node/43507

Το ΜΙΤ εξελίσσει ιπτάμενο δίσκο!

Κατασκευαστές που να σχεδιάζουν στις μέρες μας ιπτάμενα αυτοκίνητα, γνωρίζουμε πολλούς. Ιπτάμενους δίσκους όμως με τεχνολογία ηλεκτροστατικής αιώρησης, αυτό είναι από άλλο πλανήτη!

Για την ακρίβεια δεν είναι από άλλο πλανήτη αλλά για άλλο πλανήτη… Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μία μελέτη του ΜΙΤ (Massachusetts Institute of Technology) γύρω από ένα όχημα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στη σελήνη. Έναν ιπτάμενο δίσκο που θα εκμεταλλεύεται το περιβάλλον για να αιωρείται, χωρίς τη χρήση συμβατικών μηχανών και πυραύλων. 

Οι επιστήμονες του σημαντικότερου, ίσως, τεχνολογικού ιδρύματος του πλανήτη, βασίζουν αυτή τη μελέτη στο γεγονός πως η σελήνη διαθέτει μία θετικά φορτισμένη επιφάνεια. Αυτό δεν ισχύει στη γη, η οποία περιβάλλεται από ατμόσφαιρα και έχει ισχυρό βαρυτικό πεδίο. Εδώ δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει κάτι παρόμοιο. Στη σελήνη όμως, όπου η επιφάνειά της εκτίθεται άμεσα στο διαστημικό πλάσμα και στις υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου, αναπτύσσεται ένας στατικός ηλεκτρισμός που είναι σε θέση να σηκώνει σωματίδια σκόνης σε ύψος περίπου ενός μέτρου από το έδαφος. Χοντρικά, πρόκειται για το ίδιο φαινόμενο που βιώνουμε όταν ηλεκτρίζονται τα μαλλιά μας. 

Σε αυτό το περιβάλλον, ένα ειδικά σχεδιασμένο όχημα που θα εκπέμπει αρνητικά φορτισμένα ιόντα προς το έδαφος, θα αποκτούσε θεωρητικά την απαιτούμενη δύναμη για να αιωρηθεί πάνω από αυτό. Ένας μηχανισμός που θα χρησιμοποιούσε λιωμένο αλάτι, για παράδειγμα, θα ήταν σε θέση να παράγει τα απαιτούμενα αρνητικά ιόντα. 

Εάν τώρα όλο αυτό σας ακούγεται τραβηγμένο, το MIT υποστηρίζει πως ήδη αποδείξει την αποτελεσματικότητα αυτής της υπόθεσης. Σε μια μικρή εξέδρα δοκιμών σε ένα εργαστήριο, μία ομάδα μηχανικών διαπίστωσε ότι απαιτείται μόνο μια μικρή ποσότητα ισχύος για να αιωρηθεί ένας ιπτάμενος δίσκος επάνω από την επιφάνεια της Σελήνης. 

Ένα τέτοιο μελλοντικό σκάφος δεν θα χρειάζεται τροχούς, ούτε και θα προβληματίζει η κίνησή του επάνω στο βραχώδες ανάγλυφο. Θα μπορεί να επιπλέει στη λεπτή ατμόσφαιρα του δορυφόρου και να καλύπτει μεγάλες αποστάσεις, με σχετικά λίγο καύσιμο. Φυσικά, απέχουμε αρκετά από εκείνη τη μέρα που η θεωρία θα γίνει πράξη. Με μικρά όμως βήματα (ενίοτε και μεγάλα, όπως το τηλεσκόπιο James Webb που εκτοξεύτηκε ανήμερα των Χριστουγέννων) η ανθρωπότητα προχωράει, ανεβαίνοντας στην κλίμακα του Kardashev.