Ο Wankel είναι ένας υπέροχος κινητήρας, με εγγενή κουσούρια που επηρεάζουν τη μακροζωία του. Έτσι, όταν βλέπεις ένα Mazda RX-7 πρώτης γενιάς (SA22C/FB) να λάμπει στην Ξάνθη, ο θαυμασμός σου είναι διπλός.

Αρχικά για την όλη κατάσταση του αυτοκινήτου, ύστερα για τον περιστροφικό που πλησιάζει τις πέντε δεκαετίες ζωής. Όταν το Mazda RX-7 παρουσιάστηκε το 1978, δεν ήταν απλώς ένα ακόμα σπορ κουπέ από την Ιαπωνία. Αποτελούσε δήλωση της Hiroshima ότι ο κινητήρας Wankel δεν ήταν ένα πείραμα, αλλά το μέλλον της οδηγικής ευχαρίστησης.

Κάτω από το μακρύ, αεροδυναμικό καπό με τα αναδυόμενα φώτα, κρύβεται η καρδιά του 7αριού: ο διρότορος 12A. Με χωρητικότητα μόλις 1,1 lt, απέδιδε ισχύ που ανταγωνιζόταν πολύ μεγαλύτερους V6.

Προσφέροντας παράλληλα μια γραμμική επιτάχυνση και έναν ήχο που θυμίζει περισσότερο αεροπλάνο παρά αυτοκίνητο

Ο 12A αποτελείτο από δύο ρότορες χωρητικότητας 573 cc έκαστος, δημιουργώντας έναν συνολικό όγκο θαλάμων στα 1.146 cc. Με τροφοδοσία από καρμπιρατέρ, η απόδοση έφτανε τους 115 ίππους, που εκτοξεύτηκαν στους 160 με την προσθήκη υπερτροφοδότησης. 

Ο 13B RE-EGI αύξησε τον κυβισμό στα 1.308 cc, φέρνοντας τον ψεκασμό στο προσκήνιο και την ισχύ στους 135 ίππους, ενώ στη μετάδοση υπήρχαν διάφορες επιλογές. Ανάλογα με τη χρονιά και τον κινητήρα, η μετάδοση περιελάμβανε 4άρι και 5άρι χειροκίνητο, αλλά και 3άρι και 4άρι αυτόματο. 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Mazda RX-7 με μέρη Tesla, επιτέλους δεν καίει, ούτε χαλάει

Η τοποθέτηση του κινητήρα πίσω από τον εμπρόσθιο άξονα χάρισε στο FB μια κατανομή βάρους κοντά στο ιδανικό 50:50, μετατρέποντάς το σε ένα χειρουργικό εργαλείο στις στροφές.

Το τιμόνι μετέφερε κάθε πληροφορία από την άσφαλτο στα χέρια σου, ενώ το χαμηλό κέντρο βάρους και το περιορισμένο βάρος -κάτω από τα 1.100 kg- χάριζαν μια ευελιξία που σπανίζει στα σύγχρονα «υπέρβαρα» μοντέλα.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Mazda RX-7: Λυπάσαι να το βλέπεις σε τέτοια κατάσταση

Η ανάρτηση, αν και απλή στη σχεδίασή της, επιτρέπει στο αμάξωμα να «χορεύει» σε επαρχιακούς δρόμους, απαιτώντας από τον οδηγό εγρήγορση και σεβασμό.

Το RX-7 δεν ήταν ποτέ η ασφαλής επιλογή. Ήταν, και παραμένει, η επιλογή εκείνου που βάζει το συναίσθημα πάνω από τη λογική.