node/36322

Mini Cooper 1961-1971: O θρίαμβος της αυθάδειας

Επαναστατικό αυτοκίνητο πόλης αλλά και χωρίς νεύρο, το Mini εξελίχτηκε σε πραγματικό σπορ αυτοκίνητο περνώντας από το ατελιέ του John Cooper.

Δύο φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια στη Formula 1 με τον Jack Brabham το 1959 και το 1960, η ομάδα του Cooper εξακολουθούσε να είναι μια μικρή βιοτεχνική μονάδα με ισχνά κέρδη.
 
Σε μια αποχή που ο θεσμός της χορηγίας ήταν ακόμη ανύπαρκτος, μόνο η συμφωνία με ένα μεγάλο κατασκευαστή μπορούσε να αποφέρει μια σχετική οικονομική άνεση. Ο John Cooper, εμφορούμενος πάντα από νεωτερικές ιδέες, ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για το καινούργιο Mini –ένα εμβληματικό μοντέλο που λανσαρίστηκε το 1959 και εφέτος γιορτάζει τα 60 χρόνια του. Ένα μοντέλο για το οποίου τα πλεονεκτήματα έμαθε ακόμα περισσότερα, οδηγώντας το σε αγώνα στην πίστα της Monza πριν από το ιταλικό Grand Prix του 1960. Αυτό το μίνι με τη μοντέρνα εμπρός κίνηση, την μπετονένια σταθερότητα χάρη στο πολύ χαμηλό κέντρο βάρους και την ασύλληπτη ακρίβεια με τους τέσσερις τροχούς τοποθετημένους στις αντίστοιχες γωνίες, ταλανιζόταν μόνο από το ανεμικό μοτέρ με τα 848 cc και τα 33 άλογα. 

Μαγικό φίλτρο
Ο Cooper αποφάσισε λοιπόν να μπολιάσει το Mini με ένα 1.000άρι μοτέρ καταγωγής Austin, το οποίο είχε ήδη καταθέσει τα διαπιστευτήριά του στους αγώνες.

Mini Cooper
Ανέλαβε μάλιστα να πείσει για το εγχείρημά του τον George Harriman, το μεγάλο αφεντικό του γκρουπ της BMC (Austin, Austin-Healey, Morris, MG, Princess, Riley, Vanden Plus, Wolseley). Βρίσκοντας την ιδέα «διασκεδαστική», ο τελευταίος έδωσε το πράσινο φως στο πρότζεκτ το φθινόπωρο του 1960. Επείσθη δε, να κάνει μια δελεαστική προσφορά, δίνοντας στον Cooper προμήθεια δύο στερλίνες για κάθε αυτοκίνητο.

Τα πράγματα έτρεξαν εξαιρετικά γρήγορα και, από τον Ιανουάριο του επόμενου χρόνου, τα πρώτα Cooper ξεκίνησαν τις δοκιμές στο δρόμο και στην πίστα. Με μοτέρ που έφτανε πια τα 55 άλογα, δισκόφρενα στους εμπρός τροχούς, το κομψό Mini έγινε λιλιπούτεια βολίδα με αδιαμφισβήτητη αποτελεσματικότητα. Από το 1964, στο μηχανοστάσιο του Mini Cooper φιλοξενήθηκε ο κινητήρας των 998 cc από το Austin Riley Elf αλλά και η υδροελαστική ανάρτηση μέχρι το 1969.

Mini Cooper
Κόμπακτ, με ανύπαρκτους προβόλους, ελαφρύ (600 kg) και ακριβέστατο, το Cooper επεδείκνυε σε κάθε περίπτωση πολύ «αντρική» οδική συμπεριφορά.
 
Και αποδείκνυε την αξία του ανά πάσα ώρα και στιγμή στις πίστες, κατατροπώνοντας με αυθάδεια τις «πλούσιες και πανίσχυρες» μπερλίνες. Η συνέχεια δόθηκε στα ασφάλτινα και χωμάτινα ράλι, όπου η ακρίβεια και η ελκτική του πρόσφυση το καθιστούσαν ουσιαστικά ανίκητο στις πιο δύσκολες ειδικές διαδρομές.

Mini Cooper

Στην καμπίνα, με εξαίρεση κάποια έξτρα, το Mini Cooper δεν υπέστη κάποια ιδιαίτερη φροντίδα. Εξωτερικά όμως, παρά την ομοιότητα με το στάνταρ Mini, το Cooper ξεχώρισε από τις δύο λευκές, φαρδιές ρίγες πάνω καπό, αναφορά στη «φορεσιά» F1 της φίρμας.

Φονιάς γιγάντων
Το κορυφαίο μοντέλο της γκάμας ήταν το Cooper S, με μοτέρ 1.071 και 1.275 cc. H τελική ταχύτητά τους πλησίαζε τα 160 km/h και τα μοντέλα Works νίκησαν στο ράλι Monte Carlo τέσσερις φορές στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Αν και οι κριτές ακύρωσαν την ομάδα το ’66 για μια αμφιλεγόμενη παράβαση στους προβολείς –λάμπες ιωδίου που δεν επιτρέπονταν.

Το 1967, λανσαρίστηκε το Cooper Mk II με διπλό ρεζερβουάρ και «κρυφούς» μεντεσέδες στις πόρτες το 1969. 

Mini Cooper

Οι αναρίθμητοι θρίαμβοι οδήγησαν το Mini Cooper σε εμπορική επιτυχία-φαινόμενο, καταγράφοντας μέσα στα δέκα χρόνια της καριέρας του πάνω από 100 χιλιάδες πωλήσεις. Για την ακρίβεια κατασκευάστηκαν 105.923 Mini Cooper από τα οποία 4.031 αυτοκίνητα με το μοτέρ των 1.071 cc, 963 με το μοτέρ της κοντής διαδρομής των 970 cc και 40.153 αυτοκίνητα με τον εκρηκτικό κινητήρα των 1.275 cc. Τα υπόλοιπα 60.776 αυτοκίνητα φορούσαν το μοτέρ των 997 ή 998 cc.

Mini Cooper

Εδώ να σημειώσουμε ότι ο Harriman δεν επανήλθε ποτέ για να διαπραγματευτεί τη συμφωνία προμήθειας του Cooper. Μια συμφωνία μεταξύ τζέντλεμεν που επισφραγίστηκε με ένα απλό σφίξιμο των χεριών και έδεσε για πάντα το όνομα «Cooper», πιονέρου της F1 και ξεχασμένο από τους νεόκοπους στο Σπορ, με το θρυλικό Mini.

Σήμερα, στο χρηματιστήριο του κλασικού αυτοκινήτου ένα 977άρι ή 998άρι Mini Cooper του 1963 κοστίζει 37 χιλιάδες ευρώ σε κατάσταση Concours, ενώ για ένα σε εξαιρετική κατάσταση ( Condition #2) θα χρειαστεί να δώσεις γύρω από τις 25 χιλιάδες. Η τιμή για ένα κορυφαίο 1275S του 1964 πλησιάζει τις 52 χιλιάδες για ένα αυτοκίνητο Concours και γύρω από τις 38 χιλιάδες για ένα Condition #2.

Mini Cooper
Το Mini Cooper με μια ματιά
Κινητήρας 4κύλινδρος σε σειρά
Χωρητικότητα Από 970 cc έως 1.275 cc
Ισχύς Από 55 PS έως 75 PS
Τελική ταχύτητα Από 140 km/h έως 155 km/h
Παραγωγή 105.923 αυτοκίνητα (1961-1971)
Τιμή σήμερα Από €37.000 έως €52.000 (Concours) 

node/39946
Robert Kearns 1927-2005

DRIVE Legend: Robert Kearns 1927-2005

Σε όλη τη ζωή του, ο Kearns έκανε δόγµα του να µην οδηγεί αυτοκίνητα που εξοπλίζονταν την εφεύρεσή του: Υαλοκαθαριστήρες µε διακοπτόµενη λειτουργία. Ήταν ένας τρόπος διαµαρτυρίας για την αδικία που ένιωθε ότι είχε υποστεί από τις αυτοκινητοβιοµηχανία.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

DRIVE Legend: Robert Kearns 1927-2005

Flash of Genius: Πιθανόν να έχετε δει την ταινία του 2008, αν και δεν σηµείωσε επιτυχία στις ελληνικές αίθουσες. Η ιστορία ενός ανθρώπου που, όπως περιγράφουν τα παιδιά του, ήταν «πεισµατάρης, αποφασιστικός, ιδιαίτερος και ακλόνητος». 

Ένας άνθρωπος που δεν πτοήθηκε από το µέγεθος και την επιρροή της Ford και της Chrysler, σέρνοντάς τις στα δικαστήρια και κερδίζοντας δύο από τις πιο γνωστές υποθέσεις διπλωµάτων ευρεσιτεχνίας κατά εταιριών.

Πατέρας µιας εφεύρεσης
Ο Kearns γεννήθηκε το 1927 στο Gary της Indiana και µεγάλωσε στο προάστιο River Rouge του Detroit. Ύστερα από το γυµνάσιο κατατάχτηκε στον Στρατό των ΗΠΑ και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου ήταν µέλος του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών, το οποίο αργότερα έγινε η CIA. Ύστερα από τον πόλεµο, απέκτησε πτυχίο µηχανικού από το Πανεπιστήµιο του Detroit και το Πανεπιστήµιο της Πολιτείας του Wayne, ενώ υπηρετούσε στους Έφεδρους Πεζοναύτες. Αργότερα εργάστηκε για την Burroughs Corp. επίσης στο Detroit.

Η ιδέα για τους καθαριστήρες µε διακοπτόµενη λειτουργία του καρφώθηκε στη δεκαετία του ’50, όταν ένας φελλός σαµπάνιας χτύπησε και τραυµάτισε το αριστερό µάτι του στον µήνα του µέλιτος. Ένα ατύχηµα που ταλαιπωρούσε τον Kearns όταν οδηγούσε το αυτοκίνητό του υπό ελαφρά βροχή λόγω της συνεχούς κίνησης των µάκτρων, επιδεινώνοντας την όρασή του. «Γιατί να µην εξελίξουµε υαλοκαθαριστήρες που θα “βλεφαρίζουν”, καθαρίζοντας διακοπτόµενα το παρµπρίζ;», σκέφτηκε.

Μέχρι το 1962, η εφεύρεση της διακοπτόµενης λειτουργίας του είχε γίνει πάθος και ο Kearns εργαζόταν µέχρι το ξηµέρωµα στο υπόγειο εργαστήριό του, στο σπίτι του στο Detroit. Και τελικά τοποθέτησε την εφεύρεσή του στο οικογενειακό κονβέρτιµπλ Ford Galaxie 500. To 1967, κατέθεσε την πατέντα και πήρε δίπλωµα ευρεσιτεχνίας, ενώ ενθαρρυνόταν τόσο από τη σύζυγό του Phyllis όσο και από έναν φίλο του, προµηθευτή της Ford, να προσπαθήσει να πουλήσει την ιδέα του στο Μπλε Οβάλ.

Καθώς λοιπόν ήταν καθηγητής στο Wayne State, ο Kearns είχε µια ευκαιρία να δείξει στους µηχανικούς της Ford πώς δουλεύουν αυτοί οι καθαριστήρες. «Τον κάλεσαν ως σύµβουλο», είχε πει η Phyllis κάποια στιγµή. «Ήταν πολύ ιδεαλιστής. Νόµιζε ότι θα ήταν σπουδαίο αν µπορούσε να προµηθεύσει µε καθαριστήρες τη Ford. Νόµιζε ότι ήταν η µεγάλη αµερικανική εταιρεία και τους εµπιστευόταν. Ήταν πολύ αφελής». Η Ford δήλωσε ότι ενδιαφέρεται. «Δείξε µας πώς λειτουργούν και θα τους αγοράσουµε. Αλλά δεν αγόρασαν την εφεύρεση», είχε εξιστορήσει ο γιος του Kearns, Dennis.

Ο ίδιος δήλωσε ότι ο πατέρας του δεν πληρώθηκε για το συµβουλευτικό έργο για τους υαλοκαθαριστήρες. «Έκανε κάποια συµβουλευτική εργασία για τη Ford και αργότερα πληρώθηκε γι’ αυτό, αλλά δεν είχε καµία σχέση µε τους υαλοκαθαριστήρες».

Το 1969, υαλοκαθαριστήρες με διακοπτόμενη λειτουργία εµφανίστηκαν για πρώτη φορά σε μοντέλο της Ford. «Θυµάµαι τις κραυγές και τις φωνές του όταν το ανακάλυψε», εξιστορούσε η Phyllis.

Robert Kearns 1927-2005
Ο πραγµατικός φόβος για τις Ford και Chrysler ήταν ότι ο Kearns δεν ήθελε χρήµατα, αλλά δικαιοσύνη...


Στα δικαστήρια
Το 1976, υαλοκαθαριστήρες που χρησιµοποιούσαν έναν µηχανισµό παρόµοιο µε του Kearns εµφανίστηκαν σε µια Mercedes-Benz. Αυτή η ανακάλυψη και άλλες πιέσεις τον οδήγησαν σε ψυχολογική κατάρρευση. «Τράβηξε τον υαλοκαθαριστήρα µιας Mercedes-Benz και τον έσπασε», είπε ο Dennis.

Ο Kearns εξαφανίστηκε για µέρες. Βρέθηκε σε ένα σταθµό λεωφορείων στο Tennessee, όπου η Phyllis, ο Dennis και ο άλλος γιος του, ο Pat, τον µάζεψαν. «Τα κόκκινα µαλλιά του είχαν ασπρίσει σε λίγες µέρες… Ποτέ δεν ξαναέγινε όπως παλιά». 

Ο Kearns κατέληξε σε ψυχιατρικό νοσοκοµείο του Maryland, για αρκετό καιρό πριν επιστρέψει σπίτι του. Το 1978, ανέθεσε την υπόθεση σε µια µικρή νοµική φίρµα των προαστείων του Detroit, τη Harness, Dickey & Pierce, για να τον εκπροσωπήσει στο δικαστήριο στη δίωξη κατά της Ford.

Ύστερα από 12 χρόνια νοµικής διαµάχης, τα δικαστήρια επιδίκασαν στον Kearns $5,16 εκατ. δολάρια, ψήγµα των 300 εκατοµµυρίων που ζητούσε µε την αγωγή του. Έτσι εφεσίβαλε την πρωτόδικη απόφαση, ανεβάζοντας την αποζημίωση το φθινόπωρο του 1990 στα $10,2 εκατ.

Επί σειρά ετών, ο Kearns κατέθετε αγωγές κατά 26 αυτοκινητοβιοµηχανιών, περιλαµβανοµένης της General Motors, Γερµανών και Ιαπώνων κατασκευαστών. Μέσα από αυτό τον ένδικο «πολυβολισµό», το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ του επιδίκασε ακόµα $20 εκατ. για την αγωγή κατά της Chrysler. «Τα µισά και παραπάνω από αυτά πήγαν προς πληρωµή των δικηγόρων και των νοµικών αµοιβών», δήλωσε ο Dennis Kearns. Οι αγωγές κατά της Ford και Chrysler ήταν οι µόνες που τελικά κέρδισε ο Robert Kearns.

Η εµµονή του Kearns µε την υπόθεση αυτή και οι ατέρµονες δικαστικές διαµάχες είχαν σηµαντική επίπτωση στην οικογενειακή και εργασιακή ζωή του. Η ανέχεια δεν τον εµπόδιζε να απορρίπτει σηµαντικές επαγγελµατικές προτάσεις, ενώ ήταν διαρκώς απών για τη σύζυγό του (µε την οποία χώρισε το 1981) και τα έξι παιδιά του. Παρόλα τα εκατοµµύρια που κέρδισε τελικά, η ζωή του ήταν απλή και µετρηµένη. 

Ο Kearns που πάλευε µε τη νόσο του Alzheimer, πέθανε από καρκίνο του εγκεφάλου το 2005 σε ηλικία 77 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οδηγούσε ένα παλιό Ford pick-up του ’78 κι ένα ακόµα παλιότερο Chrysler New Yorker του ’65, που κανένα από τα δυο τους δεν είχε διακοπτόµενη λειτουργία καθαριστήρων...

node/39907

Αυτό είναι το ανανεωμένο MINI Cooper S

Ακόμα ένα αισθητικό φρεσκάρισμα για την τρίτη γενιά του MINI Cooper S.

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2020 | Θάνος Παππάς Επικοινωνία

Αυτό είναι το ανανεωμένο MINI Cooper S

Η ανανεωμένη έκδοση του MINI Cooper S που αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2021, έκανε την εμφάνισή της στην Ολλανδία χωρίς ίχνος καμουφλάζ.

Να θυμίσουμε πως η σημερινή τρίτη γενιά του MINI Cooper S (F55/F56), πρωτοπαρουσιάστηκε το 2013 ενώ δέχθηκε ένα διακριτικό facelift το 2018. Η επερχόμενη ανανέωση φαίνεται πως θα περιλαμβάνει εκτενέστερες αισθητικές επεμβάσεις με στόχο να κρατήσει το μοντέλο επίκαιρο μέχρι να παρουσιαστεί η ολοκαίνουρια τέταρτη γενιά MINI Cooper.

Όπως βλέπουμε από την κατασκοπευτική φωτογραφία που δημοσιέυτηκε από την ισπανική σελίδα CochesPias, ο ανασχεδιασμένος προφυλακτήρας περιλαμβάνει διαφορετική γρίλια με μαύρο γυαλιστερό πλαίσιο και εσωτερική επιφάνεια βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος. Οι προβολείς ομίχλης έχουν δώσει τη θέση τους σε δύο λεπτές πλευρικές εισαγωγές αέρα, ενώ τα στρογγυλά φώτα είναι πιο σκοτεινά. Τέλος, νέο είναι και το σχέδιο τροχών με επτά ακτίνες ενώ αναμένεται να υπάρξουν και μικρές αλλαγές στον πίσω προφυλακτήρα.

Περισσότερα θα γνωρίζουμε μέσα στους επόμενους μήνες με την επίσημη παρουσίαση του μοντέλου.

[Πηγή: CochesPias]