node/36812

Ford GT40 Le Mans ’69 Revival: Σε ανάμνηση της ιστορικής νίκης του 1969 [video]

Παρών και ο Jacky Ickx, ο οδηγός που μαζί με τον Jackie Oliver πήραν την εμβληματική νίκη.

Η πίστα του Spa-Francorchamps στο Βέλγιο συνέθεσε την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου το ιδανικό σκηνικό για την πραγματοποίηση μιας μοναδικής εκδήλωσης με την ονομασία «Ford GT40 Le Mans ’69 Revival» που ήρθε να τιμήσει την τέταρτη διαδοχική νίκη της Ford και του εμβληματικού GT40 στον 24ωρο αγώνα αντοχής του 1969.

Την καρό σημαία στον τερματισμό του «Ford GT40 LeMans ’69 Revival» κυμάτισε μπροστά από τις τρεις γενιές των Ford GT40/GT, αλλά και από τις μοναδικές, βαμμένες στα χρώματα της “Gulf”, GT4 0και GTμε τον αριθμό #6 στις πόρτες, ο Jacky Ickx  - ο οδηγός που πήρε τη νίκη στο Le Mans το 1969 με «παρτενέρ» τον Jackie Oliver. Όπως συνέβη πριν 50 ακριβώς χρόνια, τα τρία αυτοκίνητα που τερμάτισαν πρώτα στο «Ford GT40 Le Mans ’69 Revival» ξεκίνησαν από τις τελευταίες θέσεις, πίσω από 69 εκθαμβωτικά Ford GT40 και GT. Για την περίσταση, το Ford GT40 που πέρασε πρώτο τη γραμμή του τερματισμού είχε πίσω από το τιμόνι του την κόρη του Jacky Ickx, Vanina Ickx!

jac

O Βέλγος οδηγός-θρύλος, μετά την ολοκλήρωση της επιτυχημένης εκδήλωσης στην πίστα του Spa-Francorchamps, ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους, δηλώνοντας τα εξής:

«Η παρουσία και ο τρόπος που οδήγησαν όλοι εδώ ήταν κάτι το μοναδικό! Βλέπω όλους μας σαν μια μεγάλη οικογένεια οπαδών της αυτοκίνησης και του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πολλές φορές χρειάζεται να περάσει πολύς καιρός για να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικά είναι τα πράγματα που έχουν συμβεί στο παρελθόν. Αυτό που κάνει σπουδαίο έναν οδηγό ή έναν αθλητή είναι ο συνδυασμός του έμφυτου ταλέντου, των ευκαιριών που θα του δοθούν, του περιβάλλοντός του, αλλά και του πάθους του!»

for

Με 72 μοντέλα να παρατάσσονται στην πίστα, οι τρεις γενιές των Ford GT40 και GT (1964, 2005 και 2018) εκπροσωπήθηκαν στη μοναδική αυτή εκδήλωση με τον καλύτερο τρόπο. Έτσι, εκτός από τις συμμετοχές από το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και το Ηνωμένο Βασίλειο, δεν έλειψαν και εκείνες από τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Φινλανδία και τον Καναδά.

Παρά τον άστατο καιρό, τόσο οι ιδιοκτήτες των Ford GT40 και GT, όσο και ο κόσμος που βρέθηκε στην πίστα είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα πλούσιο και σπάνιο θέαμα.

Ξαναζώντας το Le Mans του 1969

Η νίκη της Ford και του GT40 στο Le Mans το 1969, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο επετεύχθη, παραμένουν μέχρι και σήμερα χαραγμένες βαθιά στη μνήμη πολλών φίλων της αυτοκίνησης. Με τον Jacky Ickx να είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένος από τον επικίνδυνο τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνταν την εποχή εκείνη η εκκίνηση στο Le Mans, o Βέλγος οδηγός αποφάσισε απλά να περπατήσει με σταθερό βηματισμό προς το αυτοκίνητο του και να επιβιβαστεί σε αυτό ξεκινώντας τελευταίος, την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι, διασχίζοντας τη γραμμή εκκίνησης-τερματισμού και τρέχοντας προς τα αγωνιστικά τους, άρχιζαν τον αγώνα χωρίς να έχουν προλάβει να δέσουν τις ζώνες ασφαλείας.

ford

Ο τρόπος με τον οποίο ο Jacky Ickx αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί για την επικίνδυνη διαδικασία εκκίνησης είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει τον αγώνα από την τελευταία θέση – κάτι που προμήνυε ότι η προσπάθεια της Ford για ένα καλό αποτέλεσμα ήταν ήδη καταδικασμένη. Κι όμως! Χάρη στην εξαιρετική ικανότητα των Ickx και Oliver, αλλά και ολόκληρης της ομάδας, το Ford GT40 κατάφερε 24ώρες αργότερα να περάσει πρώτο τη γραμμή του τερματισμού. Έτσι, η Ford απέσπασε τη χρονιά εκείνη την τέταρτη διαδοχική νίκη της στο L eMans, ύστερα από εκείνες το 1966, το 1967 και το 1968.

Χάρη στον Jacky Ickx και τον τρόπο που αποφάσισε να δείξει τη δυσαρέσκειά του, την επόμενη χρονιά οι διοργανωτές του 24ωρου αγώνα αντοχής αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον παραδοσιακό τρόπο εκκίνησής του – κάτι που αποτέλεσε ένα πολύ σημαντικό βήμα προς τα εμπρός για την ασφάλεια των οδηγών.

[Πηγή: Ford]

node/39101
Ventouri 260 Atlantique

Venturi 210 & 260 1984-1994: Κόντρα στον καιρό

Καλοαναθρεμμένα και καλά φτιαγμένα, τα Venturi μπορούσαν να τα βάλουν με τα καλύτερα GT της εποχής τους. Ελλείψει φήμης όμως, η πορεία τους είχε κοντά ποδάρια…

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

Venturi 210 & 260 1984-1994: Κόντρα στον καιρό

Διεθνές Σαλόνι του Παρισιού 1984. Στο περιθώριο των τεράστιων κατασκευών με τα αχανή σταντ που φιλοξενούσαν τους μεγάλους της παρισινής έκθεσης, ένα σταντ, μόλις και μετά βίας ταπεινό, προκαλούσε την περιέργεια των επισκεπτών. Κάτω από τη μαρκίζα που έγραφε «Ventury», με την ορθογραφία όπως την βλέπετε, με ένα «y», φιγουράριζε ένα κεντρομήχανο κουπέ. 

Με το «καλημέρα», ο σπορ προσανατολισμός του αυτοκινήτου ήταν δεδηλωμένος. Δημιούργημα του πάθους δύο ανθρώπων, του Gérard Godfroy και του Claude Poiraud, σχεδιαστή και μηχανικού αντίστοιχα, τράβηξε το ενδιαφέρον του Hervé Boulan, ενός επενδυτή o οποίος και κατάρτισε ένα σχέδιο παραγωγής. 

Στη συνέχεια όλα εξελίχτηκαν πολύ γρήγορα, με τη δημιουργία της MVS -Manufacture de Voitures de Sport- και την κατασκευή ενός πρωτοτύπου που φορούσε κινητήρα από Peugeot 505 Turbo. To δημιούργημα αυτό, πολύ βιοτεχνικό, εγκαταλείφθηκε εις όφελος ενός πιο φιλόδοξου πρότζεκτ που για καρδιά του θα είχε τον V6 Turbo PRV, το ίδιο 3λιτρο μοτέρ που φορούσε το Renault 25 V6 Turbo.

Ventouri 260 Atlantique
Ταχύτατο και ομοιογενές, το 260 με τον V6 PRV τούρμπο 2.8 αναδείχτηκε στην πιο επιτυχημένη έκδοση της σύντομης εποποιίας της Venturi.


Τους τρεις άνδρες ήρθε να συνδράμει ο Jean Rondeau. O οδηγός, κατασκευαστής και νικητής των 24 Ωρών του Le Mans του 1980, ενεπλάκη με τη σειρά του σε αυτήν την περιπέτεια για να εξελίξει το σασί και τις αναρτήσεις. Κοντά σε αυτόν και ο Jean-Pierre Beltoise και ο Mauro Bianchi, παλιός οδηγός της Alpine Renault, που συμμετείχαν στις πρώτες δοκιμές εξέλιξης στον δρόμο. 

Με λανσάρισμα το 1986, η τελική έκδοση παραγωγής της Venturi επιβλήθηκε μονομιάς ως μια αδιαμφισβήτητη αισθητική επιτυχία. Προκαλώντας τη σιλουέτα της Lotus Esprit, η γραμμή του αυτοκινήτου συνταίριαζε τη λιτή γοητεία και τα πολύτιμα αεροδυναμικά στοιχεία που του εξασφάλιζαν το καλό πάτημα στον δρόμο σε υψηλή ταχύτητα.

Με αυτοφερόμενο πλαίσιο μεγάλης στρεπτικής ακαμψίας και κοφτερό εμπρός σύστημα με διπλά ψαλίδια και πολλαπλούς συνδέσμους πίσω, η Venturi 260 έκανε πάρτι επίσης και στις φιδίσιες διαδρομές. Σχεδόν σωστό σε επιδόσεις με τον «γηραλέο» κινητήρα PRV, ωρίμασε για τα καλά το 1990, υιοθετώντας τον 2.8 V6 τούρμπο. Ισχυρό, γρήγορο και ελαστικό (430+ Nm από τις 2.000 rpm), αυτό το Venturi φιγουράριζε ανάμεσα στα δέκα ταχύτερα αυτοκίνητα στον κόσμο.

Ventouri 260 Atlantique
Παρότι το μοτέρ δεν είχε ευγενική καταγωγή, έφτανε και αρκούσε στο Venturi για να τα βάζει στον δρόμο με ό,τι καλύτερο (και ακριβότερο) κυκλοφορούσε στην πιάτσα των GT.


Σε αντίθεση όμως με τα δυναμικά πλεονεκτήματα και τη σοβαρότητα στην κατασκευή του, η εμπορική επιτυχία του σημείωνε χαμηλές πτήσεις, αφενός λόγω της ορατότητας, αφετέρου λόγω έλλειψης ενός πραγματικού δικτύου διανομής.

Οι δυσκολίες αυτές έκοβαν την όρεξη όσων θα ήθελαν να επενδύσουν στη διανομή της Venturi ή των εμπόρων που ήδη διατηρούσαν επιχειρήσεις που εμπορεύονταν εξωτικά ή λιγότερο εξωτικά αυτοκίνητα. Κατάσταση που οδήγησε μοιραία στη διακοπή του εγχειρήματος το 1999. Και την κήρυξη πτώχευσης το 2000.

Την ίδια χρονιά, ο Μονεγάσκος Gildo Pallanca Pastor αγόρασε τη Venturi και αποφάσισε να επικεντρωθεί στους ηλεκτροκινητήρες. Αυτή η αλλαγή προσανατολισμού ήταν που γέννησε το περιορισμένης παραγωγής Fétish, το πρώτο ηλεκτρικό σπόρτσκαρ στον κόσμο. Η υποδοχή του Fétish ήταν ενθουσιώδης από το κοινό, οδηγώντας σε ακόμη πέντε καινοτόμα, πρωτότυπα αυτοκίνητα.

Ventouri 260 Atlantique
Καθαρό και λιτό όπως οι γραμμές του αυτοκινήτου, τo ταμπλό και η ατμόσφαιρα της καμπίνας γενικότερα ξεχώριζαν για το καλό γούστο που συνδυαζόταν με ακριβό δέρμα και -κατά περίπτωση- ξύλο -δείτε στην γκάλερι.


Ο ηλεκτρικός πυρετός της Venturi ήταν που την ώθησε να γίνει η πρώτη ομάδα που εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula Ε, υπό την ονομασία ROKiT Venturi Racing, με οδηγούς τους Felipe Massa και Edoardo Mortara. Σήμερα, η Venturi ειδικεύεται στην εξέλιξη ηλεκτρικών οχημάτων υψηλής απόδοσης που προορίζονται να σπάσουν ρεκόρ ή να λειτουργήσουν σε ακραίες συνθήκες.

Έναν χρόνο πριν η «θερμική» Venturi κατεβάσει ρολά, τον Ιούλιο του 1998, είχα την τύχη να γνωρίσω τον αντιπρόσωπό της στο Χονγκ Κονγκ. Επρόκειτο για μια τελείως τυχαία γνωριμία, καθώς πιάσαμε κουβέντα στην επίσημη παρουσίαση της Maserati 3200GT στο Polo de Paris. H γνωριμία μας συνεχίστηκε σε ένα εκπληκτικό κινεζικό εστιατόριο (δεν το ’πιανε το μάτι σου) στο 17ο Διαμέρισμα του Παρισιού και την άλλη μέρα που διαμεσολάβησε για να μου δώσουν να κάνω βόλτα με μια Venturi 300 Atlantique. Παίρνοντας έτσι μυρωδιά την ευκαιρία που χάθηκε και, στο μέτρο του δυνατού, που αντιλήφθηκα τη σοβαρότητα της κατασκευής αυτών των αυτοκινήτων.

Ventouri 260 Atlantique

Αν σήμερα θελήσει κάποιος να αποκτήσει μια Venturi 210 ή 260, η υπόθεση δεν είναι πανάκριβη. Για μια 260 Coupé SPC σε πολύ καλή κατάσταση η τιμή δεν υπερβαίνει τις 50 χιλιάδες, ενώ για μια 260 Atlantique θα χρειαστεί μέχρι 70.000. Για μια 210 η τιμή είναι ελαφρώς πιο χαμηλή. 

H Venturi 260 με μια ματιά
Κινητήρας 6κύλινδρος σε V, τούρμπο, στο κέντρο
Χωρητικότητα 2.849 cc
Τροφοδοσία Ψεκασμός πολλαπλών σημείων Renix-EIA, τούρμπο Garrett T3, ιντερκούλερ
Ισχύς 260 PS/5.750 rpm 
Ροπή 432 Nm/2.000 rpm
Κιβώτιο Χειροκίνητο 5τάχυτο
Διαστάσεις 4,09 x 1,70 x 1,17 m
Μεταξόνιο 2,4 m
Ρεζερβουάρ 90 lt
Βάρος 1.265 kg
Φρένα Αεριζόμενα δισκόφρενα σε όλους τους τροχούς, 280 mm εμπρός και πίσω 
Λάστιχα Michelin MXX 205/55 ZR16 εμπρός, Michelin MXX 245/55 ZR16 πίσω
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
0-100 km/h 5,2”
0-400 m 13,2”
0-1.000 m 24,4”
Τελική ταχύτητα 270 km/h
Κατανάλωση 11,3 lt/100 km
Παραγωγή 264 αυτοκίνητα (1984-1994)
Τιμή σήμερα Από €60.000 έως €75.000 (πολύ καλή έως άριστη κατάσταση) 

node/39087

Στην παραγωγή ξανά η Aston Martin DB5 του James Bond

Η Aston Martin DB5 που οδηγούσε ο James Bond ξαναβγαίνει σε 25 αντίτυπα, με όλα τα gadget του «007» και εξωφρενική τιμή.

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2020 | Αλέξης Γαλανόπουλος Επικοινωνία

Στην παραγωγή ξανά η Aston Martin DB5 του James Bond

Η Aston Martin είχε αποκαλύψει εδώ και καιρό τα σχέδιά της για την κατασκευή κάποιων DB5 με τις προδιαγραφές που είχε το αυτοκίνητο του James Bond στην ταινία Goldfinger. Και σήμερα, 55 χρόνια μετά την κατάργηση της DB5, η παραγωγή αυτών των 25 πολύ ξεχωριστών αυτοκινήτων έχει ξεκινήσει.

Η Aston Martin DB5 Goldfinger κατασκευάζεται από το Heritage Division της φίρμας, σε συνεργασία με την EON Productions, την εταιρία παραγωγής των ταινιών James Bond. Κι αυτό γιατί αυτό το «continuation» θα περιλαμβάνει πολλά από τα gadget που είχε και το αυτοκίνητο του Βρετανού πράκτορα, όπως μηχανισμούς δημιουργίας καπνού και ψεκασμού λαδιού πίσω, αναδιπλούμενες πινακίδες κυκλοφορίας, πυροβόλα που αναδύονται από το εμπρός μέρος (μη ενεργά…), οθόνη ραντάρ στο ταμπλό κ.ά.

Για την κατασκευή της «νέας» DB5 συνδυάζεται η προσοχή στη λεπτομέρεια που είχαν οι χειροποίητες Aston Martin εκείνης της εποχής με τη μοντέρνα, σημερινή τεχνολογία, και απαιτούνται 4.500 ώρες δουλειάς. Δεν πρόκειται για αποκατάσταση παλιών DB5, αλλά για καινούργια αυτοκίνητα, φτιαγμένα από το μηδέν, με ατσάλινο πλαίσιο και αλουμινένιο αμάξωμα. Κάτω από το καπό βρίσκεται ένας ατμοσφαιρικός, 5λιτρος 6κύλινδρος με τρία διπλά καρμπιρατέρ SU, που αποδίδει περίπου 290 PS. Το 5άρι κιβώτιο είναι της ZF, και στέλνει την κίνηση σε ένα μηχανικό μπλοκέ διαφορικό.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ Σε δημοπρασία η Aston Martin DB5 του James Bond [video]

Η Aston Martin DB5 Goldfinger απευθύνεται στους πιο φανατικούς αλλά και πιο εύπορους φίλους του James Bond, αφού η τιμή της αγγίζει τα €3.000.000 προ φόρων. Μάλιστα, οι 25 αγοραστές δεν θα μπορούν να χαρούν το νέο τους απόκτημα όπου θέλουν, αφού η DB5 Goldfinger δεν διαθέτει έγκριση τύπου για έκδοση πινακίδων και κυκλοφορία στο δρόμο!

Ο υπεύθυνος του Heritage Division της φίρμας, Clive Wilson, δήλωσε: «Είμαστε ενθουσιασμένοι που βλέπουμε την πρώτη νέα DB5 να παίρνει σιγά-σιγά την τελική της μορφή. Έχουν περάσει πάνω από 50 χρόνια από τότε που φτιάχτηκε εδώ ένα τέτοιο μοντέλο. Σήμερα γινόμαστε μέρος της ιστορίας της Aston Martin, κάνουμε κάτι για το οποίο θα έχουμε να λέμε στα εγγόνια μας».

Υπενθυμίζουμε ότι η DB5 Goldfinger αποτελεί το δεύτερο μοντέλο «continuation» της Aston Martin, μετά από την DB4 GT.

[Πηγή: Aston Martin]