node/36485

Austin Countryman 1960-1969

Περισσότερο ματαιόδοξο από πρακτικό, το Countryman ήταν το πιο «επικοινωνιακό» από όλα τα στέισον της δεκαετίας του ’60, χάρη στην αγγλοσαξωνική χωριάτικη μπουαζερί και τις απαράμιλλες διαστάσεις του.

Με λανσάρισμα το φθινόπωρο του 1959, τα νέα Austin Μini και Morris Μini έτυχαν αρχικά ψυχρής υποδοχής: Πολύ μικρά και τόσο νεωτερικά. Χαρακτηριστικά που τα έκαναν να χάσουν το έρεισμά τους στη λαϊκή πελατεία, οικειοθελώς συντηρητική, στην οποία και απευθύνονταν. Πολύ γρήγορα, η British Motor Corporation, η μητρική εταιρεία των Austin και Morris, αποφάσισε να διευρύνει την προσφορά της με μια γκάμα μικρών στέισον και επαγγελματικών. 

Διευκολυνόμενη σφόδρα από το μοντέρνο σχεδιασμό των Mini, με το μοτέρ και το σασμάν έστω και σε ένα σύνολο, αλλά τοποθετημένο εμπρός, το πρότζεκτ αυτό πήρε γρήγορα σάρκα και οστά μόλις από τον επόμενο Ιανουάριο, οπότε και λανσαρίστηκε εμπορικά το Mini Van. Πιο μακρύ κατά 30 πόντους, απέκτησε τη κλασική σιλουέτα ενός στέισον με την πλευρική πίσω γυάλινη επιφάνεια να καλύπτεται από λαμαρίνα, δύο θέσεις και ικανότητα για μεταφορά φορτίου βάρους 250 kg.

Morris Mini Van

Το πιο σνομπ από τα Mini
Ιδανικό για την πόλη, το Minio Van γνώρισε αμέσως την επιτυχία χάρη στους τεχνίτες και στους εμπόρους. Η BMC όμως κατάλαβε γρήγορα ότι το συμφέρον της ήταν να στραφεί και προς τους ΙΧήδες. Ένα κοινό που το σαγήνευε η φόρμουλα «Mini Van», αλλά το απέτρεπε ο λιτός εξοπλισμός και η απουσία πίσω καθίσματος.

Για να ξεχωρίσει το IX λοιπόν από τα λιτά επαγγελματικά κομμάτια, το αυτοκίνητο φόρεσε μεγάλα πλευρικά τζάμια, πλούσιο εξοπλισμό και φίνες διακοσμήσεις ξύλου στο πίσω πλευρικό τμήμα του που του έδιναν μια εξοχική διάσταση.

austin countryman
Μακρύτερο κατά 30 πόντους από το κλασικό Mini, το αυτοκίνητο διατηρούσε την ακρίβεια και τον μανιτζέβελο χαρακτήρα του. Παράλληλα όμως προσέφερε χώρο φόρτωσης διόλου ευκατοφρόνητο.


Το αυτοκίνητο λανσαρίστηκε υπό τα σήματα και της Austin και της Μorris: Countryman για την πρώτη και Traveller για τη δεύτερη. Μοντέλα που διαφοροποιούνταν μόνο στη μάσκα. Ο κοινός παρονομαστής του όμως ήταν ότι εξελίχτηκαν αμφότερα σε πραγματικό φαινόμενο της μόδας.

Και χάνοντας γρήγορα την επί της ουσίας αποστολή τους, να υπηρετήσουν ως μικρά οικογενειακά αυτοκίνητα, ολοκλήρωναν το «γκαράζ», την αυτοκινητική «γκαρνταρόμπα» θα λέγαμε καλύτερα, μιας σνομπ πελατείας που νοιαζόταν πολύ για εικόνα της.

austin
Στο πίσω μέρος, η μικρή δίφυλλη πόρτα με τα τζάμια ήταν όμορφα γαρνιρισμένη με ξύλο. Σαφώς λιγότερο πρακτικό από μια τρίτη πόρτα, αλλά πολύ πιο χαριτωμένο.


Τα Countryman και Traveller της επέτρεπαν λοιπόν να προβάλλει μια μοναδικότητα και αυθεντικότητα εκεί όπου έπρεπε να τη δούνε: Στην πόλη, στο γήπεδο του γκολφ ή στα παραθαλάσσια θέρετρα. 

Η πετυχημένη αυτή φόρμουλα ελάχιστα άλλαξε στα εννέα χρόνια της ζωής της. Μια πιο οικονομική έκδοση, απογυμνωμένη από τις ξύλινες διακοσμήσεις, που προτάθηκε στην αγορά, απορρίφθηκε μα συνοπτικές διαδικασίες από το κοινό.

austin
Εσωτερικό, απλό και λειτουργικό. Μεγάλο στρογγυλό κοντέρ και μια τεράστια τσέπη που έτρεχε σε όλο το πλάτος του παρμπρίζ. 


Το 1967, τα στέισον Austin και Morris φόρεσαν μοτέρ 998 cc και μοιράστηκαν την ίδια μάσκα, παίρνοντας την ονομασία «Mark 2». Στη συνέχεια δύο χρόνια αργότερα, εξαφανίστηκαν από την γκάμα και τους καταλόγους, δίνοντας της θέση τους σε ένα καινούργιο αλλά και άσχημο στέισον, το Mini Clubman Estate.

austin

Σήμερα στο χρηματιστήριο του κλασικού αυτοκινήτου, ένα Countryman ή ένα Traveller κοστίζει σε κατάσταση Concours 28 χιλιάδες ευρώ και ένα αυτοκίνητο σε εξαιρετική κατάσταση γύρω από τις 20 χιλιάδες. Και να θυμίσουμε ότι η σημερινή MINI υπό την αιγίδα της BMW ετοιμάζεται να επαναφέρει το όνομα «Traveller» στην αγορά, αλλά αυτή τη φορά και σε ηλεκτρική έκδοση.

Tα Countryman και Traveller με μια ματιά
Κινητήρας 4κύλινδρος σε σειρά
Χωρητικότητα 848 cc και 998 cc
Ισχύς 34 PS και 38 PS
Τελική ταχύτητα 115 km/h και 120 km/h
Παραγωγή 214.543 αυτοκίνητα (1960-1969)
Τιμή σήμερα 20-28 χιλιάδες ευρώ

node/39643

Renault 4L 1961-1967: Μπλουτζίν

Πρώτο προσθιοκίνητο για την Billancourt, το R4 ήταν ταυτόχρονα ένα από τα πιο ευφυή αυτοκίνητα της εποχής του. Και ένα από τα πιο λατρεμένα, επίσης.

Τετάρτη, 05 Αυγούστου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

Renault 4L 1961-1967: Μπλουτζίν

«Ας το ονομάσουμε μπλουτζίν, όπως το ρούχο που μπορούμε να φορέσουμε σε κάθε περίσταση». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε ο Pierre Dreyfus, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Régie Renault, το αυτοκίνητο που προοριζόταν να αντικαταστήσει το θρυλικό 4CV. Μια προδιαγραφή τόσο σύντομη όσο και απίστευτα φιλόδοξη που θα οδηγoύσε σε ένα άνευ προηγουμένου μείγμα στιβαρότητας και καινοτομίας. 

Εκτός από δημοφιλές και οικονομικό, αυτό το μικρό Renault όφειλε επίσης να δώσει μια δυναμική εικόνα της Régie που ταίριαζε στην εποχή, σημαίνοντας με αυτόν τον τρόπο τη ρήξη με τα παρελθόντα μοντέλα της εταιρείας.

Renault R4 1961-1967
Το τετράγωνο προφίλ και η τεράστια, ευήλια καμπίνα άλωσε επί 32 χρόνια μόδες και κοινωνικές τάξεις. 


Εμπνευσμένοι από τον παράδειγμα του μεγάλου εθνικού αντιπάλου της με το φθηνό και χρηστικό Citroën 2CV, οι μηχανικοί του γραφείου μελετών της Renault βάλθηκαν να παρουσιάσουν χώρους και χρηστικότητα σε πρωτόγνωρο επίπεδο για την εποχή.

Από τα πρώτα βήματα του πρότζεκτ κιόλας, το αυτοκίνητο σχεδιάστηκε με πέμπτη πόρτα, πίσω κάθισμα με εύκολη αναδίπλωση και πορτμπαγκάζ με επίπεδο πάτωμα που θα διασφάλιζε μεγάλη δυνατότητα φόρτωσης. 

Renault R4 1961-1967
Προερχόμενο από τον παλιό, καλό 4κύλινδρο «Billancourt» του 4CV, το μοτέρ του R4 όση δύναμη του έλειπε την αναπλήρωνε δηλώνοντας αγόγγυστα, καθημερινά και απροβλημάτιστα, «παρών». 


Η βούληση να προσφέρουν όσο το δυνατόν περισσότερο χώρο, απαιτούσε την τοποθέτηση του κινητήρα και της μετάδοσης εμπρός. Έτσι, το R4 κατέληξε να γίνει το πρώτο προσθιοκίνητο μοντέλο της φίρμας. Με το μυαλό στη συμπίεση του κόστους εξέλιξης και παραγωγής, ο παλιός, καλός 4κύλινδρος «Billancourt» του 4CV κλήθηκε στην υπηρεσία και του R4, ενσωματώνοντας όμως μια μικρή επαναστατική καινοτομία.

Φιλόξενο, το R4 όφειλε επίσης να είναι εύκολο στην καθημερινή χρήση. Να είναι με άλλα λόγια, «voiture à vivre», κατά πώς έλεγε το μότο της Renault. Έτσι, εγκαινίασε ένα κλειστό, σφραγισμένο κύκλωμα ψύξης για να ξεχάσεις μια και καλή την αγγαρεία του ελέγχου και την επίσης επίπονη διαδικασία της αφαίρεσης του ψυκτικού την άνοιξη.

Renault R4 1961-1967
Η πέμπτη πόρτα, πουθενά σχεδόν απαντώμενη εκείνη την εποχή, αποκάλυπτε ένα τεράστιο χώρο φόρτωσης με επίπεδο πάτωμα που ήταν και ένα από τα κλειδιά της επιτυχίας του R4.


Δοκιμαζόμενο με απόλυτη μυστικότητα και στις πιο απαιτητικές συνθήκες, το R4 παρουσιάστηκε στον Τύπο τον Ιούλιο του 1961, στους δρόμους της Camargue. Και παρά την αρνητική κριτική για την σιλουέτα του που ήταν λες και κομμένη με μαχαίρι και κάμποσους που ξενέρωσαν και χλεύασαν την πίσω πόρτα, η υποδοχή του από το κοινό ήταν θερμή. 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ 122 Χρόνια Renault: Voitures à vivre [video]

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το R4 έγινε η καλοκαιρινή ατραξιόν, ενώ το κοινό ανυπομονούσε να το συναντήσει από κοντά στο Σαλόνι του Παρισιού τον Οκτώβριο. Εκεί, η Regie γέμισε το σταντ της με μια ολόκληρη γκάμα. Έτσι το γαλλικό «μπλουτζίν» περιελάμβανε μια οικονομική έκδοση R3 (3CV), της οποίας η καριέρα αποδείχτηκε εφήμερη, το R4 (4CV), το 4L με τα έξι πλευρικά τζάμια, το επαγγελματικό Fourgonnette και τέλος το R4 Super, πιο πολυτελές, με πίσω πόρτα που έφτανε μέχρι χαμηλά αντί της θρυλικής πέμπτης πόρτας.

Renault R3 1961-1962
Το εξαιρετικά σπάνιο R3 ήταν ένα απογυμνωμένο R4 με μοτέρ 603 cc. Με παραγωγή μόνο 2.571 κομμάτια σε ένα χρόνο, σήμερα στην αγορά του κλασικού αυτοκινήτου πιάνει τα 15 χιλιάρικα!


Αυτό το τελευταίο που λανσαρίστηκε εμπορικά τον Μάρτιο του '62, φορούσε μοτέρ με την ισχύ ανεβασμένη στα 32 άλογα. Εκτός από την πόρτα που κατέβαινε χαμηλότερα, ανακλινόμενο ήταν και το κρύσταλλό της, ενώ η καμπίνα πιο φροντισμένη με καθίσματα με πιο παχιά γέμιση και ανακλινόμενο το πίσω. Αργότερα, το R4 Super θα έφτανε φτάνει τα 845 cc χωρίς αύξηση στην ισχύ του, θα φορούσε (όπως και η υπόλοιπη γκάμα) σασμάν φουλ συγχρονιζέ, αλλά το 1963 θα εξαφανιζόταν από τον κατάλογο ύστερα από παραγωγή 33.000 μονάδων.

Renault R4 1961-1967
Τα καθίσματα του R4 ήταν ένας απλός σωληνωτός σκελετός, όπως απλό ήταν και το ταμπλό αλλά με δύο πολύ μεγάλους χώρους για μικροπράγματα.


Το μικρό Renault, πολιτογραφημένο γρήγορα υπό τη γενική ονομασία «4L», όργωνε τις πόλεις και τους κάμπους, άλωνε μόδες και κοινωνικές τάξεις, για να φτάσει τελικά να εξελιχτεί σε ιερό τέρας της γαλλικής αυτοκίνησης. Ύστερα από 32 χρόνια ευδοκίμου υπηρεσίας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου όμως ήρθε η ώρα να αφυπηρετήσει. Το 1992 λοιπόν υποκλίθηκε στο κοινό του, καθώς πλέον δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις νέες αντιρρυπαντικές νόρμες. Το κοντέρ της παραγωγής είχε εν τω μεταξύ γράψει πάνω από οκτώ εκατομμύρια αυτοκίνητα!

Το R4 με μια ματιά
Κινητήρας 4κύλινδρος σε σειρά, ατμοσφαιρικός, επικεφαλής βαλβίδες
Χωρητικότητα 747 cc
Τροφοδοσία Ένα καρμπιρατέρ Solex 26 IDS 
Ισχύς* 27 PS/4.700 rpm 
Ροπή* 57 Nm/2.600 rpm
Κιβώτιο Χειροκίνητο 3τάχυτο με λεβιέ στο ταμπλό
Διαστάσεις 3,61 x 1,49 x 1,53 m
Μεταξόνιο 2,42
Πορτμπαγκάζ 480 lt
Ρεζερβουάρ 26 lt
Βάρος 570 kg
Φρένα Ταμπούρα 180 mm εμπρός, ταμπούρα 160 mm πίσω 
Λάστιχα 135-330
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ*
0-100 km/h 37,1”
0-400 m 23,4” @ 88,5 km/h
0-1.000 m 45,3” @ 102 km/h
Τελική ταχύτητα 105 km/h
Κατανάλωση 5,7 lt/100 km
Παραγωγή 8.135.424 αυτοκίνητα (1961-1992)
Τιμή σήμερα Από €12.500 έως €20.000 (καλή έως κατάσταση Concours για πρώτης γενιάς ’61-’67)
*Αφορούν R4 ’63 με κινητήρα «Renault Billancourt 680-02»

node/39606

Πόσο πουλήθηκε αυτή η σπάνια BMW 3.0 CSL; [video]

Η έκδοση επιδόσεων της BMW E9 από με τις περιποιήσεις του αγωνιστικού τμήματος της βαυαρικής φίρμας.

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2020 | Θάνος Παππάς Επικοινωνία

Πόσο πουλήθηκε αυτή η σπάνια BMW 3.0 CSL; [video]

Μια ενδιαφέρουσα αγγελία που εμφανίστηκε αυτή την εβδομάδα στο Bring A Trailer ήταν αυτή η σπάνια BMW 3.0 CSL του 1972.

Η BMW 3.0 CSL, βασισμένη στη σειρά κουπέ μοντέλων E9, εξελίχθηκε από το αγωνιστικό τμήμα της BMW στα πλαίσια του ομολογκαρίσματος για συμμετοχή στο ευρωπαικό πρωτάθλημα τουρισμού. Η παραγωγή της ξεκίνησε το 1971 και ολοκληρώθηκε το 1975, με 1.265 αυτοκίνητα να βγαίνουν από το εργοστάσιο. Για εξοικονόμηση βάρους, το μοντέλο είχε καπό, πόρτες και κάλυμμα του χώρου αποσκευών από αλουμίνιο, πλαστικό προφυλακτήρα, λεπτότερο αμάξωμα καθώς και πίσω και πλευρικά παράθυρα από Perspex.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Διαφήμιση: BMW 2800 CS 1968-1971 [video]

Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο αποτελεί ένα από τα 169 παραδείγματα που παρήχθησαν στους πρώτους 14 μήνες της παραγωγής του μοντέλου. Παραδόθηκε καινούριο στην Ιταλία το 1972 σε απόχρωση Golf yellow και έγινε εισαγωγή στις ΗΠΑ μέσα στη δεκαετία του '70. Το 1986 το αγόρασε ένας συλλέκτης από το Colorado που ανέλαβε ανακατασκευή του στα μέσα της δεκαετίας του '90 η οποία περιλάμβανε νέα μαύρη βαφή με τρίχρωμες λωρίδες και τοποθέτηση νέου κινητήρα. Το αυτοκίνητο παρέμεινε στην ίδια οικογένεια μέχρι το 2014 οπότε το αγόρασε ένας άλλος συλλέκτης από το San Francisco που του πρόσθεσε καινούριο χειροκίνητο κιβώτιο και πλήρες αεροδυναμικό πακέτο τύπου "Batmobile". Ο τελευταίος ιδιοκτήτης τοποθέτησε τις πολυάκτινες ζάντες 14" της Alpina με νέα ελαστικά 205/70 Michelin XWX το 2019.

BMW 3.0 CSL

Στο εσωτερικό του βρίσκουμε καθίσματα Scheel bucket με μαύρη δερματίνη και κοτλέ, ξύλινη επένδυση στο ταμπλό, ταχύμετρο που φτάνει μέχρι τα 240 km/h, μειωμένη ηχομόνωση και μαύρες μοκέτες, ενώ το οδόμετρο γράφει 93.000 km.

Ο εξακύλινδρος σε σειρά κινητήρας 3,5 λίτρων (M30B34) που τοποθετήθηκε κάτω από το καπό του μοντέλου μέσα στη δεκαετία του '90, προέρχεται από μια BMW του 1985 και έχει δύο καρμπυρατέρ της Weber. Η δύναμη μεταδίδεται στους πίσω τροχούς μέσω ενός χειροκίνητου κιβωτίου Getrag 245/10 C/R 5 σχέσεων το οποίο τοποθετήθηκε το Νοέμβριο του 2018. Η ανάρτηση είναι ανεξάρτητη με ελατήρια της Bilstein και τα φρένα αποτελούνται από δίσκους και στους τέσσερις τροχούς. 

Η δημοπρασία για την BMW 3.0 CSL ολοκληρώθηκε στα $175.000 (€147.854) επιβεβαιώνοντας το συλλεκτικό χαρακτήρα της κατασκευής, χωρίς όμως να φτάνει στα δυσθεώρητα ύψη μεταγενέστερων κλασικών αυτοκινήτων της βαυαρικής φίρμας όπως η BMW M3 E30 που πουλήθηκε πρόσφατα έναντι $250.000.

[Πηγή: Bring A Trailer]