FIAT 125 1967-1972
node/38767

FIAT 125 1967-1972: Υποκατάστατο ουσίας [videos]

Η καθυστέρηση του πρότζεκτ «132» που θα αντικαθιστούσε τις μεσαίες μπερλίνες 1300/1500 δημιούργησε την ανάγκη για ένα βραχύβιο μοντέλο. Το 125 ανέλαβε αυτόν τον ρόλο, συνδυάζοντας εκ των πραγμάτων παλιά και νέα στοιχεία.

Η εμφάνιση της Giulia το 1962, μοντέλου με μπόλικη ισχύ και τεχνολογικές καινοτομίες, δημιούργησε ένα χάσμα ανάμεσα στην Alfa Romeo και στον εγχώριο και ευρωπαϊκό ανταγωνισμό.

Η FIAT τότε στην κατηγορία είχε να αντιπαρατάξει τα γέρικα, νωχελικά και άγευστα 1300/1500, των οποίων η χαμηλότερη τιμή δεν έφτανε για να χρυσώσει το χάπι στους καταναλωτές. Μέχρι το 1965, η κατάσταση είχε γίνει μη βιώσιμη λόγω της πτώσης των πωλήσεων. Έτσι, η διοίκηση της FIAT αποφάσισε να αντικαταστήσει αυτό το μοντέλο της στην κατηγορία που είχε γίνει πρόωρα παρωχημένο.

Το πρότζεκτ ανέλαβε ο Dante Giacosa που ήδη πιστωνόταν τα δημοφιλή και σφόδρα πετυχημένα FIAT 600 και Nuova 500. O Ιταλός μαέστρος του Gruppo χρειάστηκε μόλις 18 μήνες για να ολοκληρώσει το πρότζεκτ του νέου FIAT 125 που θα έπρεπε να είναι μια μπερλίνα της μεσαίας κατηγορίας, ευρύχωρη και πολύ άνετη.

FIAT 125 1967-1972

Στην πραγματικότητα, το διευθυντήριο της ιταλικής εταιρείας που ήθελε μια ολοκαίνουργια γενιά μοντέλων, δρομολόγησε το πρότζεκτ που αργότερα θα γινόταν το FIAT 132. Αλλά διαφόρων ειδών αποτυχίες στη φάση του σχεδιασμού καθυστερούσαν τις μελέτες.

Έτσι, ο Dante Giacosa εμπρός στην πρεμούρα να αντικαταστήσουν τα γηραλέα 1300/1500, αναγκάστηκε να λανσάρει το 125 το 1967, που θα ήταν ένα ενδιάμεσο βραχύβιο μοντέλο, χρησιμοποιώντας κατά πλειονότητα τις υπάρχουσες γραμμές παραγωγής.

Η συνταγή του Giacosa ήταν το σασί του FIAT 1500 C που έκρινε ως απόλυτα κατάλληλο και η τετράγωνη αισθητική του 124 που είχε ήδη λανσαριστεί με τεράστια εμπορική επιτυχία. Ακόμη και αυτή τη δομή της καμπίνας του 124 κράτησε την ίδια, ολοκληρώνοντας το πρότζεκτ σε 18 μήνες. 

Κάτω από το καπό όμως, το μοτέρ ήταν ολοκαίνουργιο και έκανε πρόβα τζενεράλε στο 125. Σχεδιασμένος από τον Aurelio Lampredi, μηχανικό προερχόμενο από τη Ferrari, ο νέος κινητήρας 2 ΕΕΚ της FIAT με αρχιτεκτονική «σούπερ καρέ», 1.608 cc, οδοντωτό ιμάντα αντί για αλυσίδα και μόλις ένα διπλό Weber 34άρι απέδιδε 90 ίππους στις 5.600 rpm, δίνοντας σπορτίφ χαρακτήρα στο αυτοκίνητο.

FIAT 125 1967-1972

Επρόκειτο για το ίδιο μοτέρ που θα βρίσκαμε και κάτω από το καπό του 124 Sport -σε έκδοση 1.438 cc με διαδρομή 71,5 mm το είχαμε δει ήδη από το ’66 στο 124 Sport Spider. Και έκανε τον bialbero της Alfa να φαντάζει… αρχαιολογία.

Το μηχανολογικό πακέτο ολοκλήρωναν τα τέσσερα δισκόφρενα, ενώ το 125 στο εμπρός μέρος βασιζόταν σε διπλά ψαλίδια, ενώ πίσω αρκείτο σε έναν αρχαιοπρεπή άκαμπτο άξονα με διαμήκη φύλλα σούστας. 

Οι πρώτες δοκιμές των πρωτοτύπων πραγματοποιήθηκαν τον χειμώνα του 1966 και το FIAT 125 λανσαρίστηκε στην αγορά τον Μάιο του 1967, τρεις μήνες πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία. Οι κριτικές ήταν πολύ θετικές, όπως και η υποδοχή του κοινού.

FIAT 125 1967-1972

Παρότι «ενδιάμεσο» μοντέλο, η FIAT επανήλθε μόλις ένα χρόνο αργότερα, τον Νοέμβριο του 1968 στο Salone di Torino, με την αναβαθμισμένη έκδοση 125S. Πέρα από μικρές αισθητικές αναβαθμίσεις και 50 kg(!) επιπλέον ηχομονωτικά υλικά, το μοτέρ απέκτησε μεγαλύτερη ισχύ και 5άρι σασμάν. Με αλλαγή στην τροφοδοσία (πάλι με ένα διπλό 34άρι), στον χρονισμό των εκκεντροφόρων και στις ανασχεδιασμένες πολλαπλές εισαγωγής και εξαγωγής, η μέγιστη ισχύς έφτασε στους 100 PS/6.200 rpm.

Το 125 είχε γίνει πια η κορωνίδα της γκάμας της FIAT μεταξύ ’68 και ‘69, εν αναμονή βέβαια του 130 που θα έπαιρνε τον ρόλο αυτό από το 1969 και ύστερα -το 2300 L που ήταν η ναυαρχίδα της εταιρείας σταμάτησε να παράγεται το ’68.

FIAT 125 1967-1972

Φυσικά, στο δρόμο το κύριο ατού του 125 ήταν ο κινητήρας του. Εύστροφος και σωστά συνταιριασμένος με ένα φανταστικό 5άρι σασμάν (μιλώ εξ ιδίας πείρας), ιδιαίτερα ακριβές και γρήγορο: Ο λεβιές ήταν ακριβώς πάνω στο κιβώτιο, ήγουν με ανύπαρκτο τζόγο, και μετέφερε την κίνηση με τον άξονα μετάδοσης στους πίσω τροχούς. 

Το 125, παρά τους τέσσερις δίσκους, είχε να διαχειριστεί 1.000+ κιλά και δυνατές επιδόσεις που, σε συνδυασμό, τα κουμαντάριζε μετρίως καλά. Από την άλλη, ο πολύστροφος ατέρμονας ήταν βαρύς (ευτυχώς το μεγάλο τιμόνι από βακελίτη διευκόλυνε τους επιτόπιους ελιγμούς) και η πίσω ανάρτηση δεν ακολουθούσε σωστά τις επιδόσεις ούτε υποστήριζε σωστά την άνεση. Με άλλα λόγια, το 125 υπό πίεση μπορούσε να σε φέρει σε δύσκολη θέση αν δεν πήγαιναν τα χέρια σου. Μην ξεχνάμε ότι είχες να κάνεις με ένα πισωκίνητο αυτοκίνητο 100 ίππων και 132 Nm που ήθελε 11,2” για το σπριντ των 0-100 km/h και έπιανε στην ευθεία τα 170 km/h.

FIAT 125 1967-1972

Το 125 ήταν ένα αυτοκίνητο με μπόλικη, χοντρή λαμαρίνα και, δεδομένου των… ιταλικών δεδομένων φίλα προσκείμενων στην οξείδωση, άντεχε και στη σκουριά. Τα τέσσερα μάλιστα εμπρός φώτα με την όμορφη γρίλια σε μασίφ μέταλλο και περιτριγυρισμένη και ντουμπλαρισμένη με μπόλικο νίκελ συνέθεταν μια άκρως εντυπωσιακή μουσούδα. Στα αισθητικά συν φυσικά και οι αλουμινένιες Cromodora με το μικρό νικελένιο τάσι στον αφαλό.

Το 1970, η FIAT προχώρησε στην ύστατη εκδοχή του μοντέλου, στο 125 Special, με μικρές αισθητικές αλλαγές στην καροσερί. Οι κυριότερες αφορούσαν την ανασχεδιασμένη μάσκα, και τους προφυλακτήρες που πλέον δεν είχαν «πούλιες» αλλά καουτσουκένια λωρίδα σε όλο το μήκος τους.

FIAT 125 1967-1972

Το 125, αν και υπό προθεσμία μοντέλο, επέδειξε αξιοσημείωτη αξιοπιστία και σπορ ταμπεραμέντο, παρότι του πήγαινε καλύτερα να καταπίνει χιλιόμετρα στην εθνική.

Για το λόγο αυτό, είχε στα αριστερά και χαμηλά, δίπλα στο τιμόνι ένα είδος cruise control. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για ένα χειρόγκαζο με ωστήριο και συρματόχοινο που τραβούσε το γκάζι. Και με μια σκανδάλη το απελευθέρωνε! Πρακτικό στην εθνική, αλλά και επικίνδυνο!

FIAT 125 1967-1972

Το 125 ύστερα από πέντε χρόνια και 603.877 αυτοκίνητα εγκατέλειψε την αυτοκινητική σκηνή το 1972, παραδίδοντας τη σκυτάλη στο 132. Νούμερο που και για μια ακόμη φορά δικαίωσε τους Lampredi και Dante Giacosa, οι οποίοι επέτρεψαν στη FIAT να θωρακιστεί έναντι του εγχώριου ανταγωνισμού που άκουγε στο όνομα «Alfa Romeo Giulia». Αλλά και να αποκρούσει για αρκετά χρόνια τις επιθέσεις άλλων Ευρωπαίων κατασκευαστών που αποπροσανατολίστηκαν από την ακαριαία αντίδραση.

Το FIAT 125S και Special σε αριθμούς
ΑΜΑΞΩΜΑ
Τύπος Αυτοφερόμενο, 4πορτο
Διαστάσεις 4.223 mm x 1.611 mm x 1.440 mm
Μετατρόχιο εμπρός-πίσω 1.313 mm - 1.291 mm
Μεταξόνιο 2.505 mm
Βάρος 1.000 kg
Ωφέλιμο φορτίο 400 kg 
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος 125 B.000
Θέση Εμπρός, κατά το διάμηκες
Χωρητικότητα 1.608 cc
Διάμετρος x διαδρομή 80 mm x 80 mm
Συμπίεση 8,8:1
Μέγιστη ισχύς 100 PS/6.200 rpm
Μέγιστη ροπή 132 Νm/4.000 rpm
Διάταξη βαλβίδων Οκτώ, δύο εκκεντροφόροι επικεφαλής οδηγούμενοι με οδοντωτό ιμάντα
Ανάφλεξη Κλασική με ντιστριμπιτέρ και πλατίνες
Σύστημα ψύξης Υγρόψυκτο, αντλία, ανεμιστήρας, χωρητικότητα 7,5 lt
Τροφοδοσία Αντλία, διπλό καρμπιρατέρ Weber 34 DCHE 20
Σύστημα λίπανσης Υπό πίεση, χωρητικότητα 4,35 kg
Τύπος Στους πίσω τροχούς
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Συμπλέκτης Υδραυλικά ελεγχόμενος ξηρός μονόδισκος
Κιβώτιο 5τάχυτο+όπισθεν, πλήρως συγχρονισμένο
Τελική σχέση μετάδοσης 4,1:1
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Εμπρός Ανεξάρτητη, διπλά ψαλίδια, ελατήρια, τηλεσκοπικά αμορτισέρ, αντιστρεπτική ράβδος
Πίσω Άκαμπτός άξονας, διαμήκη ημί-ελλειπτικά φύλλα σούστας, τηλεσκοπικά αμορτισέρ, αντιστρεπτική ράβδος
Ζάντες Ελαφρού κράματος Cromodora 5Jx13”
Λάστιχα 175/70 SR13, Michelin ZX
ΦΡΕΝΑ
Τύπος Υδραυλικά, υποβοήθηση σέρβο, βαλβίδα κατανομής πίεσης πίσω, δίσκοι εμπρός και πίσω
Χειρόφρενο Μηχανικό στους πίσω τροχούς
ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ
Τύπος Ατέρμονας κοχλίας
Κύκλος στροφής 10,8 m
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Τύπος 12βολτο
Εναλλάκτης 770w
Μπαταρία 48Ah
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
0-100 km/h 11,2”
0-400 m 18” @ 123 km/h 
0-1.000 m 33,6” @ 148 km/h
Τελική ταχύτητα 170 km/h
Ρεζερβουάρ 45 lt
Μέση κατανάλωση 9,9 lt/100 km
ΤΙΜΗ
Τιμή στην Ιταλία (1968) 1.390.000 L.
Τιμή στην Ελλάδα (1968) 105.000 δρχ.
Τιμή σήμερα €17.000 (άριστη κατάσταση)

node/39652
Alice Huyler Ramsey

DRIVE Legend: Alice Huyler Ramsey 1886-1983

Σε πείσμα της συμπλεγματικής αντίληψης και των ηθών στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρξαν γυναίκες που προσέφεραν τα μέγιστα στην αυτοκινητοβιομηχανία. Μια από αυτές ήταν η Ramsey που, σαν σήμερα το 1909, ολοκλήρωσε τη διάσχιση των ΗΠΑ από Ανατολή σε Δύση...

Πέμπτη, 06 Αυγούστου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

DRIVE Legend: Alice Huyler Ramsey 1886-1983

Αν ξεχωρίζαμε δέκα γυναίκες που η αυτοκινητοβιομηχανία πρέπει να τους υποκλιθεί αυτές θα ήταν οι Bertha Benz, Helene Rother, Dorothée Pullinger, Wilma K. Russey, Florence Lawrence, Alice Huyler Ramsey, Joan Newton Cuneo, June McCarroll, Mary Anderson και η Charlotte Bridgwood. Με αυτή ή με οποιαδήποτε άλλη σειρά αξιολογεί ο καθένας.

Όμως, για την πρώτη που ολοκλήρωσε το cross-country των ΗΠΑ από την Ανατολική στη Δυτική Ακτή και για την πρώτη που μπήξε Automotive Hall of Fame θεωρούμε ότι χρειάζεται ιδιαίτερη μνεία. Ένα «ταξίδι» που η Alice Ramsey όχι μόνο το πραγματοποίησε στο περιθώριο της οικιακής ενασχόλησης και των μητρικών καθηκόντων της, αλλά και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, μια εποχή διόλου προνομιακή για μια γυναίκα. 

Η Alice γεννήθηκε ως Huyler στο New Jersey το 1886 και λίγα πράγματα είναι γνωστά για την νεότητά της. Γνωρίζουμε όμως ότι αποφοίτησε από το Vassar College σε μια εποχή που λιγότερο από το 7% των γυναικών πήγαιναν στο κολέγιο. Κάτι που αποτελεί για τα ήθη της εποχής προκλητικό και επαναστατικό από μόνο του. Αν και πήρε κορυφαία εκπαίδευση, δεν μπήκε ποτέ στο εργατικό δυναμικό των ΗΠΑ. Αντ’ αυτού, παντρεύτηκε τον γερουσιαστή John R. Ramsey και από τα 22 κιόλας ήταν νοικοκυρά με δύο μικρά παιδιά. Ωστόσο, η παραμονή στο σπίτι δεν την ικανοποιούσε και όταν αγόρασε το πρώτο της αυτοκίνητο, το 1908, σύντομα μπήκε σε… περιπέτειες. 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Οι τοπ 10 γυναίκες στην αυτοκινητική ιστορία

Παρότι οι Αμερικανίδες αποθαρρύνονταν από το περιβάλλον τους και γενικότερα από την κοινωνία να οδηγούν αυτοκίνητο, η Alice όχι μόνο έμαθε να σοφάρει, αλλά έγινε και οδηγάρα. Μόλις λίγους μήνες αφότου έπιασε για πρώτη φορά τιμόνι, συμμετέσχε στον αγώνα αντοχής του Montauk Point που απαιτούσε να οδηγήσει 200 μίλια σε μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Και ενώ ήταν μία από τις δύο μόνο γυναίκες στον αγώνα, όχι μόνο ολοκλήρωσε το ταξίδι, αλλά πέτυχε τέλεια επίδοση τερματίζοντας στην τρίτη θέση.

Alice Huyler Ramsey

Η φανταστική επίδοση της Alice πήρε διάσταση στον Τύπο, με την αυτοκινητοβιομηχανία Maxwell να έχει μια ιδέα για μια διαφημιστική καμπάνια με πρωταγωνίστρια την Alice: Θα της έδινε ένα καινούργιο 4κύλινδρο Maxwell DA με 30 άλογα για να διασχίσει ολόκληρη τη χώρα με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Και σε αντάλλαγμα, η Alice θα έδειχνε στον κόσμο ότι η Maxwell είχε φτιάξει ένα τόσο καλό αυτοκίνητο, ώστε ο καθένας -μπρρρ! ακόμα μια γυναίκα!- θα μπορούσε να το οδηγήσει. Η Alice συμφώνησε και στις 9 Ιουνίου του 1909 μαζί με άλλες τρεις φίλες της, που σημειωτέον καμία τους δεν ήξερε να οδηγεί, ξεκίνησαν τη διάσχιση της χώρας για πρώτη φορά με γυναικείο πλήρωμα.

Προφανώς η οδήγηση στην Αμερική το 1909 δεν έχει καμία σχέση με ό,τι γνωρίζουμε σήμερα. Από τα 5.800 km που διήνυσε η Alice από τη Νέα Υόρκη στο San Francisco, μόλις τα 250 ήταν λιθόστρωτα. Μάλιστα οι περισσότεροι δρόμοι δεν είχαν καν όνομα ή σήμανση, οπότε η Ramsey έπρεπε να χρησιμοποιήσει οδηγούς της εποχής που ονομάζονταν The Blue Book, κάτι αντίστοιχο με τους Guides Bleu της Michelin. Βέβαια, και πάλι οι οδηγίες ήταν ασαφείς ή παραπλανητικές και χωρίς καμία εικονογράφηση.

Μια οδηγία που έλεγε «στρίψε αριστερά στην πράσινη αγροικία» θα μπορούσε να σε στείλει εκατοντάδες μίλια εκτός πορείας, επειδή ο αγρότης είχε αποφασίσει εν τω μεταξύ να βάψει το σπίτι του κίτρινο. Τα πράγματα δε, έγιναν ακόμη χειρότερα καθώς για πέρα από το Μισισιπή δεν υπήρχαν οδηγίες στο Blue Book, οπότε η Alice θα έπρεπε κυριολεκτικά να μαντέψει το δρόμο της προς τη Δύση. Και για να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες, ακολουθούσε τους πιο πατημένους δρόμους ή αυτούς που είχαν τους τηλεφωνικούς στύλους με τα περισσότερα καλώδια.

Εκτός από την πλοήγηση σε σχεδόν αδιάβατους δρόμους, η Alice έδειξε εντυπωσιακές μηχανικές δεξιότητες. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της άλλαξε τουλάχιστον 11 λάστιχα, επισκεύασε το σπασμένο πεντάλ του φρένου, καθάριζε διαρκώς τα μπουζί για να κρατήσει το μοτέρ σε λειτουργία και χρειάστηκε να ψύξει το συμπλέκτη του Maxwell, μεταφέροντας νερό από τα πλευρικά χαντάκια του δρόμου με ένα ποτήρι .

Alice Huyler Ramsey

Οι δρόμοι δεν ήταν οι μοναδικές προκλήσεις που αντιμετώπιζε η Alice και οι σύντροφοί της. Στη Nebraska, βρέθηκαν εν μέσω ενός ανθρωποκυνηγητού για έναν δολοφόνο. Στο Wyoming, «τσακώθηκαν» με τους κοριούς του ξενοδοχείου και στη Nevada αντιμετώπισαν μια ομάδα ιθαγενών Αμερικανών που κρατούσαν τόξα και βέλη. Ωστόσο, η Alice δεν τα παράτησε.

Παρόλα τα εμπόδια που αντιμετώπισαν, η Alice και οι συντρόφισσές της ολοκλήρωσαν με επιτυχία το ταξίδι τους στις 6 Αυγούστου του 1909, φτάνοντας στο San Francisco τρεις εβδομάδες αργότερα από το προγραμματισμένο. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, έγιναν τα αγαπημένα παιδιά του Τύπου και λαϊκοί ήρωες. Οι άνθρωποι έρχονταν καβάλα σε άλογα και άμαξες από για μίλια μακριά για να τις συναντήσουν σχεδόν σε κάθε στάση του ταξιδιού τους, συχνά περιμένοντας ώρες για να δουν εκείνες τις «pretty women motorists».

Ύστερα από το συνταρακτικό ταξίδι της, η Alice επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, μεγάλωσε τα παιδιά της και το 1961 έγραψε το βιβλίο «Veil, Duster and Tire Iron» εξιστορώντας το ταξίδι της. Ποτέ δεν έπαψε να αγαπάει τα αυτοκίνητα και ολοκλήρωσε ακόμα πάνω από 30 cross-country, πριν περάσει στην αιωνιότητα το 1983 σε ηλικία 96 ετών. Το 2000 έγινε η πρώτη γυναίκα που μπήκε Automotive Hall of Fame, ενώ της απενεμήθη επίσης ο τίτλος της «First Lady of Automotive Travel» και της «Woman Motorist of the Century».

node/39646

To ηλεκτρικό FIAT 500 εγκαινίασε τη νέα γέφυρα San Giorgio στη Γένοβα

Στις 14 Αυγούστου 2018 η γέφυρα είχε καταρρεύσει στέλνοντας στο θάνατο 43 ανθρώπους. 

Πέμπτη, 06 Αυγούστου 2020 | Επικοινωνία

To ηλεκτρικό FIAT 500 εγκαινίασε τη νέα γέφυρα San Giorgio στη Γένοβα

Tο νέο ηλεκτρικό FIAT 500 ήταν το αυτοκίνητο που εγκαινίασε ένα εξαιρετικά σημαντικό έργο με ιδιαίτερο συμβολισμό για την Ιταλία, τη νέα γέφυρα San Giorgio στη Γένοβα, την οποία έχει σχεδιάσει ο διάσημος αρχιτέκτονας Renzo Piano.

Το νέο έργο αντικατέστησε τη γέφυρα Ponte Morandi μετά την τραγική κατάρρευση της τον Αύγουστο του 2018. Το νέο 500, διέσχισε την μήκους 1.067 μέτρων γέφυρα, πριν αυτή δοθεί στην κυκλοφορία.

fiat

Η εικόνα του FIAT 500 la Prima cabrio να φέρει τις σημαίες της Ιταλίας και του Δήμου της Γένοβας περνώντας πάνω από τη γέφυρα αποτελεί ένα σύμβολο της δύναμης που γεννά η συνεργασία των ανθρώπων με στόχο τη δημιουργία νέων δρόμων προς το μέλλον.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Εντυπωσιακή κατεδάφιση της φονικής γέφυρας Morandi στη Γένοβα [video]

Όπως το νέο ηλεκτρικό μοντέλο της FIAT αντιπροσωπεύει το μέλλον μιας φιλικής προς το περιβάλλον αυτοκίνησης, έτσι και η νέα γέφυρα πάνω από τον ποταμό Polcevera –η οποία κατασκευάστηκε σε χρόνο ρεκόρ- αντιπροσωπεύει μια κορυφαία έκφραση της αρχιτεκτονικής, η οποία δημιούργησε ένα νέα σύμβολο για τη Γένοβα. Για την κατασκευή της San Giorgio απαιτήθηκαν μόλις 596 ημέρες, με τα συνεργεία να εργάζονται πυρετώδης σε 24ωρες βάρδιες για να ολοκληρώσουν αυτό το πολύ σημαντικό έργο. 

[Πηγή: FIAT]