node/31408

Μα, 300 χιλιάρικα για ένα ρημάδι Ford Escort 1.1 του ’76;

Πριν από λίγο καιρό, ψάχνοντας τις διάφορες λίστες του οίκου RM Sotheby's, σκοντάψαμε πάνω σε ένα ταπεινό Escort 1.1 του 1976 που μια ζωή να δουλεύουμε δεν θα μπορέσουμε να το αγοράσουμε!

Ανάμεσα σε μια θάλασσα από Ferrari με τέλεια την πατίνα του χρόνου και από υπερτιμημένες αερόψυκτες Porsche, στεκόταν αγέρωχο κι ένα Ford Escort 1.1 GL του 1976. Και ο οίκος δημοπρασιών προέβλεπε ότι θα έφτανε μέχρι και τις $300.000. 

Μην φανταστείτε ότι εκτός από το μικρό, ταπεινό μοτέρ, αυτό το άχρωμο και ανέμπνευστο Escort ήταν άψογο. Για να πούμε την αλήθεια ήταν χάλια: Λίγο «ποντικοφαγωμένο», με ένα μεγάλο βαθούλωμα στην πόρτα του συνοδηγού, μπόλικα άλλα γύρω γύρω, ξεθωριασμένο χρώμα και ολίγον σκουριασμένο στο μηχανοστάσιο…

Η αλήθεια είναι λοιπόν ότι μπερδευτήκαμε. Τι διάολο θέλει αυτή η «ερημιά» ανάμεσα στα άλλα; Οπότε αρχίσαμε να ψάχνουμε λίγο παραπάνω, αλλά δεν χρειάστηκε να ξύνουμε επί μακρόν την απορούσα κεφαλή μας, καθώς η απορία λύθηκε γρήγορα. Αυτό το Escort-ρημάδι ήταν κάποτε το προσωπικό αυτοκίνητο του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’. Αγίου, πλέον… 

Pope's Ford Escort II

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ ήταν κάτοχος αυτού του μπλε(;) Escort λίγο πριν μετακινηθεί στην παπική θέση το 1978. Δεν είναι σαφές τι συνέβη στο αυτοκίνητο αμέσως ύστερα από την εκλογή του, αλλά σε μια αναφορά των NBC News από το 2005 φαίνεται ότι πουλήθηκε σε κάποιον Jim Rich σε δημοπρασία το 1996 για $102.000! Η πρόθεση του αρχικά ευκατάστατου Rich ήταν να τοποθετήσει σε κοινή θέα το αυτοκίνητο στο εστιατόριό του στο Chicago, αλλά τελικά κατέληξε να το χρησιμοποιεί ως καθημερινό αυτοκίνητο, καθώς περιήλθε σε δύσκολους οικονομικά καιρούς. Στη συνέχεια, πούλησε το Escort στον πλούσιο συλλέκτη αυτοκινήτων John O’Quinn για το εξωφρενικό ποσό των $690.000, ο οποίος φαίνεται ότι το κράτησε στην κατοχή του από τότε.

O οίκος RM Sotheby’s θα δημοπρατήσει το παπικό Escort στην επερχόμενη δημοπρασία Auburn Fall που θα διεξαχθεί το σαββατοκύριακο 1-2/Σεπτεμβρίου, πριν από την Ημέρα Εργασίας - Labor Day, που γίνεται την πρώτη Δευτέρα κάθε Σεπτεμβρίου. 

Pope's Ford Escort II

Κατά τα φαινόμενα, το Escort δεν αξίζει τα χρήματα του 2005, αλλά αυτό πιθανόν συνέβη επειδή όταν το αγόρασε ο O’Quinn, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ μόλις είχε μετοικήσει εις τας Αιωνίους Μονάς. Προφανώς όμως εξακολουθεί και κρατά μεγάλο μέρος της αξίας του, ειδικά για το ρημάδι που είναι. Και η τιμή δικαιολογείται, με τον ιδιοκτήτη να διατείνεται ότι βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση με αυτή που το είχε ο «Άγιος Ιωάννης Παύλος Β’, ο Μέγας»: Βαθουλώματα, ατσάλινες ζάντες και τα ρέστα…

Ακόμα κι αν δεν πιάσει 300.000 δολάρια, μάλλον θα παραμείνει το πιο ακριβό Escort δεύτερης γενιάς στον πλανήτη –αν βρει σπίτι τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

node/39105

Συνεργασία VW-Ford και με τη βούλα

Το ΔΣ της VW έδωσε το «πράσινο φως» και πλέον η συνεργασία των δύο εταιρειών είναι γεγονός - Σε ποιους τομείς θα συνεργαστούν.

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2020 | Θοδωρής Τσίκας Επικοινωνία

Συνεργασία VW-Ford και με τη βούλα

Ένα χρόνο περίπου πριν, η VW και η Ford είχαν ανακοινώσει ότι προτίθενται να συνεργαστούν και να χαράξουν μια κοινή πορεία στους τομείς της ηλεκτροκίνησης, της αυτόνομης οδήγησης αλλά και στα επαγγελματικά οχήματα. 

Πλέον αυτή η πρόθεση μετουσιώνεται σε πράξη, καθώς το ΔΣ της VW ενέκρινε τα βασικά σημεία της συμφωνίας που θα ανοίξει νέους ορίζοντες και στις δύο μεγάλες εταιρείες. 

ΜΕΒ

Βασικότερο σημείο της συμφωνίας είναι ότι η VW θα παραχωρήσει στη Ford το δικαίωμα χρήσης της πλατφόρμας ΜΕΒ για τα ηλεκτρικά οχήματα. Στην πλατφόρμα αυτή που βασίζεται το ID.3 της VW θα «πατήσει» και το πρώτο αμιγώς ηλεκτρικό όχημα της Ford που θα διατίθεται στην Ευρώπη. 

Από την πλευρά της η Ford θα δώσει στη VW ένα μεσαίου μεγέθους pick-up που θα ενσωματώνει όλη την τεχνογνωσία της Ford στην κατηγορία (που είναι σημαντικότατη) και το οποίο βέβαια θα κυκλοφορήσει με τα σήματα της VW.

Τέλος, στον τομέα της αυτόνομης οδήγησης, οι δύο εταιρείες θα εξελίξουν από κοινού ανάλογη τεχνολογία μέσω της Argo AI, εταιρείας που η Ford χρησιμοποιεί ήδη για το σκοπό αυτό.

node/39101
Ventouri 260 Atlantique

Venturi 210 & 260 1984-1994: Κόντρα στον καιρό

Καλοαναθρεμμένα και καλά φτιαγμένα, τα Venturi μπορούσαν να τα βάλουν με τα καλύτερα GT της εποχής τους. Ελλείψει φήμης όμως, η πορεία τους είχε κοντά ποδάρια…

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

Venturi 210 & 260 1984-1994: Κόντρα στον καιρό

Διεθνές Σαλόνι του Παρισιού 1984. Στο περιθώριο των τεράστιων κατασκευών με τα αχανή σταντ που φιλοξενούσαν τους μεγάλους της παρισινής έκθεσης, ένα σταντ, μόλις και μετά βίας ταπεινό, προκαλούσε την περιέργεια των επισκεπτών. Κάτω από τη μαρκίζα που έγραφε «Ventury», με την ορθογραφία όπως την βλέπετε, με ένα «y», φιγουράριζε ένα κεντρομήχανο κουπέ. 

Με το «καλημέρα», ο σπορ προσανατολισμός του αυτοκινήτου ήταν δεδηλωμένος. Δημιούργημα του πάθους δύο ανθρώπων, του Gérard Godfroy και του Claude Poiraud, σχεδιαστή και μηχανικού αντίστοιχα, τράβηξε το ενδιαφέρον του Hervé Boulan, ενός επενδυτή o οποίος και κατάρτισε ένα σχέδιο παραγωγής. 

Στη συνέχεια όλα εξελίχτηκαν πολύ γρήγορα, με τη δημιουργία της MVS -Manufacture de Voitures de Sport- και την κατασκευή ενός πρωτοτύπου που φορούσε κινητήρα από Peugeot 505 Turbo. To δημιούργημα αυτό, πολύ βιοτεχνικό, εγκαταλείφθηκε εις όφελος ενός πιο φιλόδοξου πρότζεκτ που για καρδιά του θα είχε τον V6 Turbo PRV, το ίδιο 3λιτρο μοτέρ που φορούσε το Renault 25 V6 Turbo.

Ventouri 260 Atlantique
Ταχύτατο και ομοιογενές, το 260 με τον V6 PRV τούρμπο 2.8 αναδείχτηκε στην πιο επιτυχημένη έκδοση της σύντομης εποποιίας της Venturi.


Τους τρεις άνδρες ήρθε να συνδράμει ο Jean Rondeau. O οδηγός, κατασκευαστής και νικητής των 24 Ωρών του Le Mans του 1980, ενεπλάκη με τη σειρά του σε αυτήν την περιπέτεια για να εξελίξει το σασί και τις αναρτήσεις. Κοντά σε αυτόν και ο Jean-Pierre Beltoise και ο Mauro Bianchi, παλιός οδηγός της Alpine Renault, που συμμετείχαν στις πρώτες δοκιμές εξέλιξης στον δρόμο. 

Με λανσάρισμα το 1986, η τελική έκδοση παραγωγής της Venturi επιβλήθηκε μονομιάς ως μια αδιαμφισβήτητη αισθητική επιτυχία. Προκαλώντας τη σιλουέτα της Lotus Esprit, η γραμμή του αυτοκινήτου συνταίριαζε τη λιτή γοητεία και τα πολύτιμα αεροδυναμικά στοιχεία που του εξασφάλιζαν το καλό πάτημα στον δρόμο σε υψηλή ταχύτητα.

Με αυτοφερόμενο πλαίσιο μεγάλης στρεπτικής ακαμψίας και κοφτερό εμπρός σύστημα με διπλά ψαλίδια και πολλαπλούς συνδέσμους πίσω, η Venturi 260 έκανε πάρτι επίσης και στις φιδίσιες διαδρομές. Σχεδόν σωστό σε επιδόσεις με τον «γηραλέο» κινητήρα PRV, ωρίμασε για τα καλά το 1990, υιοθετώντας τον 2.8 V6 τούρμπο. Ισχυρό, γρήγορο και ελαστικό (430+ Nm από τις 2.000 rpm), αυτό το Venturi φιγουράριζε ανάμεσα στα δέκα ταχύτερα αυτοκίνητα στον κόσμο.

Ventouri 260 Atlantique
Παρότι το μοτέρ δεν είχε ευγενική καταγωγή, έφτανε και αρκούσε στο Venturi για να τα βάζει στον δρόμο με ό,τι καλύτερο (και ακριβότερο) κυκλοφορούσε στην πιάτσα των GT.


Σε αντίθεση όμως με τα δυναμικά πλεονεκτήματα και τη σοβαρότητα στην κατασκευή του, η εμπορική επιτυχία του σημείωνε χαμηλές πτήσεις, αφενός λόγω της ορατότητας, αφετέρου λόγω έλλειψης ενός πραγματικού δικτύου διανομής.

Οι δυσκολίες αυτές έκοβαν την όρεξη όσων θα ήθελαν να επενδύσουν στη διανομή της Venturi ή των εμπόρων που ήδη διατηρούσαν επιχειρήσεις που εμπορεύονταν εξωτικά ή λιγότερο εξωτικά αυτοκίνητα. Κατάσταση που οδήγησε μοιραία στη διακοπή του εγχειρήματος το 1999. Και την κήρυξη πτώχευσης το 2000.

Την ίδια χρονιά, ο Μονεγάσκος Gildo Pallanca Pastor αγόρασε τη Venturi και αποφάσισε να επικεντρωθεί στους ηλεκτροκινητήρες. Αυτή η αλλαγή προσανατολισμού ήταν που γέννησε το περιορισμένης παραγωγής Fétish, το πρώτο ηλεκτρικό σπόρτσκαρ στον κόσμο. Η υποδοχή του Fétish ήταν ενθουσιώδης από το κοινό, οδηγώντας σε ακόμη πέντε καινοτόμα, πρωτότυπα αυτοκίνητα.

Ventouri 260 Atlantique
Καθαρό και λιτό όπως οι γραμμές του αυτοκινήτου, τo ταμπλό και η ατμόσφαιρα της καμπίνας γενικότερα ξεχώριζαν για το καλό γούστο που συνδυαζόταν με ακριβό δέρμα και -κατά περίπτωση- ξύλο -δείτε στην γκάλερι.


Ο ηλεκτρικός πυρετός της Venturi ήταν που την ώθησε να γίνει η πρώτη ομάδα που εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula Ε, υπό την ονομασία ROKiT Venturi Racing, με οδηγούς τους Felipe Massa και Edoardo Mortara. Σήμερα, η Venturi ειδικεύεται στην εξέλιξη ηλεκτρικών οχημάτων υψηλής απόδοσης που προορίζονται να σπάσουν ρεκόρ ή να λειτουργήσουν σε ακραίες συνθήκες.

Έναν χρόνο πριν η «θερμική» Venturi κατεβάσει ρολά, τον Ιούλιο του 1998, είχα την τύχη να γνωρίσω τον αντιπρόσωπό της στο Χονγκ Κονγκ. Επρόκειτο για μια τελείως τυχαία γνωριμία, καθώς πιάσαμε κουβέντα στην επίσημη παρουσίαση της Maserati 3200GT στο Polo de Paris. H γνωριμία μας συνεχίστηκε σε ένα εκπληκτικό κινεζικό εστιατόριο (δεν το ’πιανε το μάτι σου) στο 17ο Διαμέρισμα του Παρισιού και την άλλη μέρα που διαμεσολάβησε για να μου δώσουν να κάνω βόλτα με μια Venturi 300 Atlantique. Παίρνοντας έτσι μυρωδιά την ευκαιρία που χάθηκε και, στο μέτρο του δυνατού, που αντιλήφθηκα τη σοβαρότητα της κατασκευής αυτών των αυτοκινήτων.

Ventouri 260 Atlantique

Αν σήμερα θελήσει κάποιος να αποκτήσει μια Venturi 210 ή 260, η υπόθεση δεν είναι πανάκριβη. Για μια 260 Coupé SPC σε πολύ καλή κατάσταση η τιμή δεν υπερβαίνει τις 50 χιλιάδες, ενώ για μια 260 Atlantique θα χρειαστεί μέχρι 70.000. Για μια 210 η τιμή είναι ελαφρώς πιο χαμηλή. 

H Venturi 260 με μια ματιά
Κινητήρας 6κύλινδρος σε V, τούρμπο, στο κέντρο
Χωρητικότητα 2.849 cc
Τροφοδοσία Ψεκασμός πολλαπλών σημείων Renix-EIA, τούρμπο Garrett T3, ιντερκούλερ
Ισχύς 260 PS/5.750 rpm 
Ροπή 432 Nm/2.000 rpm
Κιβώτιο Χειροκίνητο 5τάχυτο
Διαστάσεις 4,09 x 1,70 x 1,17 m
Μεταξόνιο 2,4 m
Ρεζερβουάρ 90 lt
Βάρος 1.265 kg
Φρένα Αεριζόμενα δισκόφρενα σε όλους τους τροχούς, 280 mm εμπρός και πίσω 
Λάστιχα Michelin MXX 205/55 ZR16 εμπρός, Michelin MXX 245/55 ZR16 πίσω
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
0-100 km/h 5,2”
0-400 m 13,2”
0-1.000 m 24,4”
Τελική ταχύτητα 270 km/h
Κατανάλωση 11,3 lt/100 km
Παραγωγή 264 αυτοκίνητα (1984-1994)
Τιμή σήμερα Από €60.000 έως €75.000 (πολύ καλή έως άριστη κατάσταση)