node/36485

Austin Countryman 1960-1969

Περισσότερο ματαιόδοξο από πρακτικό, το Countryman ήταν το πιο «επικοινωνιακό» από όλα τα στέισον της δεκαετίας του ’60, χάρη στην αγγλοσαξωνική χωριάτικη μπουαζερί και τις απαράμιλλες διαστάσεις του.

Με λανσάρισμα το φθινόπωρο του 1959, τα νέα Austin Μini και Morris Μini έτυχαν αρχικά ψυχρής υποδοχής: Πολύ μικρά και τόσο νεωτερικά. Χαρακτηριστικά που τα έκαναν να χάσουν το έρεισμά τους στη λαϊκή πελατεία, οικειοθελώς συντηρητική, στην οποία και απευθύνονταν. Πολύ γρήγορα, η British Motor Corporation, η μητρική εταιρεία των Austin και Morris, αποφάσισε να διευρύνει την προσφορά της με μια γκάμα μικρών στέισον και επαγγελματικών. 

Διευκολυνόμενη σφόδρα από το μοντέρνο σχεδιασμό των Mini, με το μοτέρ και το σασμάν έστω και σε ένα σύνολο, αλλά τοποθετημένο εμπρός, το πρότζεκτ αυτό πήρε γρήγορα σάρκα και οστά μόλις από τον επόμενο Ιανουάριο, οπότε και λανσαρίστηκε εμπορικά το Mini Van. Πιο μακρύ κατά 30 πόντους, απέκτησε τη κλασική σιλουέτα ενός στέισον με την πλευρική πίσω γυάλινη επιφάνεια να καλύπτεται από λαμαρίνα, δύο θέσεις και ικανότητα για μεταφορά φορτίου βάρους 250 kg.

Morris Mini Van

Το πιο σνομπ από τα Mini
Ιδανικό για την πόλη, το Minio Van γνώρισε αμέσως την επιτυχία χάρη στους τεχνίτες και στους εμπόρους. Η BMC όμως κατάλαβε γρήγορα ότι το συμφέρον της ήταν να στραφεί και προς τους ΙΧήδες. Ένα κοινό που το σαγήνευε η φόρμουλα «Mini Van», αλλά το απέτρεπε ο λιτός εξοπλισμός και η απουσία πίσω καθίσματος.

Για να ξεχωρίσει το IX λοιπόν από τα λιτά επαγγελματικά κομμάτια, το αυτοκίνητο φόρεσε μεγάλα πλευρικά τζάμια, πλούσιο εξοπλισμό και φίνες διακοσμήσεις ξύλου στο πίσω πλευρικό τμήμα του που του έδιναν μια εξοχική διάσταση.

austin countryman
Μακρύτερο κατά 30 πόντους από το κλασικό Mini, το αυτοκίνητο διατηρούσε την ακρίβεια και τον μανιτζέβελο χαρακτήρα του. Παράλληλα όμως προσέφερε χώρο φόρτωσης διόλου ευκατοφρόνητο.


Το αυτοκίνητο λανσαρίστηκε υπό τα σήματα και της Austin και της Μorris: Countryman για την πρώτη και Traveller για τη δεύτερη. Μοντέλα που διαφοροποιούνταν μόνο στη μάσκα. Ο κοινός παρονομαστής του όμως ήταν ότι εξελίχτηκαν αμφότερα σε πραγματικό φαινόμενο της μόδας.

Και χάνοντας γρήγορα την επί της ουσίας αποστολή τους, να υπηρετήσουν ως μικρά οικογενειακά αυτοκίνητα, ολοκλήρωναν το «γκαράζ», την αυτοκινητική «γκαρνταρόμπα» θα λέγαμε καλύτερα, μιας σνομπ πελατείας που νοιαζόταν πολύ για εικόνα της.

austin
Στο πίσω μέρος, η μικρή δίφυλλη πόρτα με τα τζάμια ήταν όμορφα γαρνιρισμένη με ξύλο. Σαφώς λιγότερο πρακτικό από μια τρίτη πόρτα, αλλά πολύ πιο χαριτωμένο.


Τα Countryman και Traveller της επέτρεπαν λοιπόν να προβάλλει μια μοναδικότητα και αυθεντικότητα εκεί όπου έπρεπε να τη δούνε: Στην πόλη, στο γήπεδο του γκολφ ή στα παραθαλάσσια θέρετρα. 

Η πετυχημένη αυτή φόρμουλα ελάχιστα άλλαξε στα εννέα χρόνια της ζωής της. Μια πιο οικονομική έκδοση, απογυμνωμένη από τις ξύλινες διακοσμήσεις, που προτάθηκε στην αγορά, απορρίφθηκε μα συνοπτικές διαδικασίες από το κοινό.

austin
Εσωτερικό, απλό και λειτουργικό. Μεγάλο στρογγυλό κοντέρ και μια τεράστια τσέπη που έτρεχε σε όλο το πλάτος του παρμπρίζ. 


Το 1967, τα στέισον Austin και Morris φόρεσαν μοτέρ 998 cc και μοιράστηκαν την ίδια μάσκα, παίρνοντας την ονομασία «Mark 2». Στη συνέχεια δύο χρόνια αργότερα, εξαφανίστηκαν από την γκάμα και τους καταλόγους, δίνοντας της θέση τους σε ένα καινούργιο αλλά και άσχημο στέισον, το Mini Clubman Estate.

austin

Σήμερα στο χρηματιστήριο του κλασικού αυτοκινήτου, ένα Countryman ή ένα Traveller κοστίζει σε κατάσταση Concours 28 χιλιάδες ευρώ και ένα αυτοκίνητο σε εξαιρετική κατάσταση γύρω από τις 20 χιλιάδες. Και να θυμίσουμε ότι η σημερινή MINI υπό την αιγίδα της BMW ετοιμάζεται να επαναφέρει το όνομα «Traveller» στην αγορά, αλλά αυτή τη φορά και σε ηλεκτρική έκδοση.

Tα Countryman και Traveller με μια ματιά
Κινητήρας 4κύλινδρος σε σειρά
Χωρητικότητα 848 cc και 998 cc
Ισχύς 34 PS και 38 PS
Τελική ταχύτητα 115 km/h και 120 km/h
Παραγωγή 214.543 αυτοκίνητα (1960-1969)
Τιμή σήμερα 20-28 χιλιάδες ευρώ

node/39148

Συλλογή Petitjean: Οnline δημοπρασία για 97 κλασικά μοντέλα

Τα 97 αυτοκίνητα του Γάλλου οδηγού αγώνων Marcel Petitjean θα δοθούν από τον οίκο RM Sotheby’s χωρίς τιμή επιφύλαξης.

Τετάρτη, 03 Ιουνίου 2020 | Αλέξης Γαλανόπουλος Επικοινωνία

Συλλογή Petitjean: Οnline δημοπρασία για 97 κλασικά μοντέλα

Η δημοπράτηση μιας ολόκληρης συλλογής αυτοκινήτων μονομιάς δεν είναι κάτι ανήκουστο στον κόσμο του κλασικού αυτοκινήτου -το αντίστοιχο ρεκόρ ίσως ανήκει στη συλλογή 430 αυτοκινήτων Duemila Ruote. Και σήμερα ανοίγει η περίοδος κατάθεσης προσφορών στον οίκο RM Sotheby’s για άλλη μια τέτοια περίπτωση: Τη συλλογή Petitjean.

Ο Marcel Petitjean είναι ένας Γάλλος επιχειρηματίας με μεγάλη αγάπη για το αυτοκίνητο. Από το 1968 ως το 1971 υπήρξε οδηγός αγώνων, συμμετέχοντας –και πετυχαίνοντας νίκες– σε Αναβάσεις του γαλλικού και του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, με Porsche 904 Carrera GTS, 906 και 910/8 Bergspyder. Στη συνέχεια αποφάσισε να αγοράζει και να κρατά φυλαγμένα τα πιο ξεχωριστά αυτοκίνητα εκείνης της εποχής, με σκοπό να δημιουργήσει κάποτε ένα πλήρες μουσείο αυτοκινήτου.

Ξεκίνησε με μια Ferrari 275 GTB/4 και συνέχισε αγοράζοντας τη δεκαετία του ’70 μια Ferrari 246 Dino GT, μια Mercedes-Benz 300 SL Roadster, μια Lamborghini Miura P400 κ.ά. Ο Petitjean δεν αποκτούσε όμως μόνο τα κορυφαία και πιο ακριβά αυτοκίνητα της αγοράς. Η συλλογή του περιλαμβάνει πολλά πιο προσιτά σπορ μοντέλα, όπως FIAT Dino Coupe & Spyder ή Lancia Fulvia Coupe, και βέβαια αρκετές Porsche 911.

Η Petitjean Collection περιλαμβάνει αρκετά αυτοκίνητα των Aston Martin, Lotus, Maserati, Triumph και έναν εντυπωσιακό αριθμό σπάνιων σπορ μοντέλων από κατασκευαστές όπως η DeTomaso, η TVR, η Marcos η Ligier κ.ά. Όλα τους είναι ευρωπαϊκά μοντέλα, με την εξαίρεση κάποιων Chevrolet και ενός DeLorean DMC-12 –γνωστό από το Back to the Future.

The Petitjean Collection

Ολόκληρη η συλλογή των 97 αυτοκινήτων δημοπρατείται αυτές τις μέρες διαδικτυακά από τον οίκο RM Sotheby’s, στο πλαίσιο της δημοπρασίας The European Sale, με την προθεσμία για την κατάθεση προσφορών να λήγει την Τετάρτη 10 Ιουνίου. Τα αυτοκίνητα δίνονται χωρίς τιμή επιφύλαξης, και τα πιο προσιτά από αυτά αναμένεται να αλλάξουν χέρια για λιγότερες από €10.000. Ο αναλυτικός κατάλογος με όλα τα αυτοκίνητα του Marcel Petitjean, μαζί με ένα σύντομο ιστορικό, είναι διαθέσιμος για ξεφύλλισμα εδώ.

Παρότι στον κατάλογο θα βρείτε σίγουρα μερικά μοντέλα από κάθε κατασκευαστή που στοιχειώνει τα όνειρά μας, δεν πρόκειται να βρείτε καμία Ferrari. Αυτό όμως δε συμβαίνει επειδή ο Petitjean έχει κάποια απέχθεια για τη μάρκα. Αντίθετα, αποφάσισε να περιορίσει κάπως το όνειρό του, και αντί για ένα μουσείο που να αφορά ολόκληρη την ευρωπαϊκή αυτοκίνηση, να φτιάξει ένα μουσείο αποκλειστικά για τα αυτοκίνητα της Ferrari. Οπότε κρατάει τις Ferrari της συλλογής του, και πουλάει όλα τα υπόλοιπα μοντέλα για να χρηματοδοτήσει το project…

[Πηγή: RM Sotheby’s]

node/39101
Ventouri 260 Atlantique

Venturi 210 & 260 1984-1994: Κόντρα στον καιρό

Καλοαναθρεμμένα και καλά φτιαγμένα, τα Venturi μπορούσαν να τα βάλουν με τα καλύτερα GT της εποχής τους. Ελλείψει φήμης όμως, η πορεία τους είχε κοντά ποδάρια…

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

Venturi 210 & 260 1984-1994: Κόντρα στον καιρό

Διεθνές Σαλόνι του Παρισιού 1984. Στο περιθώριο των τεράστιων κατασκευών με τα αχανή σταντ που φιλοξενούσαν τους μεγάλους της παρισινής έκθεσης, ένα σταντ, μόλις και μετά βίας ταπεινό, προκαλούσε την περιέργεια των επισκεπτών. Κάτω από τη μαρκίζα που έγραφε «Ventury», με την ορθογραφία όπως την βλέπετε, με ένα «y», φιγουράριζε ένα κεντρομήχανο κουπέ. 

Με το «καλημέρα», ο σπορ προσανατολισμός του αυτοκινήτου ήταν δεδηλωμένος. Δημιούργημα του πάθους δύο ανθρώπων, του Gérard Godfroy και του Claude Poiraud, σχεδιαστή και μηχανικού αντίστοιχα, τράβηξε το ενδιαφέρον του Hervé Boulan, ενός επενδυτή o οποίος και κατάρτισε ένα σχέδιο παραγωγής. 

Στη συνέχεια όλα εξελίχτηκαν πολύ γρήγορα, με τη δημιουργία της MVS -Manufacture de Voitures de Sport- και την κατασκευή ενός πρωτοτύπου που φορούσε κινητήρα από Peugeot 505 Turbo. To δημιούργημα αυτό, πολύ βιοτεχνικό, εγκαταλείφθηκε εις όφελος ενός πιο φιλόδοξου πρότζεκτ που για καρδιά του θα είχε τον V6 Turbo PRV, το ίδιο 3λιτρο μοτέρ που φορούσε το Renault 25 V6 Turbo.

Ventouri 260 Atlantique
Ταχύτατο και ομοιογενές, το 260 με τον V6 PRV τούρμπο 2.8 αναδείχτηκε στην πιο επιτυχημένη έκδοση της σύντομης εποποιίας της Venturi.


Τους τρεις άνδρες ήρθε να συνδράμει ο Jean Rondeau. O οδηγός, κατασκευαστής και νικητής των 24 Ωρών του Le Mans του 1980, ενεπλάκη με τη σειρά του σε αυτήν την περιπέτεια για να εξελίξει το σασί και τις αναρτήσεις. Κοντά σε αυτόν και ο Jean-Pierre Beltoise και ο Mauro Bianchi, παλιός οδηγός της Alpine Renault, που συμμετείχαν στις πρώτες δοκιμές εξέλιξης στον δρόμο. 

Με λανσάρισμα το 1986, η τελική έκδοση παραγωγής της Venturi επιβλήθηκε μονομιάς ως μια αδιαμφισβήτητη αισθητική επιτυχία. Προκαλώντας τη σιλουέτα της Lotus Esprit, η γραμμή του αυτοκινήτου συνταίριαζε τη λιτή γοητεία και τα πολύτιμα αεροδυναμικά στοιχεία που του εξασφάλιζαν το καλό πάτημα στον δρόμο σε υψηλή ταχύτητα.

Με αυτοφερόμενο πλαίσιο μεγάλης στρεπτικής ακαμψίας και κοφτερό εμπρός σύστημα με διπλά ψαλίδια και πολλαπλούς συνδέσμους πίσω, η Venturi 260 έκανε πάρτι επίσης και στις φιδίσιες διαδρομές. Σχεδόν σωστό σε επιδόσεις με τον «γηραλέο» κινητήρα PRV, ωρίμασε για τα καλά το 1990, υιοθετώντας τον 2.8 V6 τούρμπο. Ισχυρό, γρήγορο και ελαστικό (430+ Nm από τις 2.000 rpm), αυτό το Venturi φιγουράριζε ανάμεσα στα δέκα ταχύτερα αυτοκίνητα στον κόσμο.

Ventouri 260 Atlantique
Παρότι το μοτέρ δεν είχε ευγενική καταγωγή, έφτανε και αρκούσε στο Venturi για να τα βάζει στον δρόμο με ό,τι καλύτερο (και ακριβότερο) κυκλοφορούσε στην πιάτσα των GT.


Σε αντίθεση όμως με τα δυναμικά πλεονεκτήματα και τη σοβαρότητα στην κατασκευή του, η εμπορική επιτυχία του σημείωνε χαμηλές πτήσεις, αφενός λόγω της ορατότητας, αφετέρου λόγω έλλειψης ενός πραγματικού δικτύου διανομής.

Οι δυσκολίες αυτές έκοβαν την όρεξη όσων θα ήθελαν να επενδύσουν στη διανομή της Venturi ή των εμπόρων που ήδη διατηρούσαν επιχειρήσεις που εμπορεύονταν εξωτικά ή λιγότερο εξωτικά αυτοκίνητα. Κατάσταση που οδήγησε μοιραία στη διακοπή του εγχειρήματος το 1999. Και την κήρυξη πτώχευσης το 2000.

Την ίδια χρονιά, ο Μονεγάσκος Gildo Pallanca Pastor αγόρασε τη Venturi και αποφάσισε να επικεντρωθεί στους ηλεκτροκινητήρες. Αυτή η αλλαγή προσανατολισμού ήταν που γέννησε το περιορισμένης παραγωγής Fétish, το πρώτο ηλεκτρικό σπόρτσκαρ στον κόσμο. Η υποδοχή του Fétish ήταν ενθουσιώδης από το κοινό, οδηγώντας σε ακόμη πέντε καινοτόμα, πρωτότυπα αυτοκίνητα.

Ventouri 260 Atlantique
Καθαρό και λιτό όπως οι γραμμές του αυτοκινήτου, τo ταμπλό και η ατμόσφαιρα της καμπίνας γενικότερα ξεχώριζαν για το καλό γούστο που συνδυαζόταν με ακριβό δέρμα και -κατά περίπτωση- ξύλο -δείτε στην γκάλερι.


Ο ηλεκτρικός πυρετός της Venturi ήταν που την ώθησε να γίνει η πρώτη ομάδα που εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula Ε, υπό την ονομασία ROKiT Venturi Racing, με οδηγούς τους Felipe Massa και Edoardo Mortara. Σήμερα, η Venturi ειδικεύεται στην εξέλιξη ηλεκτρικών οχημάτων υψηλής απόδοσης που προορίζονται να σπάσουν ρεκόρ ή να λειτουργήσουν σε ακραίες συνθήκες.

Έναν χρόνο πριν η «θερμική» Venturi κατεβάσει ρολά, τον Ιούλιο του 1998, είχα την τύχη να γνωρίσω τον αντιπρόσωπό της στο Χονγκ Κονγκ. Επρόκειτο για μια τελείως τυχαία γνωριμία, καθώς πιάσαμε κουβέντα στην επίσημη παρουσίαση της Maserati 3200GT στο Polo de Paris. H γνωριμία μας συνεχίστηκε σε ένα εκπληκτικό κινεζικό εστιατόριο (δεν το ’πιανε το μάτι σου) στο 17ο Διαμέρισμα του Παρισιού και την άλλη μέρα που διαμεσολάβησε για να μου δώσουν να κάνω βόλτα με μια Venturi 300 Atlantique. Παίρνοντας έτσι μυρωδιά την ευκαιρία που χάθηκε και, στο μέτρο του δυνατού, που αντιλήφθηκα τη σοβαρότητα της κατασκευής αυτών των αυτοκινήτων.

Ventouri 260 Atlantique

Αν σήμερα θελήσει κάποιος να αποκτήσει μια Venturi 210 ή 260, η υπόθεση δεν είναι πανάκριβη. Για μια 260 Coupé SPC σε πολύ καλή κατάσταση η τιμή δεν υπερβαίνει τις 50 χιλιάδες, ενώ για μια 260 Atlantique θα χρειαστεί μέχρι 70.000. Για μια 210 η τιμή είναι ελαφρώς πιο χαμηλή. 

H Venturi 260 με μια ματιά
Κινητήρας 6κύλινδρος σε V, τούρμπο, στο κέντρο
Χωρητικότητα 2.849 cc
Τροφοδοσία Ψεκασμός πολλαπλών σημείων Renix-EIA, τούρμπο Garrett T3, ιντερκούλερ
Ισχύς 260 PS/5.750 rpm 
Ροπή 432 Nm/2.000 rpm
Κιβώτιο Χειροκίνητο 5τάχυτο
Διαστάσεις 4,09 x 1,70 x 1,17 m
Μεταξόνιο 2,4 m
Ρεζερβουάρ 90 lt
Βάρος 1.265 kg
Φρένα Αεριζόμενα δισκόφρενα σε όλους τους τροχούς, 280 mm εμπρός και πίσω 
Λάστιχα Michelin MXX 205/55 ZR16 εμπρός, Michelin MXX 245/55 ZR16 πίσω
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
0-100 km/h 5,2”
0-400 m 13,2”
0-1.000 m 24,4”
Τελική ταχύτητα 270 km/h
Κατανάλωση 11,3 lt/100 km
Παραγωγή 264 αυτοκίνητα (1984-1994)
Τιμή σήμερα Από €60.000 έως €75.000 (πολύ καλή έως άριστη κατάσταση)