Δύο χρόνια μετά την προηγούμενη απόπειρα πώλησής του, το μοναδικό Sbarro Super Eight επιστρέφει στο προσκήνιο.  

Και μαζί του επανέρχεται ένα ερώτημα που έμεινε αναπάντητο τον Δεκέμβριο του 2024: Πόσο αξίζει πραγματικά ένα τρίμετρο hot hatch με τον V8 μιας Ferrari 308 GTB στο κέντρο;

Πόσο αξίζει ένα τρίμετρο hot hatch με τον V8 από Ferrari 308 GTB, πίσω κίνηση και 800 kg; Σαφώς περισσότερα από $160.000, πιστεύει ο ιδιοκτήτης του 

Όταν είχαμε παρουσιάσει το ένα και μοναδικό Sbarro Super Eight στον πλανήτη, η διαδικτυακή δημοπρασία του Bring a Trailer βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη. Η υψηλότερη προσφορά έφτασε τελικά τα $160.000, αλλά δεν κάλυψε την τιμή ασφαλείας και το αυτοκίνητο δεν άλλαξε ιδιοκτήτη.

Τώρα το εξωφρενικό δημιούργημα του Franco Sbarro δοκιμάζει ξανά την τύχη του. Θα δημοπρατηθεί στις 10 Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο της πώλησης Autoworld 2026 του οίκου Aguttes, με εκτιμώμενη αξία από €120.000 έως €180.000. Δηλαδή με το ανώτερο όριο να βρίσκεται περίπου εκεί όπου ο ιδιοκτήτης είχε αρνηθεί να το αποχωριστεί δύο χρόνια νωρίτερα.

Το Super Eight αποτελεί μια από τις πιο ακραίες απαντήσεις σε ένα ερώτημα που πιθανότατα κανείς δεν είχε θέσει: Πώς θα ήταν ένα μικρό χάτσμπακ αν η Ferrari αποφάσιζε να κατασκευάσει το δικό της; Μόνο που ο Franco Sbarro δεν αρκέστηκε να δανειστεί μερικά σχεδιαστικά στοιχεία ή έναν κινητήρα από το Maranello. Χρησιμοποίησε ως βάση μια ολόκληρη Ferrari 308 GTB.

Ο Ιταλός που δραστηριοποιήθηκε στην Ελβετία είχε εργαστεί ως αρχιμηχανικός στη Scuderia Filipinetti, προτού ιδρύσει το δικό του εργαστήριο, Atelier de Construction Automobile, στο Grandson. Εκεί άρχισε να μετατρέπει αγωνιστικά Ford GT40 και Lola T70 σε αυτοκίνητα δρόμου, να κατασκευάζει ρεπλίκες και να δημιουργεί πρωτότυπα που συχνά κινούνταν έξω από κάθε λογική.

Το Super Eight σχεδιάστηκε με τη στήριξη του Γερμανού βιομηχάνου Bernd Grohe, στον οποίο παραδόθηκε αφού πρώτα παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1984. Η έμπνευσή του προήλθε από το ακόμη πιο ακραίο Sbarro Super Twelve του 1982, ένα μικρό κεντρομήχανο με δύο 6κύλινδρα μοτέρ μοτοσικλέτας Kawasaki που συνεργάζονταν σχηματίζοντας ένα ιδιότυπο 12κύλινδρο σύνολο.

Μπροστά στο Super Twelve, η επιλογή ενός V8 Ferrari για το επόμενο δημιούργημα του Sbarro θα μπορούσε σχεδόν να χαρακτηριστεί... συνετή. Κάτω από το χειροποίητο αμάξωμα από υαλονήματα κρύβονται το πλαίσιο, η ανάρτηση, τα φρένα και ολόκληρο το σύστημα κίνησης μιας Ferrari 308 GTB. Ο ατμοσφαιρικός V8 των 2.927 cc βρίσκεται πίσω από τους δύο επιβάτες και, με τέσσερις βαλβίδες ανά κύλινδρο και ψεκασμό Bosch, αποδίδει 240 ίππους.

Πρόκειται για την ισχύ με την οποία η Ferrari αποκατέστησε σε μεγάλο βαθμό τη φήμη της 308, ύστερα από την κάμψη που είχε προκαλέσει η μετάβαση από τα τέσσερα διπλά Weber στον μηχανικό ψεκασμό. Όπως διαπιστώσαμε και όταν οδηγήσαμε μια καρμπιρατεράτη Ferrari 308 GTS του 1978, ο V8 της οικογένειας της 308 δεν κέρδιζε μόνο με τις επιδόσεις του, αλλά κυρίως με την απόκριση, την προθυμία του να ανεβάζει στροφές και τον χαρακτηριστικό μεταλλικό ήχο του.

Στο Super Eight συνεργάζεται με χειροκίνητο κιβώτιο πέντε σχέσεων, με τον λεπτό μίσχο του λεβιέ να κινείται στην κλασική μεταλλική γρίλια της Ferrari. Όλη η ροπή περνά στους πίσω τροχούς, χωρίς να μεσολαβεί κανένα από τα ηλεκτρονικά βοηθήματα που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα.

Το Super Eight ανήκει έτσι στη μικρή αλλά εκλεκτή ομάδα των μοντέλων με κινητήρα Ferrari που δεν ήταν Ferrari. Μόνο που εδώ η συγγένεια δεν περιορίζεται στο μοτέρ. Κάτω από τη σουρεαλιστική καροσερί βρίσκεται μεγάλο μέρος της μηχανολογικής ταυτότητας της 308 GTB.

Με μήκος λίγο πάνω από τρία μέτρα και βάρος που αναφέρεται γύρω στα 800 kg, το Sbarro διαθέτει αναλογία μόλις 3,3 kg ανά ίππο. Η τελική ταχύτητα ξεπερνά τα 200 km/h, νούμερο που ακούγεται ακόμη πιο ανησυχητικό όταν συνδυάζεται με το εξαιρετικά κοντό μεταξόνιο, την πίσω κίνηση και την παντελή απουσία ηλεκτρονικού διχτυού ασφαλείας.

Η εμφάνιση δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τη δεκαετία στην οποία γεννήθηκε. Τεράστια φτερά, πλευρικές εισαγωγές αέρα, τετραπλές απολήξεις εξάτμισης και χρυσαφί πολυάκτινες ζάντες BBS συνθέτουν ένα αμάξωμα που μοιάζει να έχει προκύψει από τη διασταύρωση μιας Ferrari με ένα φουσκωμένο GTI.

Κι όμως, παρά την εξωτερική υπερβολή, ο Sbarro έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στην πολυτέλεια και την ποιότητα κατασκευής από όση θα περίμενε κανείς σε ένα τέτοιο πρωτότυπο. Το διθέσιο εσωτερικό είναι ντυμένο με καφέ δέρμα και υφασμάτινα ένθετα, ενώ μπροστά στον οδηγό βρίσκεται τριάκτινο τιμόνι Momo και πίνακας οργάνων Veglia Borletti.

Το ταχύμετρο είναι βαθμονομημένο έως τα 280 km/h και το στροφόμετρο έως τις 10.000 rpm. Από τον εξοπλισμό δεν λείπουν τα ηλεκτρικά παράθυρα, ούτε ένα απολύτως ταιριαστό για την εποχή ηχοσύστημα Clarion με κασετόφωνο και ισοσταθμιστή. Αν και δύσκολα φανταζόμαστε κάποιον να προτιμά μια κασέτα από τον V8 που περιστρέφεται λίγα εκατοστά πίσω από τα καθίσματα.

Το οδόμετρο των πέντε ψηφίων δείχνει λίγο πάνω από 30.000 km, χωρίς όμως να μπορεί να πιστοποιηθεί η συνολική απόσταση που έχει διανύσει το αυτοκίνητο. Το Super Eight συντηρήθηκε το 2020, οπότε αντικαταστάθηκαν μεταξύ άλλων οι ιμάντες χρονισμού, και συνοδεύεται από ολλανδική άδεια κυκλοφορίας. Στη δημοπρασία προσφέρεται χωρίς ισχύον τεχνικό έλεγχο.

Στον κατάλογο της δημοπρασίας αναφέρεται ως μοντέλο του 1980, χρονολογία που αντιστοιχεί στο αυτοκίνητο-δότη και στα έγγραφά του. Ωστόσο, ως Sbarro Super Eight ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκε το 1984, παραμένοντας έκτοτε μοναδικό.

Το 2024, πάντως, ακόμη και τα $160.000 δεν στάθηκαν αρκετά για να αλλάξει χέρια. Στις 10 Οκτωβρίου θα μάθουμε αν ο συλλεκτικός κόσμος είναι πλέον έτοιμος να πληρώσει περισσότερα για το πιθανότατα πιο παράλογο hot hatch που κατασκευάστηκε ποτέ.

Διότι μπορεί να μην έχει Cavallino στο καπό, αλλά κάτω από την αλλόκοτη σιλουέτα του κρύβεται πολύ περισσότερη Ferrari απ’ όση διαθέτουν αρκετά αυτοκίνητα που επιχείρησαν απλώς να τη μιμηθούν.

Φωτογραφίες © Αguttes