node/35822

Ferrari 250 GTO: Δικαστήριο απαγορεύει τις ρεπλίκες!

Ιταλικό εμπορικό δικαστήριο απεφάνθη ότι η Ferrari 250 GTO είναι έργο τέχνης, απαγορεύοντας τις προσπάθειες αντιγραφής.

Το ότι η τιμή της τελευταίας 250 GTO εκτιμήθηκε σε δημοπρασία ότι αξίζει περισσότερο απ’ ό,τι το βάρος της σε χρυσάφι, ενισχύει την πρόσφατη ετυμηγορία δικαστηρίου πώς πρόκειται για έργο τέχνης. Μια απόφαση που δεν παρέλειψε η Ferrari να κοινοποιήσει προς κάθε ενδιαφερόμενο, μιας και το ιταλικό εμπορικό δικαστήριο συνόδευσε την παραπάνω κρίση με απαγόρευση παντός είδους αντιγραφής.

Η ιστορία ξεκίνησε όταν η Ferrari προσέφυγε στη Δικαιοσύνη κατά μιας μοντενέζικης εταιρείας που ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να κατασκευάσει 250 αντίγραφα της Ferrari 250 GTO. Του αυτοκινήτου που θεωρείται σήμερα το πιο πολύτιμο μοντέλο ανάμεσα στα συλλεκτικά αυτοκίνητα. Μόλις 36 ορίτζιναλ GTO φτιάχτηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Και η πιο ακριβή από αυτές πουλήθηκε πέρυσι λίγο πάνω από 41 εκατ. ευρώ (μαζί με τα τέλη) κατά τη δημοπρασία του οίκου RM Sotheby’s που διοργανώθηκε στο πλαίσιο της Monterey Car Week στην California. Να σημειώσουμε ότι φημολογούνται και γίνονται πράξεις μεταξύ ιδιωτών συλλεκτών σε πολύ ψηλότερες τιμές. Για του λόγου το ασφαλές, μια Ferrari 250 GTO του 1963 με αριθμό σασί #4153, πουλήθηκε στον συλλέκτη David MacNeil, CEO της εταιρείας WeatherTech, εκτός δημοπρασίας σε τιμή που λέγεται ότι έφτασε τα $70 εκατομμύρια.

Η 12κύλινδρη 250 GTO δεν ήταν μόνο ένα από τα πιο όμορφα αυτοκίνητα της Ferrari, ήταν επίσης και από τα πιο επιτυχημένα αγωνιστικά του Maranello.

Ferrari 250 GTO

Η δικαστική απόφαση ανέφερε ότι όχι μόνο η 250 GTO είναι ένα κλασικό αυτοκίνητο, αλλά και ότι είναι ένα πρωτότυπο έργο τέχνης που δεν μπορεί να το μιμηθείς ή να το αναπαράγεις. Αναγνωρίζοντας τα «πολυάριθμα βραβεία και τις επίσημες μνείες» που έλαβε η GTO για τα «καλλιτεχνικά της πλεονεκτήματα», το δικαστήριο ανέφερε ότι «η προσαρμογή των γραμμών του αυτοκινήτου και των αισθητικών του στοιχείων έχουν καταστήσει την 250 GTO μοναδική, ένα πραγματικό έμβλημα της αυτοκίνησης. Ως εκ τούτου, το δικαστήριο αποφάσισε ότι όλα τα δικαιώματα παραγωγής, εμπορίας και προώθησης ανήκουν αποκλειστικά και μόνο στη Ferrari.

Ferrari 250 GTO

«Είναι η πρώτη φορά στην Ιταλία που ένα αυτοκίνητο αναγνωρίστηκε ως έργο τέχνης», δήλωσε εκπρόσωπος της Ferrari στην Daily Telegraph. Η απόφαση είναι πιθανόν να ισχύει μόνο για την Ιταλία, αν και η προσφυγή, αλλά και η ετυμηγορία, αποτελούν προειδοποίηση προς άπαντες κατασκευαστές για ρεπλίκες, εντός ή εκτός Ιταλίας.

Ferrari 250 GTO

Η υπόθεση εγείρει βέβαια και κάμποσες ενδιαφέρουσες ερωτήσεις. Γιατί η Ferrari ανησυχεί για την προστασία ενός 50χρονου σχεδίου; Μήπως η Ferrari έλαβε μέτρα μόνο για να προστατεύσει την πνευματική ιδιοκτησία της; Ή η εταιρεία του Maranello σκοπεύει να διασφαλίσει τα δικά της σχέδια, όπως κάνουν η Jaguar και η Aston Martin, για τη «συνέχιση» της αναπαραγωγής κλασικών αυτοκινήτων; Είτε έτσι είτε αλλιώς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εάν ένα αυτοκίνητο αξίζει να ονομάζεται «έργο τέχνης», αυτό δεν είναι άλλο από την 250 GTO.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Οι 10 ακριβότερες Ferrari που πέρασαν από το σφυρί

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Ferrari 250 GTO @ ανάβαση [video]

node/39665

Όσοι παρήγγειλαν Ferrari SF90 Stradale θα πρέπει να περιμένουν

Αυξάνονται οι χρόνοι αναμονής για την υβριδική Ferrari SF90 Stradale των 1.000 PS.

Παρασκευή, 07 Αυγούστου 2020 | Θάνος Παππάς Επικοινωνία

Όσοι παρήγγειλαν Ferrari SF90 Stradale θα πρέπει να περιμένουν

Η Ferrari ανακοίνωσε πως οι πρώτες παραδόσεις της SF90 Stradale θα καθυστερήσουν ως αποτέλεσμα της παύσης παραγωγής στο εργοστάσιο του Maranello λόγω της πανδημίας. Να θυμίσουμε πως το εργοστάσιο της Ferrari παρέμεινε κλειστό από τις 15 Μαρτίου μέχρι τις 3 Μαΐου, καθώς εκείνη την περίοδο ο κορονοϊός προκάλεσε σημαντικά προβλήματα στην Ιταλία.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Δείτε πώς παράγεται η Ferrari SF90 Stradale [video]

Η SF90 Stradale έκανε πρεμιέρα τον Μαΐου του 2019 ως η υβριδική ναυαρχίδα της Ferrari με υπερτροφοδοτούμενο V8 κινητήρα 4,0 λίτρων και τρεις ηλεκτροκινητήρες συνδυαστικής απόδοσης 1.000 PS. Οι παραδόσεις του μοντέλου ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσουν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2020, κάτι που δεν έγινε εφικτό.

Τελικά, οι πρώτοι που παρήγγειλαν την SF90 Stradale θα παραλάβουν τα αυτοκίνητά τους μέσα στο τέταρτο τρίμηνο του 2020 όπως προανήγγειλε ο CEO της Ferrari, Louis Camilleri. Παράλληλα, ο χρόνος αναμονής για την απόκτηση του ιταλικού σούπερκαρ θα αυξηθεί πάνω από 18 μήνες - τουλάχιστον προς το παρόν. Ενδεικτικά, να αναφέρουμε ότι η τιμή του μοντέλου στην ιταλική αγορά ξεκινά από τα €430.000.

 

node/39652
Alice Huyler Ramsey

DRIVE Legend: Alice Huyler Ramsey 1886-1983

Σε πείσμα της συμπλεγματικής αντίληψης και των ηθών στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρξαν γυναίκες που προσέφεραν τα μέγιστα στην αυτοκινητοβιομηχανία. Μια από αυτές ήταν η Ramsey που, σαν σήμερα το 1909, ολοκλήρωσε τη διάσχιση των ΗΠΑ από Ανατολή σε Δύση...

Πέμπτη, 06 Αυγούστου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

DRIVE Legend: Alice Huyler Ramsey 1886-1983

Αν ξεχωρίζαμε δέκα γυναίκες που η αυτοκινητοβιομηχανία πρέπει να τους υποκλιθεί αυτές θα ήταν οι Bertha Benz, Helene Rother, Dorothée Pullinger, Wilma K. Russey, Florence Lawrence, Alice Huyler Ramsey, Joan Newton Cuneo, June McCarroll, Mary Anderson και η Charlotte Bridgwood. Με αυτή ή με οποιαδήποτε άλλη σειρά αξιολογεί ο καθένας.

Όμως, για την πρώτη που ολοκλήρωσε το cross-country των ΗΠΑ από την Ανατολική στη Δυτική Ακτή και για την πρώτη που μπήξε Automotive Hall of Fame θεωρούμε ότι χρειάζεται ιδιαίτερη μνεία. Ένα «ταξίδι» που η Alice Ramsey όχι μόνο το πραγματοποίησε στο περιθώριο της οικιακής ενασχόλησης και των μητρικών καθηκόντων της, αλλά και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, μια εποχή διόλου προνομιακή για μια γυναίκα. 

Η Alice γεννήθηκε ως Huyler στο New Jersey το 1886 και λίγα πράγματα είναι γνωστά για την νεότητά της. Γνωρίζουμε όμως ότι αποφοίτησε από το Vassar College σε μια εποχή που λιγότερο από το 7% των γυναικών πήγαιναν στο κολέγιο. Κάτι που αποτελεί για τα ήθη της εποχής προκλητικό και επαναστατικό από μόνο του. Αν και πήρε κορυφαία εκπαίδευση, δεν μπήκε ποτέ στο εργατικό δυναμικό των ΗΠΑ. Αντ’ αυτού, παντρεύτηκε τον γερουσιαστή John R. Ramsey και από τα 22 κιόλας ήταν νοικοκυρά με δύο μικρά παιδιά. Ωστόσο, η παραμονή στο σπίτι δεν την ικανοποιούσε και όταν αγόρασε το πρώτο της αυτοκίνητο, το 1908, σύντομα μπήκε σε… περιπέτειες. 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Οι τοπ 10 γυναίκες στην αυτοκινητική ιστορία

Παρότι οι Αμερικανίδες αποθαρρύνονταν από το περιβάλλον τους και γενικότερα από την κοινωνία να οδηγούν αυτοκίνητο, η Alice όχι μόνο έμαθε να σοφάρει, αλλά έγινε και οδηγάρα. Μόλις λίγους μήνες αφότου έπιασε για πρώτη φορά τιμόνι, συμμετέσχε στον αγώνα αντοχής του Montauk Point που απαιτούσε να οδηγήσει 200 μίλια σε μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Και ενώ ήταν μία από τις δύο μόνο γυναίκες στον αγώνα, όχι μόνο ολοκλήρωσε το ταξίδι, αλλά πέτυχε τέλεια επίδοση τερματίζοντας στην τρίτη θέση.

Alice Huyler Ramsey

Η φανταστική επίδοση της Alice πήρε διάσταση στον Τύπο, με την αυτοκινητοβιομηχανία Maxwell να έχει μια ιδέα για μια διαφημιστική καμπάνια με πρωταγωνίστρια την Alice: Θα της έδινε ένα καινούργιο 4κύλινδρο Maxwell DA με 30 άλογα για να διασχίσει ολόκληρη τη χώρα με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Και σε αντάλλαγμα, η Alice θα έδειχνε στον κόσμο ότι η Maxwell είχε φτιάξει ένα τόσο καλό αυτοκίνητο, ώστε ο καθένας -μπρρρ! ακόμα μια γυναίκα!- θα μπορούσε να το οδηγήσει. Η Alice συμφώνησε και στις 9 Ιουνίου του 1909 μαζί με άλλες τρεις φίλες της, που σημειωτέον καμία τους δεν ήξερε να οδηγεί, ξεκίνησαν τη διάσχιση της χώρας για πρώτη φορά με γυναικείο πλήρωμα.

Προφανώς η οδήγηση στην Αμερική το 1909 δεν έχει καμία σχέση με ό,τι γνωρίζουμε σήμερα. Από τα 5.800 km που διήνυσε η Alice από τη Νέα Υόρκη στο San Francisco, μόλις τα 250 ήταν λιθόστρωτα. Μάλιστα οι περισσότεροι δρόμοι δεν είχαν καν όνομα ή σήμανση, οπότε η Ramsey έπρεπε να χρησιμοποιήσει οδηγούς της εποχής που ονομάζονταν The Blue Book, κάτι αντίστοιχο με τους Guides Bleu της Michelin. Βέβαια, και πάλι οι οδηγίες ήταν ασαφείς ή παραπλανητικές και χωρίς καμία εικονογράφηση.

Μια οδηγία που έλεγε «στρίψε αριστερά στην πράσινη αγροικία» θα μπορούσε να σε στείλει εκατοντάδες μίλια εκτός πορείας, επειδή ο αγρότης είχε αποφασίσει εν τω μεταξύ να βάψει το σπίτι του κίτρινο. Τα πράγματα δε, έγιναν ακόμη χειρότερα καθώς για πέρα από το Μισισιπή δεν υπήρχαν οδηγίες στο Blue Book, οπότε η Alice θα έπρεπε κυριολεκτικά να μαντέψει το δρόμο της προς τη Δύση. Και για να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες, ακολουθούσε τους πιο πατημένους δρόμους ή αυτούς που είχαν τους τηλεφωνικούς στύλους με τα περισσότερα καλώδια.

Εκτός από την πλοήγηση σε σχεδόν αδιάβατους δρόμους, η Alice έδειξε εντυπωσιακές μηχανικές δεξιότητες. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της άλλαξε τουλάχιστον 11 λάστιχα, επισκεύασε το σπασμένο πεντάλ του φρένου, καθάριζε διαρκώς τα μπουζί για να κρατήσει το μοτέρ σε λειτουργία και χρειάστηκε να ψύξει το συμπλέκτη του Maxwell, μεταφέροντας νερό από τα πλευρικά χαντάκια του δρόμου με ένα ποτήρι .

Alice Huyler Ramsey

Οι δρόμοι δεν ήταν οι μοναδικές προκλήσεις που αντιμετώπιζε η Alice και οι σύντροφοί της. Στη Nebraska, βρέθηκαν εν μέσω ενός ανθρωποκυνηγητού για έναν δολοφόνο. Στο Wyoming, «τσακώθηκαν» με τους κοριούς του ξενοδοχείου και στη Nevada αντιμετώπισαν μια ομάδα ιθαγενών Αμερικανών που κρατούσαν τόξα και βέλη. Ωστόσο, η Alice δεν τα παράτησε.

Παρόλα τα εμπόδια που αντιμετώπισαν, η Alice και οι συντρόφισσές της ολοκλήρωσαν με επιτυχία το ταξίδι τους στις 6 Αυγούστου του 1909, φτάνοντας στο San Francisco τρεις εβδομάδες αργότερα από το προγραμματισμένο. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, έγιναν τα αγαπημένα παιδιά του Τύπου και λαϊκοί ήρωες. Οι άνθρωποι έρχονταν καβάλα σε άλογα και άμαξες από για μίλια μακριά για να τις συναντήσουν σχεδόν σε κάθε στάση του ταξιδιού τους, συχνά περιμένοντας ώρες για να δουν εκείνες τις «pretty women motorists».

Ύστερα από το συνταρακτικό ταξίδι της, η Alice επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, μεγάλωσε τα παιδιά της και το 1961 έγραψε το βιβλίο «Veil, Duster and Tire Iron» εξιστορώντας το ταξίδι της. Ποτέ δεν έπαψε να αγαπάει τα αυτοκίνητα και ολοκλήρωσε ακόμα πάνω από 30 cross-country, πριν περάσει στην αιωνιότητα το 1983 σε ηλικία 96 ετών. Το 2000 έγινε η πρώτη γυναίκα που μπήκε Automotive Hall of Fame, ενώ της απενεμήθη επίσης ο τίτλος της «First Lady of Automotive Travel» και της «Woman Motorist of the Century».