Για χρόνια, η έλλειψη υποδομών φόρτισης αποτελούσε το βασικό επιχείρημα όσων αντιμετώπιζαν με επιφύλαξη την ηλεκτροκίνηση. Τα νεότερα στοιχεία δείχνουν ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα αρχίζει σταδιακά να περιορίζεται, τουλάχιστον στις μεγάλες αγορές.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση «Global EV Outlook 2026» του IEA (Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας), το παγκόσμιο δίκτυο φόρτισης εξακολουθεί να αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και μέσα στο 2025 ξεπέρασε τα 7 εκατομμύρια δημόσια σημεία. Την ίδια στιγμή, οι ιδιωτικοί φορτιστές σε κατοικίες και επαγγελματικούς χώρους ξεπέρασαν τα 43 εκατομμύρια, εξυπηρετώντας έναν στόλο περίπου 76 εκατομμυρίων επιβατικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η IEA εκτιμά ότι μέχρι το 2035 θα έχουν εγκατασταθεί περισσότερα από 350 εκατομμύρια νέοι φορτιστές παγκοσμίως

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Πόσοι φορτιστές και πόσες kWh καταναλώνει η Κίνα κάθε μήνα;

Το ενδιαφέρον όμως δεν περιορίζεται μόνο στους αριθμούς αλλά βρίσκεται στο γεγονός ότι οι υποδομές αναπτύσσονται πλέον με ρυθμό που επιτρέπει στην αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων να συνεχίσει την ανοδική της πορεία χωρίς τα προβλήματα συμφόρησης που παρατηρήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Η IEA εκτιμά ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα της συνολικής φόρτισης πραγματοποιούνται σε ιδιωτικούς χώρους, είτε σε κατοικίες είτε σε χώρους εργασίας. Όχι μόνο από θέμα ευκολίας αλλά πολύ περισσότερο, από θέμα κόστους.

Η φόρτιση κατά τη διάρκεια της νύχτας, με οικιακό τιμολόγιο (στις περιοχές όπου ισχύει ακόμα), παραμένει η οικονομικότερη μορφή ανεφοδιασμού που έχει γνωρίσει ποτέ το αυτοκίνητο. Γι’ αυτό και κυβερνήσεις σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική επενδύουν πλέον σε νομοθετικές παρεμβάσεις που υποχρεώνουν νέες οικοδομές και χώρους στάθμευσης να διαθέτουν υποδομές για μελλοντική εγκατάσταση φορτιστών.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Αποστολή στην Κίνα: Δοκιμάζουμε το νέο Lepas L6 PHEV

Η πρόσβαση όμως δεν είναι ίδια παντού. Σε χώρες όπως η Νορβηγία, όπου μεγάλο μέρος του πληθυσμού κατοικεί σε μονοκατοικίες, η οικιακή φόρτιση θεωρείται σχεδόν δεδομένη. Αντίθετα, σε πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές της Κίνας ή άλλων μεγάλων μητροπόλεων, η εξάρτηση από κοινόχρηστες και δημόσιες υποδομές παραμένει σημαντικά μεγαλύτερη.

Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα της έκθεσης είναι ότι, παρά τις αυξήσεις στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας που καταγράφηκαν σε αρκετές αγορές τα τελευταία χρόνια, τα αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα εξακολουθούν να έχουν σαφές πλεονέκτημα στο κόστος χρήσης. Κατά μέσο όρο, ένα σύγχρονο ηλεκτρικό αυτοκίνητο είναι σημαντικά αποδοτικότερο ενεργειακά, μιας και καταναλώνει περίπου 70% λιγότερη ενέργεια ανά χιλιόμετρο σε σχέση με ένα αντίστοιχο μοντέλο βενζίνης.

Στην πράξη, ένας οδηγός ηλεκτρικού αυτοκινήτου μπορεί να εξοικονομεί εκατοντάδες ευρώ ετησίως σε σχέση με έναν αντίστοιχο οδηγό βενζινοκίνητου μοντέλου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της IEA, το όφελος κυμαίνεται συνήθως μεταξύ €500 και €900 τον χρόνο, ενώ σε ορισμένες αγορές μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο (€1.300 δολάρια στις ΗΠΑ).

Όπως συμβαίνει σχεδόν σε κάθε τομέα της ηλεκτροκίνησης, έτσι και στις υποδομές φόρτισης η Κίνα βρίσκεται πολλά βήματα μπροστά από τον υπόλοιπο κόσμο. Στο τέλος του 2025 διέθετε περισσότερα από 4,7 εκατομμύρια δημόσια σημεία φόρτισης, αριθμός που αντιστοιχεί σε περισσότερο από το 65% του παγκόσμιου δικτύου.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι μέσα σε μόλις ένα έτος προστέθηκαν περίπου 1,3 εκατομμύρια νέοι δημόσιοι φορτιστές. Με άλλα λόγια, η Κίνα εγκατέστησε μέσα στο 2025 περισσότερους φορτιστές από όσους διαθέτει συνολικά η Ευρώπη. Το στοιχείο αυτό αποτυπώνει το μέγεθος του στρατηγικού πλεονεκτήματος που έχει αποκτήσει η χώρα όχι μόνο στην παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων και μπαταριών, αλλά και στις υποδομές που τα υποστηρίζουν. Παράλληλα, οι επενδύσεις στους υπερταχυφορτιστές συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό. Οι πρόσφατες ανακοινώσεις για συστήματα φόρτισης ισχύος έως 1,5 MW δείχνουν προς ποια κατεύθυνση κινείται η αγορά.

Στην Ευρώπη η ανάπτυξη είναι πιο ισορροπημένη αλλά εξίσου σημαντική. Οι δημόσιοι φορτιστές αυξήθηκαν κατά περίπου 20% μέσα στο 2025, ενώ χώρες της Βαλτικής, η Ρουμανία και η Δανία κατέγραψαν εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 50%. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιταχύνει την ανάπτυξη ταχυφορτιστών κατά μήκος των βασικών οδικών αξόνων μέσω του κανονισμού AFIR. Ο AFIR (Alternative Fuels Infrastructure Regulation – Κανονισμός για τις Υποδομές Εναλλακτικών Καυσίμων) είναι η ευρωπαϊκή νομοθεσία που καθορίζει πόσοι φορτιστές και σε ποια σημεία πρέπει να εγκατασταθούν στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Δημιουργώντας επί της ουσίας ένα ενιαίο πανευρωπαϊκό δίκτυο φόρτισης για τις μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων.

Αν υπάρχει ένας εξίσου κρίσιμος τομέας για την πορεία της ηλεκτροκίνησης αυτός είναι οι επαγγελματικές μεταφορές. Η μέση αυτονομία των ηλεκτρικών φορτηγών εξακολουθεί να περιορίζει τη χρήση τους στις μεταφορές μεγάλων αποστάσεων, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανάπτυξη ειδικών σταθμών υψηλής ισχύος. Η IEA υπολογίζει ότι το 2025 λειτουργούσαν παγκοσμίως πάνω από 70.000 σημεία φόρτισης που μπορούν να εξυπηρετήσουν βαρέα οχήματα. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί κατακόρυφα μέσα στην επόμενη δεκαετία, καθώς οι κατασκευαστές φορτηγών στρέφονται όλο και περισσότερο προς την ηλεκτροκίνηση.

Το σημαντικότερο μήνυμα της έκθεσης δεν είναι ο σημερινός αριθμός φορτιστών, αλλά η κατεύθυνση της αγοράς. Η IEA εκτιμά ότι μέχρι το 2035 θα έχουν εγκατασταθεί περισσότερα από 350 εκατομμύρια νέα σημεία φόρτισης παγκοσμίως. Η Κίνα θα συνεχίσει να κυριαρχεί, η Ευρώπη θα ενισχύσει σημαντικά το δίκτυό της και οι ΗΠΑ θα επιχειρήσουν να καλύψουν μέρος της απόστασης που τις χωρίζει από τους δύο μεγάλους παίκτες.

Το συμπέρασμα είναι ότι η ανάπτυξη των υποδομών δεν φαίνεται πλέον να αποτελεί τον βασικό περιοριστικό παράγοντα για την εξάπλωση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Το βάρος μεταφέρεται πλέον στην αναβάθμιση των ηλεκτρικών δικτύων, στη διαχείριση της αυξανόμενης ζήτησης ενέργειας και στη διατήρηση ανταγωνιστικού κόστους φόρτισης για τους καταναλωτές.