«Τι στο διάτανο συμβαίνει;». Στις δοκιμές στο Bahrain International Circuit, ο Oliver Bearman είδε κάτι που δεν είχε ξαναδεί. Ακολουθώντας τη νέα Ferrari SF-26 του Lewis Hamilton, παρατήρησε τα πτερύγια της πίσω αεροτομής να περιστρέφονται πάνω από 200° στις ευθείες.

Η λύση δοκιμάζεται στο πλαίσιο των νέων τεχνικών κανονισμών της Formula 1 που επιτρέπουν πολύ περισσότερα κινητά αεροδυναμικά στοιχεία πέρα από το Drag Reduction System. Οι περισσότερες ομάδες απλώς μειώνουν τη γωνία της αεροτομής στις ευθείες για μικρότερη αντίσταση. 

Η περίπτωση της Ferrari δείχνει ότι υπάρχει ακόμη χώρος για ευφυείς ιδέες στην κινητή αεροδυναμική -κυρίως στη σχέση μεταξύ των στοιχείων της αεροτομής

Η Ferrari όμως πάει παραπέρα: αναστρέφει τα πτερύγια. Για να το κατανοήσουμε καλύτερα, αυτό το link-βίντεο θα είναι πιο αποτελεσματικό από μια μακρά ανάλυση -το βίντεο δεν μπορεί να ενσωματωθεί στο άρθρο.

Η ιδέα εντυπωσίασε τον αεροδυναμιστή Gary Anderson, γνωστό από τα μονοθέσια της Jordan Grand Prix τη δεκαετία του ’90. Σύμφωνα με μια γρήγορη προσομοίωσή του, στις στροφές η αεροτομή παράγει λόγο κάθετης δύναμης προς αντίσταση περίπου 4:1. Στις ευθείες πέφτει στο 1:1, με τη δύναμη από το πίσω φτερό να μειώνεται κατά περίπου 75%.

Ο τεχνικός αναλυτής Mark Hughes εξηγεί ότι όταν το φτερό αναστρέφεται, δημιουργείται μεγαλύτερο κενό αέρα ανάμεσα στα στοιχεία του, μειώνοντας περαιτέρω την αντίσταση.

Τι σημαίνει όμως αυτό για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα; Στα EV η αεροδυναμική αντίσταση είναι βασικός εχθρός της αυτονομίας. Ακόμη και ελάχιστες βελτιώσεις στον συντελεστή οπισθέλκουσας κάνουν διαφορά. Όπως είχε εξηγήσει ο υπεύθυνος αεροδυναμικής της Volkswagen, Waldemar Maister, μείωση κατά 0,001 στο Cx δίνει περίπου 1,2 km επιπλέον αυτονομίας σε μια Volkswagen ID.7 στον κύκλο WLTP -όφελος ισοδύναμο με μείωση βάρους περίπου 9 kg.

Γι’ αυτό, η ιδέα κινητών αεροδυναμικών στοιχείων στα αυτοκίνητα δρόμου δεν είναι νέα. Υπήρξαν σε θερμικά μοντέλα όπως η Lancia Thema 8.32 ή η Koenigsegg Agera. Σε ένα σπορ ηλεκτρικό, μια μεγάλη αεροτομή θα μπορούσε να προσφέρει κάθετη δύναμη στις στροφές και να αλλάζει θέση στις ευθείες για ελάχιστη αντίσταση -ακριβώς όπως δοκιμάζεται σήμερα στη Formula 1.

Οι κατασκευαστές ήδη εφαρμόζουν κινητή αεροδυναμική στα EV: ενεργά πτερύγια ψύξης, όπως στο Renault 4 E‑Tech, ή χαμήλωμα του αμαξώματος σε υψηλές ταχύτητες μέσω αερανάρτησης, όπως στο Audi A6 e‑tron. Πειραματικές λύσεις εμφανίζονται και σε concept όπως η Mercedes‑Benz Vision EQXX, με επεκτεινόμενα τμήματα αμαξώματος ή ακόμη και τεχνολογίες πλάσματος για βελτίωση της ροής αέρα.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Formula 1 2026: Νέο ξεκίνημα, νέοι αγώνες - αναλυτικός οδηγός

Η υπόθεση της Ferrari δείχνει ότι υπάρχει ακόμη χώρος για έξυπνες ιδέες στην κινητή αεροδυναμική. Το πλεονέκτημα μπορεί να κρύβεται στη σχέση ανάμεσα στα στοιχεία της αεροτομής. Παρά τους σταθερούς νόμους της φυσικής, τεχνικές όπως η αξιοποίηση αεροδυναμικών δινών για τον έλεγχο της ροής γύρω από το αμάξωμα ή οι αλγόριθμοι machine learning μπορεί να φέρουν μικρά αλλά κρίσιμα κέρδη. Με τους γρήγορους κύκλους εξέλιξης και την αυξανόμενη χρήση AI, το motorsport μπορεί να δώσει ιδέες και στα αυτοκίνητα δρόμου. Διότι στην αεροδυναμική -όπως και στους χρόνους γύρου στη Formula 1- τα χιλιοστά κάνουν τη διαφορά...