Λίγα μοντέλα στην ιστορία της βαυαρικής φίρμας έχουν αποκτήσει τόσο μυθική υπόσταση όσο η BMW M1. 

Παρότι κατασκευάστηκε για περιορισμένο χρονικό διάστημα στα τέλη της δεκαετίας του '70, το μοναδικό με κεντρομήχανη διάταξη σούπερκαρ της BMW εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τους φίλους της μάρκας. Και όπως φαίνεται, δεν είναι μόνο οι φίλοι της BMW που ονειρεύονται την επιστροφή της. Το ίδιο επιθυμούν και οι άνθρωποι που βρίσκονται σήμερα στο τιμόνι της BMW M.

Η BMW M δεν κρύβει ότι ονειρεύεται μια σύγχρονη BMW M1

Σε συνέντευξή του στο BMWBlog, ο επικεφαλής της BMW M, Frank van Meel, δεν έκρυψε τον θαυμασμό του για το ιστορικό μοντέλο.

«Είμαι ερωτευμένος με την M1 και θα ήθελα πολύ να δημιουργήσουμε μια νέα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο van Meel.

Την ίδια άποψη συμμερίζεται και ο επικεφαλής σχεδίασης της BMW M, Oliver Heilmer, επιβεβαιώνοντας ότι η M1 εξακολουθεί να αποτελεί πηγή έμπνευσης για τους ανθρώπους της εταιρείας, σχεδόν πέντε δεκαετίες μετά την πρώτη της εμφάνιση.

Η ιδέα ενός σύγχρονου διαδόχου της M1 δεν είναι καινούργια. Η BMW την έχει εξετάσει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια και μάλιστα βρέθηκε πολύ κοντά στην υλοποίησή της.

Η πιο προχωρημένη προσπάθεια βασιζόταν στο εντυπωσιακό Vision M Next Concept, που παρουσιάστηκε το 2019. Σύμφωνα με τον συγγραφέα και ιστορικό της BMW, Steve Saxty, το πρότζεκτ είχε φτάσει στο 95% της εξέλιξής του και προοριζόταν να περάσει στην παραγωγή το 2022.

Το μοντέλο θα χρησιμοποιούσε σύστημα plug-in hybrid με 4κύλινδρο κινητήρα και συνολική ισχύ περίπου 600 ίππων, αποτελώντας την πιο σύγχρονη ερμηνεία της φιλοσοφίας της M1.

Τελικά, όμως, η BMW αποφάσισε να ακολουθήσει διαφορετική στρατηγική.

Οι πόροι κατευθύνθηκαν στην εξέλιξη της BMW XM, η οποία παρουσιάστηκε ως η νέα ναυαρχίδα της BMW M και, σε έναν βαθμό, ως ο πνευματικός διάδοχος της M1.

Ωστόσο, η εμπορική της πορεία δεν εξελίχθηκε όπως περίμενε η εταιρεία. Η βασική έκδοση της XM καταργείται από την γκάμα για το 2026, ενώ η BMW έχει ήδη προχωρήσει σε σημαντικές μειώσεις τιμών για την ισχυρότερη έκδοση XM Black Label σε αρκετές αγορές.

Παρά τον ενθουσιασμό των στελεχών της BMW M, ένα νέο κεντρομήχανο σούπερκαρ δεν φαίνεται να βρίσκεται στα άμεσα σχέδια της εταιρείας.

Η εξέλιξη ενός τέτοιου μοντέλου απαιτεί τεράστιες επενδύσεις για ένα αυτοκίνητο που θα παραχθεί σε περιορισμένους αριθμούς. Την ίδια στιγμή, η αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε περίοδο μεγάλων αλλαγών, με τις εταιρείες να επενδύουν δισεκατομμύρια ευρώ στην ηλεκτροκίνηση, το λογισμικό και τις νέες ψηφιακές τεχνολογίες.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η εξέλιξη ενός ακριβού σούπερκαρ δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί από επιχειρηματικής πλευράς, όσο ισχυρό κι αν είναι το συναισθηματικό φορτίο που συνοδεύει το όνομα M1.

Παρ' όλα αυτά, οι δηλώσεις των κορυφαίων στελεχών της BMW δείχνουν ότι ο θρύλος της M1 παραμένει ζωντανός μέσα στην εταιρεία. Και αν οι συνθήκες της αγοράς αλλάξουν τα επόμενα χρόνια, δεν αποκλείεται η βαυαρική φίρμα να επιχειρήσει τελικά την επιστροφή ενός από τα πιο εμβληματικά μοντέλα στην ιστορία της.

Κλείνοντας αξίζει να θυμίσουμε ότι μόνο 453 κομμάτια από την ορίτζιναλ BMW M1 έχουν κατασκευαστεί, από το 1978 έως το 1981. Σκοπός της BMW ήταν να ομολογκάρει το μοντέλο για αγώνες σπορ αυτοκινήτων του Group 4. Είκοσι από αυτές τις Μ1 αγωνίστηκαν στο πρωτάθλημα ενιαίου τύπου Procar, όπου τις οδηγούσαν κορυφαίοι πιλότοι της Formula 1 και άλλων παγκόσμιων πρωταθλημάτων. Το πρωτάθλημα ήταν υποστηρικτικό των GP F1, έγινε δύο χρονιές, το 1978 και το 1979, και πρωταθλητές ανακηρύχθηκαν αντίστοιχα ο Niki Lauda και ο Nelson Piquet.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ BMW M5 E28 1985-1987: O ορισμός της σπορ μπερλίνας

Η BMW M1 παραγωγής είχε αμάξωμα σχεδιασμένο από τον Giugiaro και είχε εξελιχθεί αρχικά από τη Lamborghini, πριν την αναλάβει η ίδια η BMW. To σωληνωτό σασί της M1 το έφτιαχνε ο Marchesi, το αμάξωμα από φάιμπεργκλας η Trasformazione Italiana Resina και την τελική συναρμολόγηση έκανε ο Γερμανός κατασκευαστής αυτοκινήτων κάμπριο, Baur.

Κάτω από το καπό έκρυβε έναν 6κύλινδρο σε σειρά, 24βάλβιδο, 6πετάλουδο κινητήρα 3,5 λίτρων τοποθετημένο στο κέντρο, που απέδιδε 277 PS. Ο κινητήρας αυτός, με τον κωδικό Μ88, χρησιμοποιήθηκε αργότερα στην Μ 635 CSi και στην Μ5 της πρώτης γενιάς.