνδυάζοντας ικανοποιητικές επιδόσεις με αξιοπιστία και σχετικά απλή συντήρηση, χάρη και στην κοινή χρήση εξαρτημάτων με άλλα Ford της εποχής, όπως τα Escort, Capri και Cortina.

Σήμερα, οι γνώστες εκτιμούν το P6 για την άνεση, την ανθεκτικότητα της μηχανικής του και τη χρηστικότητά του. Από την άλλη, η σκουριά παραμένει ο βασικός εχθρός, με ευαίσθητα σημεία τα μαρσπιέ, τα φτερά και τις βάσεις των εμπρός αναρτήσεων, ενώ το σύστημα πέδησης απαιτεί προσεκτική συντήρηση. 

Η αξία του P6 στην αγορά κλασικών αυτοκινήτων παρουσιάζει ανοδική τάση, με τις σπάνιες εκδόσεις -όπως το κουπέ 15M RS- να έχουν αποκτήσει πλέον σχεδόν μυθικό στάτους.

Glas V8

Στην ερώτηση, «πόσο δύσκολο είναι όταν φτιάχνεις “λαϊκά” αυτοκίνητα να πας ξαφνικά να τα βάλεις με τους μεγάλους», η απάντηση είναι «ακατόρθωτο». Και ο Hans Glass, όπως και τόσοι άλλοι, θα το μάθαινε με τον σκληρό τρόπο. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Honda S800

Στρογγυλό, αγριωπό, επιθετικό και με δυνατή επιτάχυνση, το S800 έγινε το πρώτο γιαπωνέζικο αυτοκίνητο που ενέσπειρε το πάθος στην Ευρώπη. Παρόλο που ήταν καπριτσιόζικο σαν ντίβα. Το S800 ήταν το αυτοκίνητο που καθιέρωσε επί μακρόν τη φήμη της μπριόζας νέας φίρμας και που κατόρθωσε να μετατρέψει μια απλή στρακαστρούκα σε πραγματικό πυροτέχνημα. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Hongqi CA770

Κρατική λιμουζίνα, σύμβολο του Μεγάλου Άλματος προς τα Εμπρός, αλλά και μάρτυρας της Πολιτιστικής Επανάστασης που κήρυξε ο Μάο Τσετούνγκ εκείνη τη χρονιά, το Hongqi CA770 κατασκευάστηκε μεταξύ του 1966 και του 1981.

Κάποτε, όλα τα Hongqi CA770 διατίθεντο απευθείας στην κυβέρνηση, γι’ αυτό και επρόκειτο για πραγματικές «κρατικές λιμουζίνες». Τα περισσότερα πήγαιναν στην κεντρική κυβέρνηση, κάποια στις ένοπλες δυνάμεις, κάποια στις περιφέρειες και άλλα στη δημοτική αρχή των μεγάλων πόλεων, συμπεριλαμβανομένου του Πεκίνου.

Σήμερα, πολλά από αυτά τα υπέροχα αυτοκίνητα βρίσκονται αποθηκευμένα σε κρατικές αποθήκες. Λιγότερα από 30 υπάρχουν σε κυκλοφορία, αφού προηγουμένως πουλήθηκαν σε κρατικές εταιρείες και ξενοδοχεία, ενώ αργότερα ξαναπουλήθηκαν σε ιδιώτες που είχαν τις κατάλληλες επαφές.

Την κίνηση του Hongqi CA770 εξασφάλιζε ένας 5,6λιτρος V8 με μέγιστη ισχύ 210 άλογα και 422 Nm που στέλνονταν στους πίσω τροχούς μέσω ενός διτάχυτου αυτομάτου κιβωτίου. Ισχύς και ροπή που χρειαζόταν για να κινήσουν τα 2.260 kg ενός αυτοκινήτου διαστάσεων 5,73x2,01x1,67 m, με μεταξόνιο 3,4 m. 

Έτσι για την Ιστορία να πούμε ότι το Hongqi CA770 έπιανε τα 160 km/h και χρειαζόταν 17,5” για τα 0-100 km/h και 21,8” για να καλύψει τα 400 m, ενώ το χιλιόμετρο από στάση το έκανε σε 38,9”. Όλες οι επιδόσεις είναι με το a/c αναμμένο, όπως και τα 22,8 lt βενζίνης που χρειαζόταν για κάθε 100 km.

Jaguar 420G και Daimler Sovereign

Στο Earls Court, τον Οκτώβριο του 1966, η Mark X άλλαξε το όνομά της σε 420G με την Jaguar 420 να εξαφανίζεται από τους καταλόγους. Αυτή η τελευταία, ήταν ένα μικρότερο αυτοκίνητο, εξέλιξη της Mark II, αλλά πολύ κοντά σε στιλ στην 420G. Όλοι στην αρχή μπερδεύτηκαν λίγο. Και τελικά έχασαν τα αβγά και τα πασχάλια ύστερα από έναν χρόνο, όταν η Jaguar λανσάρισε τις 240 και 340, προσιτές εκδόσεις της Mk II με την παλιά καροσερί! Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Jensen FF

Tο Jensen FF, πέρα από πρωτοποριακό αυτοκίνητο, ήταν ο πρόδρομος τόσο της τετρακίνησης στα αυτοκίνητα δρόμου όσο και του στάνταρ ABS στα αυτοκίνητα παραγωγής. Το FF, αν και καταδικάστηκε στην αφάνεια, μπορεί να περηφανεύεται ότι το κοπιάρισε η Audi για να φτιάξει το Quattro και ότι ήταν το πρώτο αυτοκίνητο στην Ιστορία με στάνταρ ABS. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Lamborghini 400GT

Σβήνοντας τις αισθητικές αστοχίες της πρώτης Lambo, της 350GT κι αυτής που έδωσε υπόσταση το 1963 στη φιλοδοξία του Ferruccio, η 400GT δήλωνε ήδη με την παρουσία της την ωριμότητα της νέας φίρμας. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Lamborghini Miura

Ελάχιστα αυτοκίνητα μυθοποιήθηκαν σε τέτοιο βαθμό παγκοσμίως κι ακόμη λιγότερα εξακολουθούν να διατηρούνται πάνω από το αποδεχτό μέτρο του μύθου, έξι δεκαετίες ύστερα από την παρουσίασή τους. H Lamborghini Miura είναι λοιπόν ένα από αυτά τα δεύτερα. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Lotus Europa

Η Lotus Europa ήταν ό,τι πλησιέστερο σε αυτοκίνητο Formula με άδεια για το δρόμο που μπορούσε κάποιος να οδηγήσει νόμιμα. Απλό και ελαφριά, η Europa ακολουθούσε το μότο που συνόδευε όλες τις κατασκευές του Colin Chapman, είτε προορίζονταν για αγωνιστική είτε για «πολιτική» χρήση. Η λογική αυτή του ευφυούς μηχανικού είχε και την αχίλλειο πτέρνα της που ονομαζόταν αξιοπιστία. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Maserati Ghibli

«Στις μεγάλες ευθείες της Autostrada del Sole, από τη Modena στο Milano, έπιασα 280 km/h που δεν είχα πιάσει ούτε με τη Ferrari Daytona. Κι έβλεπα με το μάτι το δείκτη βενζίνης να κατεβαίνει». Έτσι έγραφε ο συντάκτης του AUTOCAR της εποχής, στις οδηγικές του εντυπώσεις από την Ghibli. Και οι γραμμές αυτές χαράχτηκαν ανεξίτηλα στο παιδικό μου μυαλό. Θα μπορούσα άραγε κι εγώ ποτέ να οδηγήσω ένα τέτοιο αυτοκίνητο; Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Nissan Sunny

Η πρώτη γενιά του Nissan Sunny του 1966, γνωστή αρχικά ως Datsun Sunny 1000 (σειρά B10), αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αυτοκίνητα της μεταπολεμικής Ιαπωνίας και θεμέλιο λίθο για τη μετέπειτα παγκόσμια επιτυχία της Nissan. Σχεδιάστηκε ως ένα προσιτό, απλό και αξιόπιστο οικογενειακό αυτοκίνητο, με ξεκάθαρο στόχο τη μαζική ιδιωτική μετακίνηση σε μια κοινωνία που βρισκόταν σε φάση ταχείας οικονομικής ανάπτυξης.

Το Sunny λανσαρίστηκε σε δίθυρες και 4θυρες εκδόσεις μπερλίνας και ξεχώρισε αμέσως για την εξαιρετικά ανταγωνιστική τιμή του. Το κοινό το αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή: Μέσα στους πρώτους πέντε μήνες πουλήθηκαν περίπου 30.000 αυτοκίνητα, καθιστώντας τη άμεσο αντίπαλο της Toyota Corolla και μία από τις πιο επιτυχημένες προτάσεις της κατηγορίας.

Κάτω από το καπό βρισκόταν ο νέος 4κύλινδρος σε σειρά κινητήρας Type A των 988 cc, υgρόψυκτος και με βαλβίδες επικεφαλής, ο οποίος απέδιδε 56 ίππους στις 6.000 rpm. Σε συνδυασμό με το χαμηλό βάρος των μόλις 645 κιλών, το Sunny προσέφερε ικανοποιητικές επιδόσεις για την εποχή, με έμφαση όμως στην οικονομία και στη φιλικότητα στην καθημερινή χρήση. Το βασικό κιβώτιο ήταν χειροκίνητο 3άρι με λεβιέ στο τιμόνι, ενώ αργότερα προστέθηκαν 4τάχυτο χειροκίνητο και 3τάχυτο αυτόματο σασμάν.

Η φιλοσοφία του ήταν ξεκάθαρα πρακτική. Η ανάρτηση με υδραυλικά τηλεσκοπικά αμορτισέρ εμπρός και πίσω, καθώς και τα ταμπούρα σε όλους τους τροχούς, εξασφάλιζαν απλή συντήρηση και αντοχή στη σκληρή καθημερινή χρήση. Οι κόμπακτ διαστάσεις του αυτοκινήτου το έκαναν ιδανικό για αστικές μετακινήσεις, χωρίς να στερείται επαρκών χώρων για μικρές οικογένειες.

Πέρα από τη βασική μπερλίνα, η γκάμα επεκτάθηκε γρήγορα με εκδόσεις κουπέ και στέισον/ελαφρύ επαγγελματικό, ενισχύοντας την εμπορική του απήχηση τόσο σε ιδιώτες όσο και σε μικρές επιχειρήσεις. 

Ο Τύπος της εποχής επαινούσε την οικονομία, τον εξοπλισμό σε σχέση με την τιμή και τη συνολική ποιότητα κατασκευής, παρότι οι επιδόσεις θεωρούνταν μετριοπαθείς -σημείο που ελάχιστα απασχολούσε το κοινό στο οποίο απευθυνόταν.

Σήμερα, το πρώτο Nissan Sunny αναγνωρίζεται ως το μοντέλο που έθεσε τις βάσεις για μια μακρόχρονη και επιτυχημένη οικογένεια αυτοκινήτων. Περισσότερο από μια απλή μικρή μπερλίνα, υπήρξε σύμβολο προόδου, αξιοπιστίας και κοινωνικής κινητικότητας, εδραιώνοντας τη Nissan ως σοβαρό παίκτη στην παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία.

Oldsmobile Toronado

Σε σχέδιο του στιλίστα David North από το 1962, το επονομαζόμενο και Flame Red Car, η Oldsmobile Toronado ήταν και το πρώτο σύγχρονο αμερικανικό αυτοκίνητο παραγωγής με εμπρός κίνηση. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Opel Rekord C

Το Opel Rekord C αποτέλεσε έναν από τους πιο επιτυχημένους εκπροσώπους της μεσαίας κατηγορίας στην Ευρώπη κι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα οικογενειακά αυτοκίνητα της εποχής. Συνδύαζε γερμανική αξιοπιστία και αντοχή με έντονη αμερικανική σχεδιαστική επιρροή, κάτι που την έκανε να ξεχωρίζει άμεσα στο δρόμο.

Το αμάξωμά του υιοθετούσε το χαρακτηριστικό στιλ «μπουκάλι Coca-Cola», με καμπύλες πλευρικές επιφάνειες και καθαρές γραμμές, αντλώντας έμπνευση από τα μοντέλα της General Motors στις ΗΠΑ. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κομψό αλλά και διαχρονικό σύνολο, που παρέμεινε ελκυστικό καθ’ όλη τη διάρκεια της παραγωγής της, από το 1966 έως το 1972. Δεν είναι τυχαίο ότι το Rekord C γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, με περίπου 1,3 εκατομμύρια πωλήσεις, καθιστώντας το μια από τις πιο συνηθισμένες παρουσίες στους ευρωπαϊκούς δρόμους της εποχής.

Στις βασικές εκδόσεις του 1966, η Rekord C εφοδιαζόταν κυρίως με 4κύλινδρους σε σειρά κινητήρες με χωρητικότητα 1,5 lt, 1,7 lt και 1,9 lt, γνωστούς για την ανθεκτικότητα και την απλή συντήρησή τους. 

Με ισχύ από 60 έως 90 άλογα, ο χαρακτήρας του ήταν ξεκάθαρα οικογενειακός: Άνετοι χώροι, σταθερότητα στον δρόμο και αξιοπιστία που το καθιέρωσαν ως ένα αυτοκίνητο-«εργαλείο» για την καθημερινότητα.

Η γκάμα σε αμαξώματα ήταν ιδιαίτερα πλούσια και κάλυπτε σχεδόν κάθε ανάγκη: Δίθυρες και 4θυρες μπερλίνες, κομψό δίθυρο κουπέ, αλλά και το πρακτικό 3θυρο στέισον, Caravan. Αυτή η πολυμορφία συνέβαλε καθοριστικά στη δημοφιλή πορεία του, τόσο σε ιδιώτες όσο και σε επαγγελματίες. 

Παράλληλα, για όσους αναζητούσαν περισσότερη πολυτέλεια και κύρος, η Opel προσέφερε το αρχικά ένα 6κύλινδρο Record με μοτέρ 2,2 lt και 95 ίππους -μέχρι το 1968. Το οποίο στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από το Commodore A πάνω στο ίδιο σασί, αλλά που εξοπλιζόταν αποκλειστικά με 6κύλινδρο κινητήρα: 2,5 ή 2,8 lt και ισχύ από 115 έως 160 PS.

Σήμερα, το Opel Rekord C θεωρείται κλασικό μοντέλο με ισχυρή ταυτότητα. Εκπροσωπεί ιδανικά την εποχή όπου η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία άρχισε να υιοθετεί αμερικανικές επιρροές, χωρίς να θυσιάζει την πρακτικότητα και τη μηχανολογική ουσία, στοιχεία που εξακολουθούν να το κάνουν ελκυστική στους φίλους των κλασικών αυτοκινήτων.

SEAT 850

Το SEAT 850 του '66 κατέχει ξεχωριστή θέση στην αυτοκινητική ιστορία της Ισπανίας, καθώς αποτέλεσε ένα από τα μοντέλα-κλειδιά στη μαζική μετάβαση της χώρας προς την ΙΧ μετακίνηση. Βασισμένο στο FIAT 850 και εξελιγμένo υπό άδεια παραγωγής, ήρθε να καλύψει το κενό ανάμεσα στo λιλιπούτειo SEAT 600 και στις αυξανόμενες ανάγκες μιας κοινωνίας που άρχιζε να ζητά περισσότερους χώρους, άνεση και επιδόσεις.

Παρουσιάστηκε την άνοιξη του 1966 και η παραγωγή του ξεκίνησε στο εργοστάσιο της Zona Franca στη Βαρκελώνη. Σε σχέση με το 600, το 850 πρόσφερε σαφώς μεγαλύτερη καμπίνα και βελτιωμένη πρακτικότητα, χωρίς να απομακρύνεται από τη γνώριμη φιλοσοφία του πισωμήχανου/πισωκίνητου αυτοκίνητου.

Ο 4κύλινδρος σε σειρά κινητήρας των 843 cc απέδιδε 37 ίππους και, σε συνδυασμό με το χαμηλό βάρος των περίπου 670 κιλών, εξασφάλιζε αξιοπρεπείς επιδόσεις και τελική ταχύτητα που άγγιζε τα 125 km/h.

Τεχνικά, to SEAT 850 ξεχώριζε για την προηγμένη -για τα δεδομένα της κατηγορίας- διάταξη του πλαισίου και της ανάρτησης, με ανεξάρτητους τροχούς και στους δύο άξονες, καθώς και δισκόφρενα εμπρός, στοιχεία που βελτίωναν την οδική συμπεριφορά και την ασφάλεια. Το 4τάχυτο φουλ συγχρονιζέ χειροκίνητο κιβώτιο συνέβαλλε στην ευχάριστη και εύκολη οδήγηση, ιδιαίτερα σε αστικό περιβάλλον.

Πέρα από τη βασική δίθυρη μπερλίνα, η ισπανική εκδοχή του 850 απέκτησε με τον καιρό και πιο ιδιαίτερες παραλλαγές, όπως την 4θυρη έκδοση με μακρύτερο μεταξόνιο που εξελίχθηκε από την Carrocerías Costa, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τη χρηστικότητά της και διαφοροποιώντας το από το ιταλικό αντίστοιχό του.

Στο κοινωνικό πλαίσιο της δεκαετίας του ’60, το SEAT 850 δεν ήταν απλώς ένα ακόμα μικρό αυτοκίνητο. Συμβόλιζε την άνοδο της ισπανικής μεσαίας τάξης, την πρόσβαση στις οικογενειακές αποδράσεις και στις διακοπές, και τη μετάβαση από την ανάγκη στη συνειδητή επιλογή ενός πιο σύγχρονου και άνετου αυτοκινήτου. 

Σήμερα, αποτελεί αγαπημένο κλασικό μοντέλο, φορτισμένο με μνήμες και νοσταλγία, αλλά και με ουσιαστική ιστορική αξία.

Simca 1301/1501

Το 1301/1501 ανήκε στην κατηγορία «κούρσα», με άνετους χώρους για οικογένεια και τις αποσκευές της, διακριτική εμφάνιση και αξιοπρεπείς σε απόδοση κινητήρες που έβγαζαν από 54 μέχρι και 81 ίππους, κάνοντας το έτσι εξαιρετικά δημοφιλές στις ευρωπαϊκές αγορές. Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Subaru 1000

Το Subaru 1000 αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της ιαπωνικής εταιρείας, καθώς ήταν το πρώτο της μοντέλο με εμπρός κίνηση και ταυτόχρονα το αυτοκίνητο που εισήγαγε τον διάσημο κινητήρα μπόξερ, ο οποίος εξελίχθηκε σε σήμα-κατατεθέν της Subaru για τις επόμενες δεκαετίες.

Παρουσιάστηκε επίσημα στις 14 Μαΐου 1966 ως μια κόμπακτ οικογενειακή μπερλίνα, με σαφή προσανατολισμό στην άνεση, στην οδική ασφάλεια και στη σύγχρονη τεχνολογία. Σε μια εποχή όπου η πίσω κίνηση κυριαρχούσε ακόμη, η επιλογή της μπροστομήχανης και προσθιοκίνητης διάταξης έδειχνε τη φιλοδοξία της Subaru να ακολουθήσει έναν πιο προοδευτικό δρόμο.

Κάτω από το καπό βρισκόταν ένας υγρόψυκτος 4κύλινδρος κινητήρας μπόξερ 977 cc με απόδοση 55 ίππους στις 6.000 rpm και ροπή 77 Νm στις 3.200 rpm. 

Η χαμηλή τοποθέτηση του κινητήρα λόγω αρχιτεκτονικής συνέβαλλε σε καλύτερη κατανομή βάρους και στο χαμηλό κέντρο του, στοιχεία που βελτίωναν τη σταθερότητα και την οδική συμπεριφορά.

Το Subaru 1000 διέθετε ανεξάρτητη εμπρός ανάρτηση και, εντυπωσιακά για την κατηγορία και την εποχή της, δισκόφρενα στους εμπρός τροχούς, υπογραμμίζοντας τον τεχνολογικό του χαρακτήρα. 

Ξεχώριζε επίσης από την απουσία ξεχωριστού συστήματος καλοριφέρ, καθώς ο χώρος των επιβατών θερμαινόταν απευθείας αντλώντας θερμότητα από το ψυγείο του κινητήρα.

Αρχικά προσφερόταν ως 4θυρη μπερλίνα, ενώ αργότερα ακολούθησαν το δίθυρο και το στέισον, διευρύνοντας το κοινό στο οποίο απευθυνόταν.

Η σημασία του Subaru 1000 ξεπερνά κατά πολύ τις πωλήσεις του. Ήταν το μοντέλο που καθόρισε τη μηχανολογική φιλοσοφία της Subaru, θέτοντας τις βάσεις για τον συνδυασμό εμπρός κίνησης και κινητήρων μπόξερ που παραμένει αναλλοίωτος έως σήμερα. Στη συλλογική μνήμη των φίλων της αυτοκίνησης, το Subaru 1000 δεν είναι απλώς μια ακόμη μικρή μπερλίνα της δεκαετίας του ’60, αλλά η απαρχή μιας ξεχωριστής τεχνολογικής ταυτότητας.

Toyota Corolla

Η πρώτη Toyota Corolla λανσαρίστηκε στην Ιαπωνία το 1966. Η Corolla που κυκλοφόρησε σε δύο τύπους αμαξώματος (δίθυρη και 4θυρη μπερλίνα και δίθυρη στέισον βάγκον), σχεδιάστηκε για να είναι ένα «λαϊκό αυτοκίνητο», όμως η ανώτερη ποιότητα κατασκευής και ο πλούσιος εξοπλισμός ήταν στοιχεία που σπάνια συναντούσες στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Ο λεβιές ταχυτήτων στο πάτωμα ήταν εντυπωσιακός για την εποχή εκείνη στην Ιαπωνία. Ανεξάρτητα καθίσματα τύπου μπάκετ προσέφεραν σταθερή στήριξη στους εμπρός επιβάτες, ενώ ο πίσω πάγκος διέθετε την ευρυχωρία και άνεση ενός καναπέ. Αν και το αυτοκίνητο ήταν από πλευράς διαστάσεων ένα μικρό οικογενειακό, εν τούτοις η ψηλή οροφή έκανε το εσωτερικό εξαιρετικά ευρύχωρο.

Το όνομα «Corolla» -λατινικής προέλευσης για τη φράση «στέμμα λουλουδιών», που προσπαθώ να καταλάβω πώς έγινε έτσι από το «Corona de floribus»- επιλέχθηκε με την ελπίδα το μοντέλο να ανθίσει στην αγορά του αυτοκινήτου. 

Να Θυμίσουμε εδώ ότι υπήρχε και ως σήμα -το γράμμα «C» με τρία αστέρια από πάνω που το έκαναν να μοιάζει με λουλούδι. Και ακριβώς αυτό συνέβη: Μέσα σε τρία χρόνια, η πρώτη γενιά Corolla έγινε Νο1 σε πωλήσεις στην Ιαπωνία και οι πωλήσεις γρήγορα επεκτάθηκαν σε άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο.

Η διεξοδική ανάλυση και η ενσωμάτωση των απόψεων των πελατών ήταν αναπόσπαστα στοιχεία στην εξέλιξη κάθε νέας γενιάς Corolla. Έτσι η Toyota βασίστηκε στη φιλοσοφία πάνω στην οποία χτίστηκε το πρώτο Corolla –ένα αυτοκίνητο ανώτερης ποιότητας, αντοχής και αξιοπιστίας (QDR)- με σκοπό να ξεπεράσει τις προσδοκίες των πελατών σε κάθε τομέα που αναδεικνύονταν μέσω των σχολίων τους.

Triumph GT6

Η Triumph GT6 του 1966 είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά βρετανικά σπορ κουπέ της δεκαετίας του ’60 και όχι άδικα απέκτησε το παρατσούκλι «η Ε-type του φτωχού». Η κομψή φάστμπακ σιλουέτα, με τις ξεκάθαρες αναφορές στην Jaguar E-type, συνδυάστηκε με έναν 6κύλινδρο σε σειρά κινητήρα με 95 άλογα και 167 Nm, προσφέροντας σαφώς πιο ώριμο και δυναμικό χαρακτήρα από τo Spitfire, πάνω στo οποία βασίστηκε.

Στην πρώτη της εκδοχή, την GT6 Mk I (1966-1968), η Triumph τοποθέτησε έναν δίλιτρο 6κύλινδρο κινητήρα, η παρουσία του οποίου έγινε εμφανής ακόμη και οπτικά, μέσω του χαρακτηριστικού «φουσκώματος» στο καπό. Ο κινητήρας αυτός ξεχώριζε για την ομαλή λειτουργία, το γεμάτο τράβηγμα και τη μελωδική του χροιά, στοιχεία που έκαναν την GT6 γρήγορη και ευχάριστη στην οδήγηση για τα δεδομένα της εποχής.

Η υποδοχή από τον Τύπο και το κοινό ωστόσο, υπήρξε ανάμεικτη. Ο βασικός λόγος ήταν η συμπεριφορά στο δρόμο, καθώς η πίσω ανάρτηση με αιωρούμενο άξονα μπορούσε να γίνει απρόβλεπτη, ειδικά σε υψηλές ταχύτητες ή σε βρεγμένο οδόστρωμα -μειονέκτημα που η Triumph φρόντισε να διορθώσει στις μεταγενέστερες εκδόσεις Mk II. 

Παρ’ όλα αυτά, η GT6 διέθετε χαρακτηριστικά που την κατέτασσαν στα «πραγματικά» GT: Σκληρή οροφή, αξιοπρεπές πορτμπαγκάζ και μεγαλύτερη πρακτικότητα σε σχέση με τα ανοιχτά roadster της εποχής.

Στο εσωτερικό, το ξύλινο ταμπλό και η κλασική βρετανική αισθητική προσέδιδαν πολυτέλεια, αν και η ποιότητα κατασκευής είχε έναν έντονα χειροποίητο χαρακτήρα. 

Η θερμότητα από τον κινητήρα μπορούσε να γίνει αισθητή στην καμπίνα, ενώ η θέση οδήγησης ήταν μάλλον περιορισμένη, ιδιαίτερα για ψηλότερους οδηγούς.

Σήμερα, η Triumph GT6 απολαμβάνει αυξημένη εκτίμηση στον κόσμο των κλασικών αυτοκινήτων. Ο 6κύλινδρος κινητήρας, η εντυπωσιακή εμφάνιση και η σχετικά εύκολη συντήρηση –χάρη στο ξεχωριστό πλαίσιο και στη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών– την καθιστούν ελκυστική επιλογή για συλλέκτες που αναζητούν ένα αυθεντικό βρετανικό GT με χαρακτήρα, ακόμα κι αν απαιτεί σεβασμό και προσοχή στον δρόμο.

Volvo 140 Series

Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι θεαματικό για να γράψεις Ιστορία. Μπορείς απλώς να είσαι… σταθερός. Η Volvo το ήξερε αυτό και το απέδειξε πανηγυρικά με τη σειρά 140: Ένα τρίο απόλυτης λογικής, αυστηρής αισθητικής και σουηδικής αξιοπιστίας που άλλαξε τον ρου της μάρκας χωρίς καν η ίδια να το πολυκαταλάβει. Διαβάστε περισσότερα εδώ...