Η Honda και η Nissan δεν προχώρησαν τελικά στη μεταξύ τους συγχώνευση, όμως η συνεργασία τους συνεχίζεται σε έναν τομέα που θεωρείται πλέον κρίσιμος για την αυτοκινητοβιομηχανία: το λογισμικό.

Οι δύο ιαπωνικές εταιρείες ανακοίνωσαν ότι θα εξελίξουν από κοινού τυποποιημένες ηλεκτρονικές μονάδες ελέγχου, γνωστές ως ECU (Electronic Control Units), οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν στα επόμενης γενιάς Software-Defined Vehicles (SDV). Η νέα αρχιτεκτονική, μαζί με το σχετικό λογισμικό, προγραμματίζεται να περάσει στα νέα μοντέλα από το οικονομικό έτος 2029 και μετά.

Honda και Nissan μοιράζονται την τεχνολογία για να αντιμετωπίσουν τον ολοένα ισχυρότερο κινεζικό ανταγωνισμό

Η συμφωνία αποτελεί συνέχεια των συζητήσεων που ξεκίνησαν το 2024, όταν Honda και Nissan είχαν συμφωνήσει να ερευνήσουν από κοινού τις τεχνολογίες και τις πλατφόρμες λογισμικού της επόμενης γενιάς. Αυτή τη φορά, όμως, η συνεργασία περνά σε πιο συγκεκριμένο επίπεδο, με στόχο οι δύο εταιρείες να χρησιμοποιούν κοινές προδιαγραφές σε βασικά ηλεκτρονικά συστήματα των αυτοκινήτων τους.

Στο επίκεντρο βρίσκονται οι κεντρικές ECU της ηλεκτρικής και ηλεκτρονικής αρχιτεκτονικής των οχημάτων, αλλά και το λειτουργικό σύστημα, το ενδιάμεσο λογισμικό (middleware) και μέρος του λογισμικού ελέγχου του αυτοκινήτου.

Γιατί είναι τόσο σημαντικό αυτό; Επειδή το αυτοκίνητο εξελίσσεται πλέον σε μια πλατφόρμα που αναβαθμίζεται συνεχώς μέσω λογισμικού. Τα συστήματα υποβοήθησης οδηγού, οι λειτουργίες αυτόνομης οδήγησης, το infotainment, οι συνδεδεμένες υπηρεσίες, αλλά και οι αναβαθμίσεις μέσω internet απαιτούν όλο και μεγαλύτερη υπολογιστική ισχύ και πολύ πιο σύνθετη ηλεκτρονική αρχιτεκτονική.

Η εξέλιξη όλων αυτών των τεχνολογιών έχει παράλληλα εκτοξεύσει το κόστος ανάπτυξης. Για Honda και Nissan, η δημιουργία κοινών προδιαγραφών και η από κοινού εξέλιξη βασικών συστημάτων αποτελεί έναν τρόπο να περιορίσουν μέρος αυτών των δαπανών, χωρίς απαραίτητα να καταλήξουν σε ίδια αυτοκίνητα.

Η κίνηση έχει και μια ευρύτερη διάσταση. Οι Ιάπωνες κατασκευαστές προσπαθούν να κλείσουν την τεχνολογική απόσταση από τους Κινέζους ανταγωνιστές, οι οποίοι έχουν επενδύσει σημαντικά στα ηλεκτρικά και υβριδικά αυτοκίνητα και πλέον ξεχωρίζουν όχι μόνο για την ηλεκτροκίνηση, αλλά και για τις ψηφιακές λειτουργίες τους.

Εταιρείες όπως η BYD έχουν κάνει το λογισμικό βασικό κομμάτι της εμπειρίας χρήσης, προσφέροντας συχνές αναβαθμίσεις, προηγμένα συστήματα υποβοήθησης και ολοένα περισσότερες λειτουργίες που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ξεχωριστές τεχνολογίες.

Η συνεργασία Honda και Nissan αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν αναλογιστεί κανείς το πώς έφτασαν μέχρι εδώ. Οι δύο εταιρείες είχαν ξεκινήσει το 2024 συζητήσεις για πολύ ευρύτερη συνεργασία, που έφτασε μέχρι το ενδεχόμενο συγχώνευσης. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις εγκαταλείφθηκαν τελικά, όμως η ανάγκη για συνεργασίες σε συγκεκριμένους τεχνολογικούς τομείς παραμένει.

Στο νέο εγχείρημα ενδέχεται να συμμετάσχει και η Mitsubishi Motors, στρατηγικός εταίρος της Nissan. Η Mitsubishi έχει ήδη δηλώσει ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να ενταχθεί στη συνεργασία και βρίσκεται σε συζητήσεις με Honda και Nissan για τους τομείς στους οποίους θα μπορούσε να υπάρξει κοινή ανάπτυξη.

Το ζητούμενο για τις τρεις εταιρείες είναι πλέον να αποκτήσουν μεγαλύτερη κλίμακα σε έναν τομέα όπου το μέγεθος μετρά όλο και περισσότερο. Η ανάπτυξη λογισμικού και ηλεκτρονικών συστημάτων απαιτεί τεράστιες επενδύσεις και ανθρώπινο δυναμικό, ενώ οι κύκλοι εξέλιξης των αυτοκινήτων μικραίνουν.

Από το 2029 και μετά, λοιπόν, Honda και Nissan θέλουν τα αυτοκίνητά τους να μοιράζονται ένα κοινό τεχνολογικό υπόβαθρο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα μοιάζουν μεταξύ τους. Η λογική είναι περισσότερο αυτή μιας κοινής «ραχοκοκαλιάς» που θα επιτρέπει σε κάθε εταιρεία να χτίζει πάνω της τις δικές της εφαρμογές και χαρακτηριστικά.

Για δύο κατασκευαστές που τα τελευταία χρόνια έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με την πίεση από την Κίνα, το υψηλό κόστος της ηλεκτροκίνησης και τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, η συνεργασία αυτή δείχνει προς τα πού μετακινείται πλέον η μάχη στην αυτοκινητοβιομηχανία. Δεν κρίνεται μόνο στους κινητήρες και στις μπαταρίες, αλλά όλο και περισσότερο στους υπολογιστές, στο λογισμικό και στην ικανότητα ενός αυτοκινήτου να εξελίσσεται ακόμη και αφού φύγει από το εργοστάσιο.