node/22541

Άκου και... κλάψε: Renault F1 V8 και V10 στο δυναμόμετρο [videos]

Δείτε πως είναι η ζωή των δοκιμαστών που εξελίσσουν στο δυναμόμετρο τους κινητήρες F1.

Η καλύτερη δουλειά του κόσμου, από μία άποψη. Εφιάλτης από μία άλλη. Απόλαυση να τον ακούς για λίγο. Αλλά πώς να αντέχεις όλη μέρα; Δύσκολο έτσι κι αλλιώς να έχεις μπροστά σου αυτό το διαμάντι, να το ακούς να λυσσάει αλλά να βρίσκεσαι κλειδωμένος σε ένα δωμάτιο και να μην μπορείς να το οδηγήσεις.

Και τα δύο video είναι γυρισμένα στις εγκαταστάσεις της Renault Sport στο Viry-Chatillon. Στην μία περίπτωση, το πλήρως αυτοματοποιημένο δυναμόμετρο είναι της μετά millennium εποχής. Όλη η ρουτίνα είναι περασμένη στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αυτός αναλαμβάνει να «τρέχει» το μοτέρ σε ένα πρόγραμμα που προσομοιάζει τη λειτουργία του κατά τον αγώνα, στις σωστές στροφές με τις ανάλογες αλλαγές ταχυτήτων.

Δείτε ακομη: "Θα δακρύσεις με τον ήχο του Renault Espace F1" [video]

Ο κινητήρας που βλέπουμε να δοκιμάζεται είναι Renault V8, της σειράς RS26 – RS27. Έχει τρέξει σε 147 GP, έχει πάρει 60 νίκες και 5 τίτλους Κατασκευαστών. Με αυτόν πήρε τον παγκόσμιο πρωτάθλημα Οδηγών το 2006 ο Fernando Alonso. Ως το 2013 που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση για να δώσει την θέση του στον υβριδικό V6 τούρμπο λίγες αλλαγές έγιναν στη βασική δομή του αφού οι κανονισμοί ήταν παγωμένοι για χρόνια. Το 2011 οι μηχανικοί της Renault σε συνεργασία με αυτούς της Red Bull εξέλιξαν την τεχνολογία του blown diffuser. Με αυτό το μοτέρ ο Sebastian Vettel πήρε τους τέσσερις συνεχόμενους Τίτλους του με την Red Bull, από το 2010 ως και το 2013.

Στο δεύτερο video πηγαίνουμε μερικά χρόνια πίσω. Στην εποχή που η Renault καινοτόμησε λανσάροντας τον ατμοσφαιρικό V10 (το ίδιο και η Honda)  όταν η Ferrari επέμενε στον V12 και η Cosworth είχε προτιμήσει τον V8. O RS 01 που βλέπουμε στο video να δοκιμάζεται ήταν 3,5 λίτρων, ο πρώτος με πνευματικό σύστημα βαλβίδων. Η μεγάλη διαφορά στην διαδικασία είναι ότι στα τέλη της δεκαετίας του ’80 υπήρχε μία… θέση οδήγησης μέσα στο δυναμόμετρο. Και κάποιος αναλάμβανε να οδηγήσει. Κανονικά. Με πεντάλ και λεβιέ, συγχρονίζοντας τις στροφές με μύτη-τακούνι. Έτρεχε ολόκληρους αγώνες. Και δεν έβλεπε καν μία οθόνη και την πίστα να τρέχει, όπως σε έναν σύγχρονο προσομοιωτή. Αλλά έναν μαύρο τοίχο. Παλιοδουλειά…