Αν η νέα DS N°8 χρησιμοποιεί τη σύγχρονη πλατφόρμα STLA-Medium του Ομίλου Stellantis -την ίδια που συναντάμε και στην πρόσφατη Citroën C5 Aircross, η DS N°4 εξακολουθεί να βασίζεται στην παλαιότερη EMP2. 

Την ίδια πλατφόρμα που χρησιμοποιούσε και η DS4 που λανσαρίστηκε το 2021 και πάνω στην οποία στηρίζονται επίσης, μεταξύ άλλων, τα Peugeot Ε-308 και Opel Astra Electric. Η «νέα» DS N°4 δεν αποκτά λοιπόν την πιο σύγχρονη τεχνολογική βάση. Επένδυση που οι στρατηγικοί νόες του ομίλου έκριναν ως μη ιδιαίτερα σκόπιμη, δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε ουσιαστικά για ένα καλό, εκτεταμένο facelift μέσης εμπορικής ζωής.

Η επιλογή της υβριδικής DS N°4 σε εισάγει στο σύμπαν των κόμπακτ χάτσμπακ της DS Automobiles, με ανταγωνιστική τιμή απέναντι στα αντίστοιχα της αγίας γερμανικής τριάδας

Πρόκειται λοιπόν, όπως είδαμε και στην DS N°4 Ε-Tense για μια ανανέωση κυρίως αισθητικού χαρακτήρα, που περνά από τον νέο σχεδιασμό του εμπρός μέρους, ο οποίος έφερε μαζί του και νέο καπό. Το πίσω τμήμα αντίθετα, παραμένει πρακτικά αμετάβλητο, με εξαίρεση τη νέα φωτεινή υπογραφή: φώτα LED με μάσκα Dark Chrome και ανάγλυφα «λέπια» χαραγμένα με laser.

Στόχος ήταν να αποκτήσει ισχυρότερη παρουσία, πιο έντονη αύρα και πιο συμβατή με τον πολυτελή προσανατολισμό της φίρμας. Αυτό επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της πιο κάθετης μάσκας κι ενός φωτεινού μοτίβου που ξεκινά από τα εμπρός φώτα και καταλήγει στο κέντρο. Όπου και συναντά, μέσα από μια προοδευτική διαβάθμιση, τον έντονα προβεβλημένο λογότυπο. 

Οι εμπρός φωτιστικές μονάδες υιοθετούν μια φωτεινή υπογραφή έντονα εμπνευσμένη από το concept DS E-Tense Performance. Για το οποίο αναρωτιέσαι βλέποντάς το, πως αν είχε περάσει στην αυτούσιο παραγωγή, θα είχε συμβάλλει πολύ πιο καθοριστικά στην ακτινοβολία που επιδιώκει η DS Automobiles.

Όπως και να έχει, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η δουλειά των σχεδιαστών καταλήγει σε ένα ισχυρό μοντέλο, πλούσιο σε high-tech λεπτομέρειες, φτάνοντας ορισμένες φορές σε μια αισθητική υπερβολή. Η DS N°4 δύσκολα θα περάσει απαρατήρητη, πόσο μάλλον όταν δεν πρόκειται για ένα αυτοκίνητο που θα συναντάς όπου σταθείς κι όπου βρεθείς.

Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη μικρομεσαία μπερλίνα προορίζεται να αντιπροσωπεύει το 30% των πωλήσεων της DS Automobiles, πίσω από το 50% του SUV DS7, που έχει εξελιχθεί σε βασικό παίκτη της κατηγορίας.

Στο εσωτερικό, η ατμόσφαιρα είναι αναμφίβολα cosy, αν και η αίσθηση που αποκομίζειs εξαρτάται από το επίπεδο εξοπλισμού. Η βασική έκδοση Pallas αρκείται λογικά σε υφασμάτινες επενδύσεις για τα καθίσματα, η έκδοση Étoile προσφέρει Αlcantara, ενώ η Étoile+ χρησιμοποιεί γνήσιο δέρμα Nappa, προερχόμενο από πραγματικές αγελάδες και όχι από κάποια φυτική αλυσίδα παραγωγής.

Εμπρός, η ευρυχωρία δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα. Το ίδιο δεν ισχύει όμως και για τους πίσω επιβάτες, λόγω της υπερβολικά όρθιας πλάτης του πίσω καθίσματος και της αδυναμίας να χωρέσουν τα πέλματά τους κάτω από τα εμπρός καθίσματα, όταν αυτά είναι ρυθμισμένα στη χαμηλότερη θέση. Η DS N°4 κληρονομεί εδώ ένα μειονέκτημα που υπήρχε ήδη στην DS4, το οποίο αναμενόμενα ένα απλό facelift δεν κατάφερε να διορθώσει.

Παράλληλα, η εξωτερική οπτική υπερβολή συνεχίζεται σε κάποιον βαθμό και στο εσωτερικό, το οποίο σε στιγμές θυμίζει το στιλ Ροκοκό, το καλλιτεχνικό ρεύμα που γεννήθηκε στη Γαλλία στις αρχές του 18ου αιώνα. Αυτό δεν αποτελεί μειονέκτημα, καθώς με αυτόν τον τρόπο η DS Automobiles τολμά να προτείνει μια εναλλακτική καμπίνα, σε απόσταση ετών φωτός από τη γερμανικά «κρυόκωλα» εσωτερικά. Πρόκειται λοιπόν για μια συνειδητή επιλογή. Και ως τέτοια, είναι απολύτως σεβαστή.

Αντίθετα, μέσα σε αυτό το ποιοτικό περιβάλλον, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητος ο ξεπερασμένος σχεδιασμός των γραφικών στην κεντρική οθόνης αφής, ιδίως όσον αφορά την απεικόνιση του χάρτη του συστήματος πλοήγησης. Σε αυτό το σημείο, η γαλλική φίρμα που αυτονομήθηκε από τη Citroën to 2014 μοιάζει να έχει μείνει «κολλημένη» σε πρακτικές που ίσχυαν πριν από δέκα ή ακόμα και 15 χρόνια. Στην εποχή των ενσωματωμένων οικοσυστημάτων Google, η συγκεκριμένη οθόνη προσθέτει μια παράδοξη νότα αναχρονισμού.

Ακόμη κι αν το σύστημα infotainment DS Iris System ενσωματώνει το ChatGPT. Και το οποίο επιτρέπει στον οδηγό να του θέτει ερωτήσεις για την πιο πρόσφατη επικαιρότητα μέσω της φωνητικής εντολής «OK IRIS». Βλέπετε, αυτό το στοιχείο από μόνο του δεν αρκεί σήμερα, σε ένα πολυτελές περιβάλλον, για να διαφοροποιήσει ουσιαστικά το μοντέλο από τον ανταγωνισμό.

Η ελληνική γκάμα της DS N°4 ξεκινά με αυτή τη βασική έκδοση που δοκιμάζουμε και έχει για κέντρο της τον μικρό 3κύλινδρο 1.2 κινητήρα τούρμπο, με ήπια 48βολτη υβριδική υποβοήθησης και 145 άλογα.

Παρότι η φιλοσοφία δίνει έμφαση στην άνεση, οι μηχανικοί δεν προχώρησαν μέχρι την τοποθέτηση των διπλών προοδευτικών υδραυλικών στοπ (σε συμπίεση και επαναφορά), τα οποία διαθέτει η συγγενική C5 Aircross, καθώς τα θεωρούν «υπερβολικά Citroën» σε χαρακτήρα. Έτσι, από τα πρώτα κιόλας μέτρα, ο οδηγός αντιλαμβάνεται ελαφρές αναταράξεις που προέρχονται από τα λάστιχα χαμηλού προφίλ.

Αυτές συνοδεύονται από τον χαρακτηριστικό βόμβο του 3κύλινδρου κινητήρα και τον ελαφρώς «μεταλλικό» ήχο του. Είναι διακριτικά, είναι φιλτραρισμένα, αλλά πάντως γίνονται αντιληπτά. Ιδιαίτερα όταν έχει προηγηθεί οδήγηση της 100% ηλεκτρικής έκδοσης, όπου κυριαρχούν η πολυτέλεια, η ηρεμία και η απόλυτη γαλήνη.

Στη βασική αυτήν έκδοση όσον αφορά το σύστημα κίνησης, τα πράγματα είναι λιγότερο ιδανικά. Χωρίς ωστόσο να χάνεται το προβάδισμα σε σύγκριση με τον ευθύ ανταγωνισμό των Audi A3, BMW 1 Series και Mercedes-Benz CLA. Me τη συνολική αίσθηση της DS N°4 να παραμένει πιο μεταξένια και πιο φιλική.

Και όπως διαπιστώσαμε όχι λιγότερο σωστά στημένη, καθώς όταν ο ρυθμός ανεβαίνει, το αυτοκίνητο δεν χάνει τη συνοχή του. Αυτό αποτελεί απόδειξη της σωστής ρύθμισης του πλαισίου, το οποίο επιτυγχάνει μια ιδιαίτερα καλή ισορροπία ανάμεσα στην άνεση και στον δυναμισμό.

Προσοχή, όμως. Όταν μιλάμε για «δυναμισμό», δεν εννοούμε «σπορ χαρακτήρα», Στην παρούσα μορφή της, οι 145 ίπποι της DS N°4, παρότι ενισχύονται από τη ροπή ενός μικρού ηλεκτροκινητήρα ενσωματωμένου στο κιβώτιο, δεν περισσεύουν για να προσδώσουν έντονη ζωντάνια στο γαλλικό φάστμπακ με τον πλούσιο εξοπλισμό.

Τίποτα σοβαρό, σίγουρα, ειδικά επειδή η συνολική οδηγική απόλαυση βελτιώνεται σε αυτόν τον τομέα καθώς αυξάνεται η ταχύτητα. Ενώ λοιπόν, η οδηγική εμπειρία θα μπορούσε να είναι καλύτερη στην πόλη, στον ανοιχτό δρόμο δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο να παραπονεθείς. Είναι κρίμα που το τιμόνι δεν είναι αρκετά επικοινωνιακό, κάτι που μειώνει την οδηγική απόλαυση. 

Η λειτουργία Sport προσφέρει μια πιο δυναμική αίσθηση. Προσφέρει καλή απόκριση από το κιβώτιο ταχυτήτων διπλού συμπλέκτη. Ωστόσο, το αυτοκίνητο υστερεί σε ισχύ σε ένα μεγάλο στήθωμα στην εθνική, ειδικά όταν είναι πλήρως φορτωμένο. Με 6,7 lt/100 km, η κατανάλωση είναι σημαντικά πιο οικονομική, κατά μέσο όρο 1,3 λίτρα, απ' ό,τι με τον προηγούμενο κινητήρα PureTech των 130 ίππων, από τον οποίο προέρχεται το νέο σύστημα κίνησης.

Διά ταύτα, περνώντας από την «4» στη «N°4», αυτή η DS ενισχύει την οπτική της διαφοροποίηση μέσα από ένα φρεσκάρισμα που της επιτρέπει να συνεχίσει να παίζει το χαρτί της διαφορετικότητας απέναντι στoν ανταγωνισμό. Με το μικρό ήπια υβριδικό σύστημα κίνησης των 145 PS να αποτελεί την έκδοση εισόδου στην γκάμα χωρίς να δίνει την αίσθηση «τιμωρίας». Με ένα αυτοκίνητο που αποδεικνύεται πρόθυμο και οικονομικό σε φυσιολογικό ρυθμό κίνησης.

Η συνολική σχέση τιμής/εξοπλισμού/επιδόσεων κρίνεται ανταγωνιστική στην premium κόμπακτ κατηγορία, με το τίμημα να ξεκινά από τις €33.900 για τη βασική έκδοση εξοπλισμού Pallas. Αλλά αν ήταν να διαλέξουμε, σαφώς θα επιλέγαμε την έκδοση Etoile (€37.900) που είναι πιο ισορροπημένη και ταιριαστή με την κλάση του αυτοκινήτου. Κρίμα όμως που μέσα σε αυτό το γενικά θετικό σύνολο, το infotainment δείχνει τόσο ξεπερασμένο και που το συγκεκριμένο facelift δεν κατάφερε να βελτιώσει την ευρυχωρία για τους πίσω επιβάτες, η οποία παραμένει υστερούσα.

Διαμορφώστε τη δική σας DS N°4 Hybrid 145 στον configurator της αντιπροσωπείας, εδώ