Ένα Mazda MX-5 RF του 2017 μεταμορφώθηκε στο χέρι σε Ferrari 250 GTO, με ανθρακονημάτινο αμάξωμα και τον δίλιτρο κινητήρα της Mazda.

Υπάρχουν αυτοκίνητα που δύσκολα μπορείς να αποκτήσεις και υπάρχουν αυτοκίνητα που, ακόμη κι αν διαθέτεις μια ολόκληρη περιουσία, πιθανότατα δεν θα καταφέρεις ποτέ να βάλεις στο γκαράζ σου.

Οι ρεπλίκες ιστορικών μοντέλων καλύπτουν πλέον ένα τεράστιο φάσμα: από φθηνά bodykit αμφίβολης αισθητικής μέχρι εξαιρετικά ακριβές χειροποίητες κατασκευές

Η Ferrari 250 GTO ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Με μόλις 36 αυτοκίνητα να έχουν κατασκευαστεί στις αρχές της δεκαετίας του '60 και με τις αυθεντικές GTO να αλλάζουν χέρια για δεκάδες εκατομμύρια, αποτελεί ένα από τα ιερά δισκοπότηρα του συλλεκτικού αυτοκινήτου.

Τι κάνεις λοιπόν αν λατρεύεις τη σχεδίασή της αλλά ο τραπεζικός σου λογαριασμός δεν έχει... οκτώ ψηφία; Παίρνεις ένα Mazda MX-5 και αυτοσχεδιάζεις. Κάπως έτσι πρέπει να ξεκίνησε η ιστορία αυτού του εξαιρετικά παράξενου Mazda MX-5 RF του 2017, το οποίο μεταμορφώθηκε από τη Modern Custom Classics σε μια σύγχρονη ερμηνεία της θρυλικής Ferrari. Και για να είμαστε δίκαιοι, ο δημιουργός του δεν προσπάθησε να κοροϊδέψει κανέναν.

Δεν είναι απλώς ένα MX-5 με bodykit Η μετατροπή είναι πολύ πιο σοβαρή από όσο υποδηλώνει μια πρώτη ματιά. Αντί για μερικούς προφυλακτήρες και πρόσθετα πάνελ, η Modern Custom Classics δημιούργησε χειροποίητο αμάξωμα από ανθρακονήματα, αλλάζοντας ουσιαστικά ολόκληρη την εξωτερική εικόνα του ιαπωνικού ρόουντστερ.

Εμπρός βρίσκουμε τη χαρακτηριστική χαμηλή μάσκα που παραπέμπει ευθέως στην 250 GTO, μαζί με τα καλύμματα των φωτιστικών μονάδων και τα ανοίγματα στο καπό.

Στο πλάι, τα φουσκωμένα φτερά, οι αεραγωγοί και οι ακτινωτές ζάντες συνεχίζουν το ιταλικό μοτίβο και πίσω τα στρογγυλά φώτα και η ουρά επιχειρούν να αναπαράγουν την εικόνα μιας από τις διασημότερες Ferrari όλων των εποχών. Μέχρις εκεί όμως.

Οι αναλογίες του MX-5 δεν μπορούν φυσικά να εξαφανιστούν. Το παρμπρίζ, η βάση της καμπίνας και κυρίως η οροφή προδίδουν αμέσως τι βρίσκεται από κάτω. Και αυτό ίσως είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο ολόκληρης της κατασκευής.

Η «250 GTO» που ανοίγει την οροφή της Το αυτοκίνητο βασίζεται στο MX-5 RF, δηλαδή στην έκδοση Retractable Fastback της τέταρτης γενιάς ND. Και οι δημιουργοί του κατάφεραν να διατηρήσουν πλήρως λειτουργικό τον ηλεκτρικό μηχανισμό της αναδιπλούμενης σκληρής οροφής. Με άλλα λόγια, αυτή είναι μια «Ferrari 250 GTO» που μπορεί να ανοίξει την οροφή της με το πάτημα ενός κουμπιού. Κάτι που προφανώς δεν μπορούσε να κάνει η πραγματική.

Ακόμη πιο παράξενο είναι ότι κάτω από το εντυπωσιακό αμάξωμα το MX-5 έχει παραμείνει σε μεγάλο βαθμό... MX-5. Ο ατμοσφαιρικός δίλιτρος Skyactiv-G βρίσκεται εμπρός, η κίνηση μεταδίδεται στους πίσω τροχούς μέσω 6τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου και η σημαντικότερη μηχανική διαφοροποίηση που αναφέρεται είναι η εξάτμιση της Borla.

Μην περιμένετε λοιπόν V12, καρμπιρατέρ Weber και soundtrack από το Maranello. Εδώ έχουμε τέσσερις κυλίνδρους, ιαπωνική αξιοπιστία και ένα από τα καλύτερα χειροκίνητα κιβώτια της σύγχρονης αυτοκίνησης.

Και παραμένει κανονικό αυτοκίνητο Υπάρχει όμως και ένα πλεονέκτημα που δύσκολα θα προσέφερε μια πραγματική 250 GTO: μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις χωρίς να σε λούζει κρύος ιδρώτας κάθε φορά που πλησιάζει άλλο αυτοκίνητο.

Η μετατροπή διατηρεί τους αερόσακους, το ABS, τον κλιματισμό, το σύστημα πλοήγησης και την κάμερα οπισθοπορείας του Mazda. Μπορείς δηλαδή να οδηγήσεις κάτι που από μακριά θυμίζει ένα από τα ακριβότερα αυτοκίνητα στον πλανήτη και μετά να το παρκάρεις έξω από το σουπερμάρκετ. Καλό είναι βέβαια να μην περιμένεις ότι θα ξεγελάσεις κάποιον που γνωρίζει από Ferrari.

Πόσο κοστίζει μια «250 GTO» με καρδιά Mazda; Η συγκεκριμένη δημιουργία βγαίνει σε δημοπρασία της Mecum στο Nashville και εκεί θα φανεί πόσο είναι διατεθειμένος να πληρώσει κάποιος για έναν τόσο ιδιαίτερο συνδυασμό. Κι εδώ βρίσκεται ίσως το πραγματικό ενδιαφέρον του αυτοκινήτου.

Οι ρεπλίκες ιστορικών μοντέλων καλύπτουν πλέον ένα τεράστιο φάσμα: από φθηνά bodykit αμφίβολης αισθητικής μέχρι εξαιρετικά ακριβές χειροποίητες κατασκευές που χρησιμοποιούν αυθεντικά μηχανικά μέρη και απαιτούν χιλιάδες ώρες εργασίας. Αυτό το MX-5 βρίσκεται κάπου στη μέση.

Δεν προσπαθεί πραγματικά να γίνει Ferrari 250 GTO ούτε μπορεί να αναπαράγει τις αναλογίες, τον V12 ή την οδηγική εμπειρία του πρωτοτύπου. Αντίθετα, παίρνει ένα από τα πιο προσιτά και απολαυστικά σπορ αυτοκίνητα της αγοράς και του χαρίζει ένα χειροποίητο ανθρακονημάτινο κοστούμι εμπνευσμένο από ένα αυτοκίνητο που για τους περισσότερους ανθρώπους θα παραμείνει για πάντα άπιαστο.

Ferrari 250 GTO δεν είναι. Αλλά σαφώς δεν υπάρχει άλλο MX-5 όπως αυτό.