node/8748

Senna, η επική καταδίωξη στο Monaco

Ένα κλασικό πια «φιλμ», όπου ο Senna με ένα μονοθέσιο-«ντουλάπα», μια Toleman-Hart, καταδιώκει τη McLaren του Prost υπό βροχή.

Τα πράγματα τη δεκαετία του '80 ήταν σαφώς πιο μονοσήμαντα σε κάθε έκφανση της ζωής μας. Αλλά και οι αγώνες ήταν πιο ηρωικοί, απαιτώντας σαφώς περισσότερο ταλέντο.

Πριν από 30 και βάλε χρόνια, ο οδηγός έπαιζε το σημαντικότερο ρόλο, είτε οδηγούσε μονοθέσιο είτε rally car. Με δύο λόγια το Σπορ ήταν πολύ πιο διαφορετικό, πιο συναρπαστικό και -γιατί όχι;- ακουγόταν καλύτερα.

Ένα από τα χαρακτηριστικά δείγματα εκείνης της εποχής, με την πρωτομαγιά που πλησιάζει για να μας θυμίζει ακόμα πιο έντονα την άδικη απώλεια του Senna πριν από 20 χρόνια- ήταν η επική καταδίωξη του Βραζιλιάνου επί του προπορευόμενου Alain Prost υπό βροχή. Εκεί, στο Monaco του 1984, με περιγραφή από το BBC και τους James Hunt και Murray Walker στα μικρόφωνα.  

Για να φρεσκάρουμε τη μνήμη των παλιότερων και να μαθαίνουν οι νεότεροι, ο Ayrton Senna με την Toleman-Hart είχε καταταχτεί στη 13η θέση, ενώ ο ομόσταβλός του Johnny Cecotto ένα σχεδόν δευτερόλεπτο πίσω, στην 18η. Στο σημείο αυτό να πούμε ότι τα λάστιχα των κατατακτηρίων δοκιμών για την Toleman-Hart ήταν τα περσινά, καθώς η Michelin έδινε τα καινούργια μόνο στις πρώτες βαθμολογικά ομάδες. Στον αγώνα, επειδή έβρεχε φόρεσαν όλοι τα ίδια.

Παρά τη 13η θέση λοιπόν, ο Senna πέρασε στον αγώνα οδηγούς όπως ο Niki Lauda, ο Nigel Mansell και ο Keke Rosberg, για να βρεθεί 17” πίσω από τον Prost, όταν ο σιρκουί από βρεγμένο άρχισε να γίνεται… πισίνα. Και ενώ Prost κάθε φορά που πέρναγε από την εκκίνηση έκανε σήμα στους αγωνοδίκες να διακόψουν τον αγώνα, ο Senna του έτρωγε 3-5 δευτερόλεπτα σε κάθε γύρο.

Στο σημείο αυτό να πούμε, για να είμαστε δίκαιοι, ότι η McLaren ήταν το μόνο μονοθέσιο του πλατό με ανθρακονημάτινα φρένα που υπό αυτές τις καιρικές συνθήκες ήταν αδύνατον να ζεσταθούν για να αποδώσουν. Οπότε ο Prost ουσιαστικά δεν είχε φρένα. Παρόλα αυτά, η καταδίωξη αυτή ανήκει στο Albo d’ Oro της οδηγικής ικανότητας στην F1 και ειδικά από ένα rookie, όπως ήταν τότε ο Senna.

Και τότε έκανε την εμφάνισή του ο από μηχανής Θεός -στη Formula 1 η πολιτική είναι πάντα πιο ισχυρή από το Σπορ- με τη μορφή του αλυτάρχη Jacky Ickx που σήκωσε κόκκινη σημαία, διακόπτοντας τον αγώνα λίγο πριν ο Senna προσπεράσει τον Prost.(Επειδή ο Ickx ήταν οδηγός της Porsche και ο Prost είχε κινητήρα Porsche ειπώθηκαν πολλά και ο Βέλγος παύθηκε στο εξής από αλυτάρχης στο Μονακό, επειδή δεν είχε συμβουλευτεί τους αγωνοδίκες πριν πάρει την απόφασή του).

Για την Ιστορία και επειδή ο Θεός αγαπά τον κλέφτη, αλλά αγαπά και το νοικοκύρη, εάν ο αγώνας δεν είχε διακοπεί και ο Prost είχε τερματίσει δεύτερος θα έπαιρνε και το πρωτάθλημα. Με τη διακοπή του αγώνα και επειδή δεν είχε συμπληρωθεί το 75% του αγώνα πήρε 4,5 βαθμούς και έχασε από το πρωτάθλημα από τον Niki Lauda για μισό βαθμό! Στην άλλη περίπτωση θα είχε πάρει έξι βαθμούς και θα το είχε κερδίσει με έναν παραπάνω.