FIAT Argenta 1981-1985
node/42126

FIAT Argenta 1981-1985: Περσινά ξινά σταφύλια [videos]

Τo FIAT 132 του ’72 αντικαταστάθηκε τον Μάιο του ’81 από ένα νέο μοντέλο: Το Argenta. Ή τέλος πάντων, οι Ιταλοί θα ήθελαν να το πιστέψουμε ως «νέο». Κανείς όμως δεν τους έκανε τη χάρη.

Το Argenta (από το «argento», ασήμι και ασημί στα ιταλικά) ήταν η τελευταία μεγάλη οικογενειακή μπερλίνα που κατασκευάστηκε από τη FIAT με βάση μια πισωκίνητη πλατφόρμα, αλλά σαφώς και δεν ήταν ένα εντελώς νέο αυτοκίνητο.

Το τορινέζικο διευθυντήριο είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει την παλιά πλατφόρμα του FIAT 132 από το 1972 για να εισαγάγει κάτι νέο στην αγορά. Με το 132 λοιπόν να έχει ήδη δέκα χρόνια στην πλάτη και δύο facelift στο ενεργητικό του, το Argenta ανέλαβε να γίνει αυτό που δεν κατόρθωσε ο προκάτοχός του.

Βλέπετε, ο Ιταλός κατασκευαστής έχανε διαρκώς έδαφος στην κατηγορία με τις μαζικές μεγάλες μπερλίνες. Την οποία είχαν βαλθεί να μονοπωλήσουν οι Γερμανοί με κύριους εκπροσώπους την Opel και τη Volkswagen. Επιπλέον και για κάποιες ευρωπαϊκές αγορές και δη τη γαλλική, τα βέλη προέρχονταν επίσης από τις Citroën CX, Renault 20 και Peugeot 505.

FIAT Argenta 1981-1985
Οι «καινοτομίες» δεν παραπλάνησαν το κοινό. Το Argenta στην ουσία του ήταν ένα 132 Serie IV, ακόμα κι αν η αλήθεια είναι ότι οι βελτιώσεις αυτή τη φορά ήταν πιο σημαντικές από τη Serie III. Κοινό και Τύπος υποδέχτηκαν το Argenta το ίδιο ψυχρά όπως είχαν κάνει και το 1972 με το FIAT 132.


Έτσι, από τη μια το Argenta έφτασε πολύ αργά στο πάρτι, ενώ από την άλλη, η αλλαγή στις προτιμήσεις κοινού όσον αφορά τον σχεδιασμό είχε κάνει τους καταναλωτές να κοιτάζουν αλλού.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ήταν παράδοξο να βλέπεις έναν Ιταλό κατασκευαστή να χάνει στο γήπεδο του σχεδιασμού, την ίδια στιγμή που οι τρεις κορυφαίοι στιλιστικοί οίκοι στον κόσμο βρίσκονταν στην Ιταλία. 

Το αισθητικό στοίχημα του Argenta ανέλαβαν ο νέος σχεδιασμός για τη μουσούδα και την ουρά, ενώ άλλαξε και η πλειονότητα των πάνελ της καροσερί. Παρόλα αυτά, η γενικότερη εμφάνιση της ιταλικής μπερλίνας δεν βελτιώθηκε, παραμένοντας στα αισθητικά πρότυπα του τέλους της δεκαετίας του ’60. 

Η μεγαλύτερη αλλαγή από το 132 συνίστατο στα μεγάλα τετράγωνα εμπρός φανάρια και στους παχύτερους προφυλακτήρες από εποξειδική ρητίνη, ενώ και τα φτερά εμπρός και πίσω ήταν νέα. Οι παρατηρητικοί θα αναγνώριζαν τις ίδιες πόρτες με αυτές του 132, με τις επίπεδες λαβές που διακρίνονταν για την προσοχή τους στη λεπτομέρεια.

Ο σχεδιασμός της καμπίνας ήταν σαφώς ανώτερος από το εξωτερικό αποτέλεσμα, χωρίς και αυτός να είναι ολοκαίνουργιος. Η βάση του προερχόταν από το 132 Serie III, αυτό που στην Ελλάδα πουλιόταν με αυτοκόλλητο μεταλλικό σήμα «Top Manager» στην πόρτα του πορτμπαγκάζ. Κατά τα λοιπά όμως, η FIAT άφησε τον στιλίστα της καμπίνας να δημιουργήσει ένα όμορφο αποτέλεσμα.

FIAT Argenta 1981-1985
Μην ξεγελιέστε. Ο πίνακας οργάνων είναι πρακτικά ο ίδιος με του 132 Serie III (του ελληνικού Top Manager), εκτός από την κεντρική κονσόλα και το τιμόνι. Η οθόνη στα αριστερά και που μπορείτε να δείτε σε κοντινό στην επόμενη φωτογραφία ήταν προσθήκη στο Argenta.


Το μοντέρνο ταμπλό είχε δύο ημικυκλικά καντράν για το κοντέρ και το στροφόμετρο. Δίπλα τους και στο πάνω μέρος υπήρχαν τρία τετράγωνα αναλογικά όργανα για την πίεση λαδιού, την ποσότητα καυσίμου στο ρεζερβουάρ και τη θερμοκρασία του νερού. Και από κάτω τους ένα πλήθος από ενδεικτικές λυχνίες και ένα οικονομόμετρο. 

Αριστερά από τον πίνακα οργάνων, υπήρχε ένα τσεκ πάνελ με ένα σκαρίφημα του αυτοκινήτου με ενδείξεις για την μπαταρία, τη στάθμη του υγρού φρένων, του λιπαντικού του μοτέρ και του ψυκτικού υγρού, προειδοποίηση για φθαρμένα τακάκια, για ανοιχτές πόρτες και καμένες λάμπες.

FIAT Argenta 1981-1985
Η πράσινη και η κόκκινη λυχνία στα αριστερά είναι για να επιβεβαιώσει η πρώτη ότι όλα βαίνουν καλώς και η δεύτερη ότι υπάρχει ειδοποίηση ασφαλείας. Όπως εδώ εν προκειμένω που είναι σηκωμένο το χειρόφρενο και μια πόρτα ανοιχτή.


Στην κεντρική κονσόλα που μαζί με το τούνελ χώριζαν τον οδηγό από τον συνοδηγό, τοποθετήθηκαν τα χειριστήρια του αερισμού/κλιματισμού και το τασάκι που εκατέρωθέν του βρίσκονταν οι διακόπτες για τα ηλεκτρικά παράθυρα. Νέου σχεδιασμού ήταν και το τιμόνι. 

Κάτω από το καπό του Argenta, η FIAT υποσχόταν το μοτέρ Twin Cam του Aurelio Lampredi, ως μια σπορ νότα στον χαρακτήρα του αυτοκινήτου. Κάτι που όμως δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν τόσο η μετάδοση και οι αναρτήσεις (άκαμπτος άξονας πίσω) όσο και το σχετικά υψηλό βάρος (1.100+ kg). Στο σημείο αυτό να πούμε ότι το Argenta φορούσε ταμπούρα πίσω, αλλαγή που είχε γίνει ήδη από το 1977 με το 132 Serie III. 

FIAT Argenta 1981-1985
H δουλειά που είχε γίνει στην καροσερί ήταν σημαντική και μόνο ένα εκπαιδευμένο μάτι μπορούσε να διακρίνει την ομοιότητα με το 132. Πάντως το αποτέλεσμα ήταν πιο μπαρόκ και «βαρύ» από τη σιλουέτα του τελευταίου. Αυτοκίνητο για στελέχη, λοιπόν; Μπα! Αυτά προτιμούσαν ήδη τις BMW ακόμα και στην Ιταλία.


Στη Serie I του Argenta η γκάμα περιλάμβανε τρεις κινητήρες: Έναν 1.600άρη TC με 98 άλογα, έναν δίλιτρο TC και ψεκασμό με 122 άλογα και έναν 2,5λιτρο ντίζελ (το αυτοκίνητο ξεχώριζε από τη φούσκα στο καπό) με 72 ίππους.

Το Argenta αναβαθμίστηκε με τη Serie II (1983-1985), φορώντας ταυτόχρονα το νέο σήμα της FIAT στη μάσκα με τις τέσσερις λοξές γραμμές, αντί του στρογγυλού κόκκινου. Τα ανανεωμένα μοντέλα που παρουσιάστηκαν τον Ιούνιο του 1983, μετονομάστηκαν από «1600» και «2000» σε «100» και «120 i.e.», ενώ στην γκάμα υπήρχε πλέον και δίλιτρο μοντέλο με καρμπιρατέρ(!) και 113 άλογα, το «110».

FIAT Argenta 1981-1985
Μηχανικά δεν είχε αλλάξει τίποτα. Ο 1.600άρης TC έβγαζε 98 άλογα, ο δίλιτρος με καρμπιρατέρ 113 και με ψεκασμό 122, ο ντίζελ 72 ίππους. Η προσθήκη στην γκάμα έγινε στο 90' με τη δίλιτρη έκδοση VX, με μηχανικό συμπιεστή και 135 άλογα.


Η ανανέωση περιέλαβε μικρές μηχανικές βελτιώσεις στον εμπρός άξονα, στο τιμόνι και στα φρένα. Επιπλέον, τοποθετήθηκε αντιστρεπτική ράβδος στον πίσω άξονα -120 i.e. και Volumex. Στις εξωτερικές αλλαγές να σημειώσουμε εκτός από τη νέα γρίλια με το νέο σήμα, τους νέους προφυλακτήρες, τα πλευρικά μαρσπιέ και τις ζάντες.

 

FIAT Argenta 1981-198
Με τον κινητήρα Volumex με διπλό καρμπιρατέρ Weber 34 ADE 250, το Argenta έπιανε τα 185 km/h.


Τον Μάρτιο του 1984 προέκυψε η υπετροφοδοτούμενη εκδοχή του Argenta με 135 άλογα με την ονομασία «VX» για το Volumex, με μηχανικό συμπιεστή τύπου Roots.

Δύο χρόνια ύστερα από το λίφτινγκ αυτό, το Argenta αντικαταστάθηκε από το προσθιοκίνητο FIAT Croma.