Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται εμπρός σε μια ιστορική ανατροπή. Κι αυτή τη φορά το μέτωπο δεν είναι μόνο εμπορικό, αλλά βαθιά βιομηχανικό. 

Οι κινεζικές εταιρείες ηλεκτρικών αυτοκινήτων δεν θέλουν πλέον απλώς να πουλούν αυτοκίνητα στην Ευρώπη. Θέλουν να κατασκευάζουν στη Γηραιά Ήπειρο. Και μάλιστα μέσα στα ίδια τα εργοστάσια των παραδοσιακών ευρωπαϊκών κολοσσών.

Η ΕΕ προσπαθεί να προστατεύσει την αυτοκινητοβιομηχανία της μέσω δασμών, όμως την ίδια στιγμή οι ίδιες οι ευρωπαϊκές εταιρείες ανοίγουν την πόρτα στους Κινέζους

Η νέα υπόθεση αφορά τη XPeng και τη Volkswagen. Σύμφωνα με πληροφορίες των Financial Times, οι δύο πλευρές βρίσκονται σε συζητήσεις για πιθανή βιομηχανική συνεργασία στην Ευρώπη, με σενάρια που φτάνουν ακόμη και στην εξαγορά ή αξιοποίηση υπάρχουσας μονάδας παραγωγής του γερμανικού ομίλου.

Και μόνο το γεγονός ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο βρίσκεται πλέον στο τραπέζι λέει πολλά για το πού οδεύει η αγορά.

Η XPeng ήδη κατασκευάζει τα G6 και G9 για την ευρωπαϊκή αγορά μέσω της Magna Steyr στην Αυστρία, όμως η εκρηκτική άνοδος των εξαγωγών της δείχνει ότι το υπάρχον μοντέλο βιομηχανικής λειτουργίας δεν αρκεί πλέον. Τον Απρίλιο, η κινεζική μάρκα εξήγαγε 6.006 αυτοκίνητα, επίδοση-ρεκόρ και αύξηση 62% σε σχέση με πέρυσι.

Για την XPeng, η ευρωπαϊκή παραγωγή είναι πλέον στρατηγική ανάγκη. Από τη μία, μειώνει το κόστος και τους χρόνους μεταφοράς. Από την άλλη, προσφέρει τον πιο αποτελεσματικό τρόπο αποφυγής των νέων ευρωπαϊκών δασμών στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα κινεζικής κατασκευής.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ MG ακολουθεί Chery και Leapmotor: γιατί όλοι οι Κινέζοι χτίζουν εργοστάσια στην Ισπανία;

Από τον Οκτώβριο του 2024, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει επιπλέον δασμούς που φτάνουν έως και το 35,3% για συγκεκριμένους Κινέζους κατασκευαστές EV, πέρα από τον βασικό εισαγωγικό δασμό 10%. Σε μια αγορά όπου η τιμή παραμένει καθοριστικός παράγοντας, η τοπική παραγωγή μετατρέπεται σε κρίσιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Η επιλογή της Volkswagen μόνο τυχαία δεν είναι. Οι δύο εταιρείες συνδέονται ήδη στενά από το 2023, όταν η γερμανική πλευρά επένδυσε στην XPeng και ξεκίνησε κοινή εξέλιξη ηλεκτρικών αρχιτεκτονικών και τεχνολογιών. Παράλληλα όμως, η Volkswagen αντιμετωπίζει σοβαρή πρόκληση υπερβάλλουσας παραγωγικής δυναμικότητας στην Ευρώπη.

Ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου, Oliver Blume, έχει ήδη προαναγγείλει νέες περικοπές δυναμικότητας και δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας κινδυνεύουν στη Γερμανία έως το 2030. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η αξιοποίηση ανενεργών ή υποαπασχολούμενων εργοστασίων μέσω κινεζικών συνεργασιών αρχίζει να μοιάζει όλο και πιο ελκυστική λύση.

Η Xpeng δεν είναι η μόνη που προσανατολίζεται στην εξαγορά κάποιου υπολειτουργούντος εργοστασίου. Η BYD φέρεται επίσης να εξετάζει ευρωπαϊκές μονάδες παραγωγής μέσω συνεργασιών με τον Όμιλο Stellantis και άλλους ομίλους. Η Leapmotor ήδη παράγει ηλεκτρικά μοντέλα στη Σαραγόσα της Ισπανίας με τη στήριξη του Ομίλου Stellantis και η Chery προχωρά στην εγκατάστασή της στο πρώην εργοστάσιο της Nissan στη Βαρκελώνη μέσω συνεργασίας με την Ebro.

Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται παντού: αντί να χτίζουν εργοστάσια από το μηδέν, οι κινεζικές εταιρείες αγοράζουν ή αξιοποιούν υπάρχουσες ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις που υπολειτουργούν. Το πλεονέκτημα είναι τεράστιο. Οι Κινέζοι γλιτώνουν χρόνια αδειοδοτήσεων και δισεκατομμύρια επενδύσεων, ενώ οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές κρατούν ανοιχτές γραμμές παραγωγής που διαφορετικά θα κινδύνευαν με λουκέτο.

Όμως πίσω από αυτή τη «win-win» εικόνα, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Για πρώτη φορά, οι κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες αποκτούν φυσική και μόνιμη παρουσία μέσα στον πυρήνα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Όχι ως εξαγωγείς. Όχι ως εισαγωγείς. Αλλά ως κατασκευαστές επί ευρωπαϊκού εδάφους. Και αυτό αλλάζει πλήρως τις ισορροπίες.

Η Ευρώπη προσπαθεί να προστατεύσει την αυτοκινητοβιομηχανία της μέσω δασμών, όμως την ίδια στιγμή οι ίδιες οι ευρωπαϊκές εταιρείες ανοίγουν την πόρτα στους Κινέζους, αναζητώντας επειγόντως τρόπο να αξιοποιήσουν πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα και να περιορίσουν τις ζημιές της ηλεκτρικής μετάβασης.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν οι κινεζικές μάρκες θα εδραιωθούν στην Ευρώπη. Αυτό έχει ήδη ξεκινήσει. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν, σε δέκα χρόνια από σήμερα, τα ιστορικά ευρωπαϊκά εργοστάσια θα συνεχίσουν να παράγουν ευρωπαϊκά αυτοκίνητα. Ή αν θα έχουν μετατραπεί στο νέο βιομηχανικό προπύργιο της Κίνας μέσα στην ίδια την ευρωπαϊκή αγορά.