Υπάρχουν κίνδυνοι που προηγούνται της στατιστικής τους καταγραφής. Το πρωτοξείδιο του αζώτου ή αέριο γέλιου είναι ένας από αυτούς. 

Το λεγόμενο «αέριο γέλιου» χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια νόμιμα στη ζαχαροπλαστική, στην εστίαση και στην ιατρική. Όμως η πραγματική κοινωνική του διαδρομή έχει αλλάξει. Οι μικρές μεταλλικές αμπούλες εμφανίζονται όλο και συχνότερα έξω από χώρους διασκέδασης, σε παραλιακές διαδρομές, σε σημεία νυχτερινής συγκέντρωσης νέων, ακόμη και μέσα σε αυτοκίνητα.

Όταν μια ουσία επηρεάζει την αντίληψη πίσω από το τιμόνι, η πολιτεία δεν μπορεί να μένει απαθής

Η επίδρασή του διαρκεί λίγα λεπτά, αλλά αυτά τα λίγα λεπτά αρκούν για να αλλάξουν κρίσιμα την οδηγική συμπεριφορά. Προσωρινός αποπροσανατολισμός, καθυστέρηση αντανακλαστικών, μειωμένη αίσθηση κινδύνου και λανθασμένη εκτίμηση αποστάσεων αρκούν ώστε μια θεωρητικά «ήπια» χρήση να μετατραπεί σε πραγματικό κίνδυνο στον δρόμο.

Κι όμως, στην Ελλάδα το θέμα παραμένει σχεδόν θεσμικά αόρατο. Η Ελληνική Στατιστική Αρχή δεν διαθέτει ειδική καταγραφή για τροχαία που σχετίζονται με χρήση πρωτοξειδίου του αζώτου (N₂O), ενώ ο ισχύων Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας δεν αναφέρεται ρητά στην ουσία αυτή.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και όταν υπάρχουν ενδείξεις χρήσης, η σύνδεσή της με ένα τροχαίο συμβάν παραμένει δύσκολη στην πράξη. Η ουσία αποβάλλεται γρήγορα από τον οργανισμό και δεν εντοπίζεται εύκολα στους κλασικούς ελέγχους δρόμου. Το αποτέλεσμα είναι ένα κενό: μια μορφή δυνητικά επικίνδυνης συμπεριφοράς χωρίς σαφή επιχειρησιακή και νομική αντιμετώπιση.

Το γεγονός ότι το προϊόν έχει απολύτως νόμιμες χρήσεις δεν αναιρεί την ανάγκη ρύθμισης της επικίνδυνης χρήσης του. Όπως δεν απαγορεύεται το αλκοόλ αλλά τιμωρείται η οδήγηση υπό την επήρειά του, έτσι και εδώ το κρίσιμο δεν είναι η κατοχή, αλλά η επίδραση στην ικανότητα οδήγησης.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται υπερβολικές κινήσεις. Χρειάζεται σαφήνεια: να αναγνωριστεί ότι ουσίες που αλλοιώνουν την αντίληψη, ακόμη κι όταν δεν εντάσσονται εύκολα στις γνωστές κατηγορίες, πρέπει να καλύπτονται καθαρά από τον ΚΟΚ. Να υπάρχει δυνατότητα αξιολόγησης από την Τροχαία όταν υπάρχουν εμφανείς ενδείξεις χρήσης. Και να ανοίξει σοβαρά η συζήτηση για το αν η διακίνηση μεγάλου αριθμού φυσίγγων χωρίς προφανή επαγγελματικό λόγο μπορεί να αγνοείται.

Στην Ευρώπη υπάρχουν χώρες που έχουν ήδη κινηθεί προς αυστηρότερη αντιμετώπιση της χρήσης πρωτοξειδίου του αζώτου σε σχέση με την οδική ασφάλεια. Όχι επειδή το πρόβλημα έγινε ξαφνικά μεγάλο, αλλά επειδή αναγνωρίστηκε πριν γίνει μεγαλύτερο.

Στην Ελλάδα μπορεί να μην υπάρχουν ακόμη αριθμοί που να προκαλούν πολιτική και κοινωνική πίεση. Υπάρχουν όμως ήδη ενδείξεις ότι η συζήτηση δεν μπορεί να αναβάλλεται.

Διότι στον δρόμο, κανένα σύστημα ασφαλείας δεν μπορεί να διορθώσει έναν οδηγό που δεν είναι πλήρως παρών πίσω από το τιμόνι.