node/37564

Το Συμβούλιο της Renault θέλει τον Luca de Meo ως πρόεδρο της εταιρείας

Ο Ιταλός CEO της SEAT κέρδισε και την προτίμηση της γαλλικής κυβέρνησης.

Το διοικητικό συμβούλιο της Renault θέλει ο Luca de Meo να γίνει ο επόμενος CEO της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης.

Το διοικητικό συμβούλιο επέλεξε τον de Meo ως τον πλέον προτιμώμενο υποψήφιο για τη θέση, στη συνεδρίασή του την Τρίτη.

Ο 52χρονος De Meo κέρδισε την υποστήριξη και της γαλλικής κυβέρνησης, του μεγαλύτερου μετόχου της Renault με ποσοστό 15%.

Ωστόσο, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Les Echos», ένα μεγάλο εμπόδιο στη μεταγραφή  του de Meo θα μπορούσε να είναι μια ρήτρα μη ανταγωνισμού που έχει με τον όμιλο VW. Η ρήτρα αυτή μπαίνει σε όλα τα υψηλόβαθμα στελέχη εταιρειών και τους απαγορεύει να δουλέψουν σε ανταγωνιστική εταιρεία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα από την αποχώρησή τους από τη θέση που κατέχουν.

Ο De Meo, προκρίθηκε για τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της Renault λόγω της επιτυχίας του να καταστήσει τη SEAT κερδοφόρα. Μιλά γαλλικά και έχει ξεκινήσει την καριέρα του από τη Renault πριν δουλέψει για την Toyota, τη Fiat και το VW Group.

Ο έτερος υποψήφιος Clotilde Delbos, ο οικονομικός διευθυντής της αυτοκινητοβιομηχανίας, δεν θεωρήθηκε ικανός για  τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου επειδή είναι σχετικά νέος στη βιομηχανία και έχει μόνον οικονομικό υπόβαθρο.

Η Renault αναζητά έναν νέο διευθύνοντα σύμβουλο από τότε που το διοικητικό της συμβούλιο απέλυσε τον Thierry Bollore στα μέσα Οκτωβρίου, καθώς η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία και η Nissan, δεν ήθελαν να έχουν στις τάξεις  της Συμμαχίας στελέχη που συνδέονται στενά με την εποχή του Carlos Ghosn.

node/39646

To ηλεκτρικό FIAT 500 εγκαινίασε τη νέα γέφυρα San Giorgio στη Γένοβα

Στις 14 Αυγούστου 2018 η γέφυρα είχε καταρρεύσει στέλνοντας στο θάνατο 43 ανθρώπους. 

Πέμπτη, 06 Αυγούστου 2020 | Επικοινωνία

To ηλεκτρικό FIAT 500 εγκαινίασε τη νέα γέφυρα San Giorgio στη Γένοβα

Tο νέο ηλεκτρικό FIAT 500 ήταν το αυτοκίνητο που εγκαινίασε ένα εξαιρετικά σημαντικό έργο με ιδιαίτερο συμβολισμό για την Ιταλία, τη νέα γέφυρα San Giorgio στη Γένοβα, την οποία έχει σχεδιάσει ο διάσημος αρχιτέκτονας Renzo Piano.

Το νέο έργο αντικατέστησε τη γέφυρα Ponte Morandi μετά την τραγική κατάρρευση της τον Αύγουστο του 2018. Το νέο 500, διέσχισε την μήκους 1.067 μέτρων γέφυρα, πριν αυτή δοθεί στην κυκλοφορία.

fiat

Η εικόνα του FIAT 500 la Prima cabrio να φέρει τις σημαίες της Ιταλίας και του Δήμου της Γένοβας περνώντας πάνω από τη γέφυρα αποτελεί ένα σύμβολο της δύναμης που γεννά η συνεργασία των ανθρώπων με στόχο τη δημιουργία νέων δρόμων προς το μέλλον.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Εντυπωσιακή κατεδάφιση της φονικής γέφυρας Morandi στη Γένοβα [video]

Όπως το νέο ηλεκτρικό μοντέλο της FIAT αντιπροσωπεύει το μέλλον μιας φιλικής προς το περιβάλλον αυτοκίνησης, έτσι και η νέα γέφυρα πάνω από τον ποταμό Polcevera –η οποία κατασκευάστηκε σε χρόνο ρεκόρ- αντιπροσωπεύει μια κορυφαία έκφραση της αρχιτεκτονικής, η οποία δημιούργησε ένα νέα σύμβολο για τη Γένοβα. Για την κατασκευή της San Giorgio απαιτήθηκαν μόλις 596 ημέρες, με τα συνεργεία να εργάζονται πυρετώδης σε 24ωρες βάρδιες για να ολοκληρώσουν αυτό το πολύ σημαντικό έργο. 

[Πηγή: FIAT]

node/39643

Renault 4L 1961-1967: Μπλουτζίν

Πρώτο προσθιοκίνητο για την Billancourt, το R4 ήταν ταυτόχρονα ένα από τα πιο ευφυή αυτοκίνητα της εποχής του. Και ένα από τα πιο λατρεμένα, επίσης.

Τετάρτη, 05 Αυγούστου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

Renault 4L 1961-1967: Μπλουτζίν

«Ας το ονομάσουμε μπλουτζίν, όπως το ρούχο που μπορούμε να φορέσουμε σε κάθε περίσταση». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε ο Pierre Dreyfus, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Régie Renault, το αυτοκίνητο που προοριζόταν να αντικαταστήσει το θρυλικό 4CV. Μια προδιαγραφή τόσο σύντομη όσο και απίστευτα φιλόδοξη που θα οδηγoύσε σε ένα άνευ προηγουμένου μείγμα στιβαρότητας και καινοτομίας. 

Εκτός από δημοφιλές και οικονομικό, αυτό το μικρό Renault όφειλε επίσης να δώσει μια δυναμική εικόνα της Régie που ταίριαζε στην εποχή, σημαίνοντας με αυτόν τον τρόπο τη ρήξη με τα παρελθόντα μοντέλα της εταιρείας.

Renault R4 1961-1967
Το τετράγωνο προφίλ και η τεράστια, ευήλια καμπίνα άλωσε επί 32 χρόνια μόδες και κοινωνικές τάξεις. 


Εμπνευσμένοι από τον παράδειγμα του μεγάλου εθνικού αντιπάλου της με το φθηνό και χρηστικό Citroën 2CV, οι μηχανικοί του γραφείου μελετών της Renault βάλθηκαν να παρουσιάσουν χώρους και χρηστικότητα σε πρωτόγνωρο επίπεδο για την εποχή.

Από τα πρώτα βήματα του πρότζεκτ κιόλας, το αυτοκίνητο σχεδιάστηκε με πέμπτη πόρτα, πίσω κάθισμα με εύκολη αναδίπλωση και πορτμπαγκάζ με επίπεδο πάτωμα που θα διασφάλιζε μεγάλη δυνατότητα φόρτωσης. 

Renault R4 1961-1967
Προερχόμενο από τον παλιό, καλό 4κύλινδρο «Billancourt» του 4CV, το μοτέρ του R4 όση δύναμη του έλειπε την αναπλήρωνε δηλώνοντας αγόγγυστα, καθημερινά και απροβλημάτιστα, «παρών». 


Η βούληση να προσφέρουν όσο το δυνατόν περισσότερο χώρο, απαιτούσε την τοποθέτηση του κινητήρα και της μετάδοσης εμπρός. Έτσι, το R4 κατέληξε να γίνει το πρώτο προσθιοκίνητο μοντέλο της φίρμας. Με το μυαλό στη συμπίεση του κόστους εξέλιξης και παραγωγής, ο παλιός, καλός 4κύλινδρος «Billancourt» του 4CV κλήθηκε στην υπηρεσία και του R4, ενσωματώνοντας όμως μια μικρή επαναστατική καινοτομία.

Φιλόξενο, το R4 όφειλε επίσης να είναι εύκολο στην καθημερινή χρήση. Να είναι με άλλα λόγια, «voiture à vivre», κατά πώς έλεγε το μότο της Renault. Έτσι, εγκαινίασε ένα κλειστό, σφραγισμένο κύκλωμα ψύξης για να ξεχάσεις μια και καλή την αγγαρεία του ελέγχου και την επίσης επίπονη διαδικασία της αφαίρεσης του ψυκτικού την άνοιξη.

Renault R4 1961-1967
Η πέμπτη πόρτα, πουθενά σχεδόν απαντώμενη εκείνη την εποχή, αποκάλυπτε ένα τεράστιο χώρο φόρτωσης με επίπεδο πάτωμα που ήταν και ένα από τα κλειδιά της επιτυχίας του R4.


Δοκιμαζόμενο με απόλυτη μυστικότητα και στις πιο απαιτητικές συνθήκες, το R4 παρουσιάστηκε στον Τύπο τον Ιούλιο του 1961, στους δρόμους της Camargue. Και παρά την αρνητική κριτική για την σιλουέτα του που ήταν λες και κομμένη με μαχαίρι και κάμποσους που ξενέρωσαν και χλεύασαν την πίσω πόρτα, η υποδοχή του από το κοινό ήταν θερμή. 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ 122 Χρόνια Renault: Voitures à vivre [video]

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το R4 έγινε η καλοκαιρινή ατραξιόν, ενώ το κοινό ανυπομονούσε να το συναντήσει από κοντά στο Σαλόνι του Παρισιού τον Οκτώβριο. Εκεί, η Regie γέμισε το σταντ της με μια ολόκληρη γκάμα. Έτσι το γαλλικό «μπλουτζίν» περιελάμβανε μια οικονομική έκδοση R3 (3CV), της οποίας η καριέρα αποδείχτηκε εφήμερη, το R4 (4CV), το 4L με τα έξι πλευρικά τζάμια, το επαγγελματικό Fourgonnette και τέλος το R4 Super, πιο πολυτελές, με πίσω πόρτα που έφτανε μέχρι χαμηλά αντί της θρυλικής πέμπτης πόρτας.

Renault R3 1961-1962
Το εξαιρετικά σπάνιο R3 ήταν ένα απογυμνωμένο R4 με μοτέρ 603 cc. Με παραγωγή μόνο 2.571 κομμάτια σε ένα χρόνο, σήμερα στην αγορά του κλασικού αυτοκινήτου πιάνει τα 15 χιλιάρικα!


Αυτό το τελευταίο που λανσαρίστηκε εμπορικά τον Μάρτιο του '62, φορούσε μοτέρ με την ισχύ ανεβασμένη στα 32 άλογα. Εκτός από την πόρτα που κατέβαινε χαμηλότερα, ανακλινόμενο ήταν και το κρύσταλλό της, ενώ η καμπίνα πιο φροντισμένη με καθίσματα με πιο παχιά γέμιση και ανακλινόμενο το πίσω. Αργότερα, το R4 Super θα έφτανε φτάνει τα 845 cc χωρίς αύξηση στην ισχύ του, θα φορούσε (όπως και η υπόλοιπη γκάμα) σασμάν φουλ συγχρονιζέ, αλλά το 1963 θα εξαφανιζόταν από τον κατάλογο ύστερα από παραγωγή 33.000 μονάδων.

Renault R4 1961-1967
Τα καθίσματα του R4 ήταν ένας απλός σωληνωτός σκελετός, όπως απλό ήταν και το ταμπλό αλλά με δύο πολύ μεγάλους χώρους για μικροπράγματα.


Το μικρό Renault, πολιτογραφημένο γρήγορα υπό τη γενική ονομασία «4L», όργωνε τις πόλεις και τους κάμπους, άλωνε μόδες και κοινωνικές τάξεις, για να φτάσει τελικά να εξελιχτεί σε ιερό τέρας της γαλλικής αυτοκίνησης. Ύστερα από 32 χρόνια ευδοκίμου υπηρεσίας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου όμως ήρθε η ώρα να αφυπηρετήσει. Το 1992 λοιπόν υποκλίθηκε στο κοινό του, καθώς πλέον δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις νέες αντιρρυπαντικές νόρμες. Το κοντέρ της παραγωγής είχε εν τω μεταξύ γράψει πάνω από οκτώ εκατομμύρια αυτοκίνητα!

Το R4 με μια ματιά
Κινητήρας 4κύλινδρος σε σειρά, ατμοσφαιρικός, επικεφαλής βαλβίδες
Χωρητικότητα 747 cc
Τροφοδοσία Ένα καρμπιρατέρ Solex 26 IDS 
Ισχύς* 27 PS/4.700 rpm 
Ροπή* 57 Nm/2.600 rpm
Κιβώτιο Χειροκίνητο 3τάχυτο με λεβιέ στο ταμπλό
Διαστάσεις 3,61 x 1,49 x 1,53 m
Μεταξόνιο 2,42
Πορτμπαγκάζ 480 lt
Ρεζερβουάρ 26 lt
Βάρος 570 kg
Φρένα Ταμπούρα 180 mm εμπρός, ταμπούρα 160 mm πίσω 
Λάστιχα 135-330
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ*
0-100 km/h 37,1”
0-400 m 23,4” @ 88,5 km/h
0-1.000 m 45,3” @ 102 km/h
Τελική ταχύτητα 105 km/h
Κατανάλωση 5,7 lt/100 km
Παραγωγή 8.135.424 αυτοκίνητα (1961-1992)
Τιμή σήμερα Από €12.500 έως €20.000 (καλή έως κατάσταση Concours για πρώτης γενιάς ’61-’67)
*Αφορούν R4 ’63 με κινητήρα «Renault Billancourt 680-02»