node/11311

Dino 308 GT4 1974-1980

Με χαρακτηριστική σιλουέτα γεμάτη ακμές και γωνίες, η 308 GT4 δεν συνάντησε ποτέ το κοινό της, παρότι διέθετε αξίες οικείες σε κάθε Ferrari.

Η Dino 308 GT4 ήταν το πρώτο πραγματικά νεωτερικό αυτοκίνητο που λάνσαρε το Maranello ύστερα από την ανάληψη του ελέγχου της Ferrari από τη FIAT, το 1969.

Επιπλέον σηματοδότησε μια ρήξη σαφώς πιο σημαντική για την ιστορία της φίρμας απ’ ό,τι η προκάλεσε η «ανοίκεια» σιλουέτα της με την υπογραφή του Bertone. Βλέπετε, η επιλογή αυτή αποτέλεσε μια εξαίρεση στο κανόνα που ήθελε για στιλίστα του Cavalino Rampante τον Pininfarina, παραδοσιακά σχεδιαστή των Ferrari επί δύο δεκαετίες. Με αυτή την κίνηση, η FIAT δήλωνε τη βούλησή της να παίξει ένα ρόλο πιο αποφασιστικό, επιβάλλοντας το στιλίστα «της». Η συνεργασία όμως Ferrari-Bertone δεν ευδοκίμησε και έμεινε χωρίς μέλλον. «Ευτυχώς», θα μπορούσαν να πουν κάποιοι και μάλιστα με φωνή… τρανταχτή και με επιφώνημα ανακούφισης στο τέλος.

Έκπληξη και απογοήτευση
Η γωνιώδης σιλουέτα της GT4 προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Αν και το αμάξωμα υπάκουγε στην αισθητική κουλτούρα του Τορινέζου στιλίστα δεν ήταν ούτε ανώνυμο ούτε αδιάφορο, αλλά και ούτε έκρυβε κάτω από τις λαμαρίνες λιγότερο προηγμένη τεχνολογία.

To σασί της, σωληνωτό χωροδικτύωμα, βασιζόταν σε αυτό της Dino 246, αλλά με μεταξόνιο μεγαλωμένο στα 2,55 m, προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για τις πίσω θέσεις. Η ανάρτηση ήταν ανεξάρτητη με διπλά ψαλίδια γύρω γύρω, ομόκεντρα στα ελατήρια τηλεσκοπικά αμορτισέρ και αντιστρεπτικές ράβδους. Η Ferrari για να πετύχει τη μάξιμουμ απόδοση του αυτοκινήτου στο δρόμο χρησιμοποίησε την εμπειρά του Niki Lauda στο στήσιμο του αυτοκινήτου. 

Ο Bertone, μέσα σε 4,3 m, πέτυχε να στεγάσει ένα μοτέρ στο κέντρο, εγκάρσια τοποθετημένο, ένα μικρό πορτμπαγκάζ και κυρίως τέσσερις θέσεις. Ο άλλος μεγάλος νεωτερισμός ήταν ο κινητήρας V8 των τριών λίτρων, εξ ολοκλήρου αλουμινένιος, δυνατός και σφόδρα ελαστικός, που έδινε στο αυτοκίνητο επιδόσεις πρώτης γραμμής. Τα δυναμικά χαρακτηριστικά της 308 GT4 συμπληρώνονταν από εξαιρετικό κράτημα χάρη και στην κεντρική τοποθέτηση του μοτέρ.

Ισορροπημένη, καθησυχαστική στο δρόμο, αλλά και γεμάτη ζωντάνια, η Dino GT4 γέμιζε ικανοποίηση τους χρήστες της, έστω κι αν η ποιότητα στην καμπίνα δεν ήταν αντάξια της τιμής της. Ο αριθμός των χρηστών αυτών όμως ήταν ισχνός, καθώς δεν φαίνεται να ίδρωνε το αυτί των Ferraristi από τις χάρες και τη νεωτερικότητά της. Έτσι οι πωλήσεις καταβαραθρώθηκαν το 1976. Για να της κάνει εμπορική τεχνητή αναπνοή, το Maranello άλλαξε τα σήματα Dino με αυτά της Ferrari και την έκανε πιο επιθετική, με πιο φαρδιά μάσκα, μαύρα ματ τελειώματα χαμηλά στην καρότσα και δύο διπλές εξατμίσεις.

Παρά τις αλλαγές αυτές, η τάση δεν άλλαξε και ειδικά στην αμερικανική αγορά από την οποία οι Ιταλοί περίμεναν πολλά, το αυτοκίνητο γνώρισε παταγώδη εμπορική αποτυχία. Η αγωνία της 308 GT4 κράτησε ακόμα τρία χρόνια με την πορεία της να φθίνει αργά και βασανιστικά. Την άνοιξη του 1980, η Ferrari αποφάσισε να διακόψει την παραγωγή της, απότοκο και της γενικότερης αβεβαιότητας στην εταιρεία. 

Η Dino 308 GT4 με μια ματιά
Κινητήρας V8
Κυβισμός 2.962 cc
Ισχύς 255 PS
Τελική ταχύτητα 250 km/h
Παραγωγή 2.826 αυτοκίνητα (1974-1980)
Τιμή σήμερα €68.000-€73.000