node/36423

Chevrolet Corvette Scaglietti 1959

H φιλοδοξία της ήταν να χτυπήσει τη Ferrari. Υπέροχα ντυμένη στην Ιταλία από τον Scaglietti, σε αυτή η ’vette δεν δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να ξεδιπλώσει το δυναμικό και το ταλέντο της, καθώς τορπιλίστηκε από τον Ιταλό «maestro».

Εδώ και πάνω από 60 χρόνια, η Corvette ενσαρκώνει το αμερικανικό σπόρτσκαρ. Αλλά πριν γνωρίσει τη δόξα σε όλες τις πίστες του κόσμου, η σταρ της Chevy δεν είχε τίποτα το σπορ παρά μόνο τη σιλουέτα της. 

Εφοδιασμένη αρχικά από ασθμαίνοντα και βαριά 6κύλινδρα μοτέρ, ξεκίνησε να βρίσκει τη σωστή ανάσα της το 1956. Τα big block V8 ήταν η σωστή συνταγή για να κτίσει η ’vette ένα στιβαρό παλμαρές. Ισχυρή πλέον, αλλά ακόμη φορτωμένη με μπόλικη κραυγαλέα νικελένια «σαβούρα», αποτελούσε εύκολο αντίπαλο για μια Ferrari 250GT. 

Παρόλο όμως που εκείνη την εποχή το άλογο του Maranello φιγουράριζε ως το απόλυτο όπλο, τιμολογιακά ήταν απρόσιτο για το μέσου/υψηλού βαλαντίου εραστή των σπόρτσκαρ, πόσω μάλλον γι’ αυτόν που θα ήθελε να βολτάρει και αλ’ αμερικέν.

Chevrolet Corvette Scaglietti 1959
Το δυναμικό του αυτοκινήτου μπορεί να ήταν ισοδύναμο με αυτό μιας Ferrari 250GT, αλλά το παρουσιαστικό του ήταν σαφώς πιο επιβλητικό με τις γενναιόδωρες διαστάσεις του. 


Διάσημοι χορηγοί
Η συγκυρία έφερε τον Garry Laughlin, Αμερικανό αγωνιζόμενο που απεβίωσε εφέτος σε ηλικία 96 ετών, που ταρακουνήθηκε από το λογαριασμό επισκευής της Ferrari του, να ξεκινήσει το «μεγάλο πρότζεκτ» μαζί με δύο φίλους του. 

Και μην φανταστείτε τίποτε τυχαίους που επίσης έτυχε να έχουν χρήμα… Μιλάμε για τον Carroll Shelby και Jim Hall, τους κατοπινούς κατασκευαστές των Cobra και Chaparral.

Οι τρεις τους λοιπόν, αποφάσισαν να εξελίξουν την Corvette σε πραγματικό αυτοκίνητο υψηλού τουρισμού, με επιδόσεις ισάξιες με αυτές μιας Ferrari, αλλά και κυρίως πιο φθηνή. Με ισχυρές διασυνδέσεις στην General Motors, αγόρασαν τρία γυμνά σασί και αντίστοιχα μοτέρ, βελτιωμένα να αποδίδουν 315 άλογα. 

Chevrolet Corvette Scaglietti 1959
Με σχεδιασμό καθαρόαιμου, το πίσω μέρος έδινε ρευστότητα σε μια γραμμή λίγο ογκώδη, αλλά με υψηλή αεροδυναμική απόδοση. 


Κατόπιν τα έκαναν πακέτο και τα έστειλαν όλα στην Ιταλία για να τα ντύσει με ένα «κοστούμι» περιωπής ο Franco Scaglietti. Έχοντας ντύσει τις περισσότερες αγωνιστικές Ferrari, o Ιταλός «maestro» φιλοτέχνησε για την Corvette μια καροσερί σφόδρα εμπνευσμένη από το σχέδιο των 250GT, φτιαγμένη από φίνο αλουμινόφυλλο. 

Σαφώς πιο αεροδυναμική, πιο ελαφριά πάνω από 180 kg, αυτή η πολύ σπέσιαλ Corvette ήταν πλέον ένα πραγματικό μοντέλο για υψηλό τουρισμό, αλλά και ένα σπόρτσκαρ ικανό να διαταράξει την ηγεμονία της Ferrari. 

O Scaglietti, αναμφίβολα πιεζόμενος από τη Ferrari να μη δείξει ιδιαίτερο ζήλο, έκανε δύο χρόνια να παραδώσει τα αυτοκίνητα στις ΗΠΑ. Πολύ μεγάλο διάστημα και πολύ αργά για τους οικονομικούς χορηγούς του πρότζεκτ που παρέλαβαν αυτοκίνητα ήδη ξεπερασμένα. Ως εκ τούτου, εγκατέλειψαν την ιδέα να ξεκινήσουν μια περιορισμένη παραγωγή που θα μεταπωλούσαν σε αντιπροσώπους.

Chevrolet Corvette Scaglietti 1959
Η ευρύχωρη καμπίνα ήταν διακοσμημένη αλά ιταλικά, με δερμάτινα μπάκετ. Μόνο το τιμόνι προερχόταν από την Corvette παραγωγής. To αυτοκίνητο της φωτογραφίας φορά εκ των υστέρων τοποθετημένο τιμόνι Nardi. 


Εγκαταλελειμμένες εν όψει μιας αμφίβολης επιτυχίας, οι τρεις Corvette Scaglietti σερνόντουσαν μελαγχολικές σε όλα τα Concours d’Elegance του πλανήτη. Με εγγυημένη πλέον την επιτυχία, αλλά για την περίπτωση αυτήν της περιέργειας των επισκεπτών…

Η Corvette Scaglietti με μια ματιά 
Κινητήρας 8κύλινδρος σε V
Χωρητικότητα 4.639 cc
Ισχύς 315 PS
Τελική ταχύτητα 240 km/h
Παραγωγή Τρία αυτοκίνητα (1959)
Τιμή σήμερα Απροσδιόριστη

node/39946
Robert Kearns 1927-2005

DRIVE Legend: Robert Kearns 1927-2005

Σε όλη τη ζωή του, ο Kearns έκανε δόγµα του να µην οδηγεί αυτοκίνητα που εξοπλίζονταν την εφεύρεσή του: Υαλοκαθαριστήρες µε διακοπτόµενη λειτουργία. Ήταν ένας τρόπος διαµαρτυρίας για την αδικία που ένιωθε ότι είχε υποστεί από τις αυτοκινητοβιοµηχανία.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

DRIVE Legend: Robert Kearns 1927-2005

Flash of Genius: Πιθανόν να έχετε δει την ταινία του 2008, αν και δεν σηµείωσε επιτυχία στις ελληνικές αίθουσες. Η ιστορία ενός ανθρώπου που, όπως περιγράφουν τα παιδιά του, ήταν «πεισµατάρης, αποφασιστικός, ιδιαίτερος και ακλόνητος». 

Ένας άνθρωπος που δεν πτοήθηκε από το µέγεθος και την επιρροή της Ford και της Chrysler, σέρνοντάς τις στα δικαστήρια και κερδίζοντας δύο από τις πιο γνωστές υποθέσεις διπλωµάτων ευρεσιτεχνίας κατά εταιριών.

Πατέρας µιας εφεύρεσης
Ο Kearns γεννήθηκε το 1927 στο Gary της Indiana και µεγάλωσε στο προάστιο River Rouge του Detroit. Ύστερα από το γυµνάσιο κατατάχτηκε στον Στρατό των ΗΠΑ και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου ήταν µέλος του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών, το οποίο αργότερα έγινε η CIA. Ύστερα από τον πόλεµο, απέκτησε πτυχίο µηχανικού από το Πανεπιστήµιο του Detroit και το Πανεπιστήµιο της Πολιτείας του Wayne, ενώ υπηρετούσε στους Έφεδρους Πεζοναύτες. Αργότερα εργάστηκε για την Burroughs Corp. επίσης στο Detroit.

Η ιδέα για τους καθαριστήρες µε διακοπτόµενη λειτουργία του καρφώθηκε στη δεκαετία του ’50, όταν ένας φελλός σαµπάνιας χτύπησε και τραυµάτισε το αριστερό µάτι του στον µήνα του µέλιτος. Ένα ατύχηµα που ταλαιπωρούσε τον Kearns όταν οδηγούσε το αυτοκίνητό του υπό ελαφρά βροχή λόγω της συνεχούς κίνησης των µάκτρων, επιδεινώνοντας την όρασή του. «Γιατί να µην εξελίξουµε υαλοκαθαριστήρες που θα “βλεφαρίζουν”, καθαρίζοντας διακοπτόµενα το παρµπρίζ;», σκέφτηκε.

Μέχρι το 1962, η εφεύρεση της διακοπτόµενης λειτουργίας του είχε γίνει πάθος και ο Kearns εργαζόταν µέχρι το ξηµέρωµα στο υπόγειο εργαστήριό του, στο σπίτι του στο Detroit. Και τελικά τοποθέτησε την εφεύρεσή του στο οικογενειακό κονβέρτιµπλ Ford Galaxie 500. To 1967, κατέθεσε την πατέντα και πήρε δίπλωµα ευρεσιτεχνίας, ενώ ενθαρρυνόταν τόσο από τη σύζυγό του Phyllis όσο και από έναν φίλο του, προµηθευτή της Ford, να προσπαθήσει να πουλήσει την ιδέα του στο Μπλε Οβάλ.

Καθώς λοιπόν ήταν καθηγητής στο Wayne State, ο Kearns είχε µια ευκαιρία να δείξει στους µηχανικούς της Ford πώς δουλεύουν αυτοί οι καθαριστήρες. «Τον κάλεσαν ως σύµβουλο», είχε πει η Phyllis κάποια στιγµή. «Ήταν πολύ ιδεαλιστής. Νόµιζε ότι θα ήταν σπουδαίο αν µπορούσε να προµηθεύσει µε καθαριστήρες τη Ford. Νόµιζε ότι ήταν η µεγάλη αµερικανική εταιρεία και τους εµπιστευόταν. Ήταν πολύ αφελής». Η Ford δήλωσε ότι ενδιαφέρεται. «Δείξε µας πώς λειτουργούν και θα τους αγοράσουµε. Αλλά δεν αγόρασαν την εφεύρεση», είχε εξιστορήσει ο γιος του Kearns, Dennis.

Ο ίδιος δήλωσε ότι ο πατέρας του δεν πληρώθηκε για το συµβουλευτικό έργο για τους υαλοκαθαριστήρες. «Έκανε κάποια συµβουλευτική εργασία για τη Ford και αργότερα πληρώθηκε γι’ αυτό, αλλά δεν είχε καµία σχέση µε τους υαλοκαθαριστήρες».

Το 1969, υαλοκαθαριστήρες με διακοπτόμενη λειτουργία εµφανίστηκαν για πρώτη φορά σε μοντέλο της Ford. «Θυµάµαι τις κραυγές και τις φωνές του όταν το ανακάλυψε», εξιστορούσε η Phyllis.

Robert Kearns 1927-2005
Ο πραγµατικός φόβος για τις Ford και Chrysler ήταν ότι ο Kearns δεν ήθελε χρήµατα, αλλά δικαιοσύνη...


Στα δικαστήρια
Το 1976, υαλοκαθαριστήρες που χρησιµοποιούσαν έναν µηχανισµό παρόµοιο µε του Kearns εµφανίστηκαν σε µια Mercedes-Benz. Αυτή η ανακάλυψη και άλλες πιέσεις τον οδήγησαν σε ψυχολογική κατάρρευση. «Τράβηξε τον υαλοκαθαριστήρα µιας Mercedes-Benz και τον έσπασε», είπε ο Dennis.

Ο Kearns εξαφανίστηκε για µέρες. Βρέθηκε σε ένα σταθµό λεωφορείων στο Tennessee, όπου η Phyllis, ο Dennis και ο άλλος γιος του, ο Pat, τον µάζεψαν. «Τα κόκκινα µαλλιά του είχαν ασπρίσει σε λίγες µέρες… Ποτέ δεν ξαναέγινε όπως παλιά». 

Ο Kearns κατέληξε σε ψυχιατρικό νοσοκοµείο του Maryland, για αρκετό καιρό πριν επιστρέψει σπίτι του. Το 1978, ανέθεσε την υπόθεση σε µια µικρή νοµική φίρµα των προαστείων του Detroit, τη Harness, Dickey & Pierce, για να τον εκπροσωπήσει στο δικαστήριο στη δίωξη κατά της Ford.

Ύστερα από 12 χρόνια νοµικής διαµάχης, τα δικαστήρια επιδίκασαν στον Kearns $5,16 εκατ. δολάρια, ψήγµα των 300 εκατοµµυρίων που ζητούσε µε την αγωγή του. Έτσι εφεσίβαλε την πρωτόδικη απόφαση, ανεβάζοντας την αποζημίωση το φθινόπωρο του 1990 στα $10,2 εκατ.

Επί σειρά ετών, ο Kearns κατέθετε αγωγές κατά 26 αυτοκινητοβιοµηχανιών, περιλαµβανοµένης της General Motors, Γερµανών και Ιαπώνων κατασκευαστών. Μέσα από αυτό τον ένδικο «πολυβολισµό», το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ του επιδίκασε ακόµα $20 εκατ. για την αγωγή κατά της Chrysler. «Τα µισά και παραπάνω από αυτά πήγαν προς πληρωµή των δικηγόρων και των νοµικών αµοιβών», δήλωσε ο Dennis Kearns. Οι αγωγές κατά της Ford και Chrysler ήταν οι µόνες που τελικά κέρδισε ο Robert Kearns.

Η εµµονή του Kearns µε την υπόθεση αυτή και οι ατέρµονες δικαστικές διαµάχες είχαν σηµαντική επίπτωση στην οικογενειακή και εργασιακή ζωή του. Η ανέχεια δεν τον εµπόδιζε να απορρίπτει σηµαντικές επαγγελµατικές προτάσεις, ενώ ήταν διαρκώς απών για τη σύζυγό του (µε την οποία χώρισε το 1981) και τα έξι παιδιά του. Παρόλα τα εκατοµµύρια που κέρδισε τελικά, η ζωή του ήταν απλή και µετρηµένη. 

Ο Kearns που πάλευε µε τη νόσο του Alzheimer, πέθανε από καρκίνο του εγκεφάλου το 2005 σε ηλικία 77 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οδηγούσε ένα παλιό Ford pick-up του ’78 κι ένα ακόµα παλιότερο Chrysler New Yorker του ’65, που κανένα από τα δυο τους δεν είχε διακοπτόµενη λειτουργία καθαριστήρων...

node/39906

Εκόψε σε κομμάτια την Camaro επειδή δεν έβρισκε αγοραστή [video]

Προτίμησε να καταστρέψει το αυτοκίνητο από το να υποκύψει σε μια από τις χαμηλές προσφορές που δεχόταν για αυτό.

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2020 | Θάνος Παππάς Επικοινωνία

Εκόψε σε κομμάτια την Camaro επειδή δεν έβρισκε αγοραστή [video]

Ένας ιδιοκτήτης μιας κλασικής πλέον Chevrolet Camaro της δεκαετίας του '70, αποφάσισε να καταστρέψει το αυτοκίνητό του σε ζωντανή μετάδοση, αφού οι προσφορές που δεχόταν για την πώλησή του στην αντίστοιχη αγγελία δεν τον ικανοποιούσαν

Ο "Jon Danger" όπως αυτοαποκαλείται, βιντεοσκόπησε τον εαυτό του καθώς έκοβε το αμάξωμα και το εσωτερικό της πορτοκαλί Camaro.

Στο βίντεο διάρκειας 40 λεπτών ακούγεται να λέει: «Γιατί να το πουλήσω σε κάποιον για τόσα λίγα χρήματα; Θα προτιμούσα να το κόψω, και να το πάω σε μια άντρα και να το χαρίσω. Κανείς δεν θέλει να ξοδέψει χρήματα, όλοι προσφέρουν χαμηλές προσφορές και τώρα κλαίνε για την Camaro».

Όπως βλέπουμε ο Jon έκοψε με ηλεκτρικό πριόνι το αμάξωμα και το πλαίσιο στο εμπρός τμήμα, τη βάση του παρμπρίζ και την οροφή, τις πόρτες και τμήματα από το εσωτερικό. Στη συνέχεια ρώτησε τους θεατές αν ενδιαφέρονται να αγοράσουν κάποια εξαρτήματα από το κατεστραμένο όχημα, εκτός από τη μάσκα που σκοπεύει να κρατήσει για δική του χρήση. Τέλος, αναφέρει πως έχει και δεύτερη Camaro την οποία σκοπεύει να καταστρέψει αν συνεχίσει να δέχεται χαμηλές προσφορές.

Παραθέτουμε ένα μικρό τμήμα από το κακογυρισμένο βίντεο καθώς προσπαθούμε να καταλάβουμε τα κίνητρα αυτού του ανθρώπου για να μπει στην κουραστική και χρονοβόρα διαδικασία καταστροφής ενός οχήματος. Για την ιστορία, τα χρήματα που ζητούσε για το αυτοκίνητο ήταν $5.000.

 

[Πηγή: Clapd Out μέσω The Drive]