Μια φορά και έναν καιρό, αν σου έσκαγε ένα λάστιχο, ήξερες τι θα κάνεις. Άνοιγες το πορτμπαγκάζ, σήκωνες το κάλυμμα και εκεί ήταν: η ρεζέρβα. Μπορεί να ήταν μικρή, στενή και καθόλου εντυπωσιακή. 

Μπορεί να ήταν βαριά και να έπιανε πολύτιμο χώρο. Ήταν όμως εκεί. Και μόνο η παρουσία της δημιουργούσε μια παράξενη αίσθηση σιγουριάς. Στα σύγχρονα αυτοκίνητα, η εικόνα αυτή τείνει να εξαφανιστεί.

H ρεζέρβα δεν είναι απλώς ένα εξάρτημα που προσθέτει βάρος στο αυτοκίνητο, αλλά είναι ένα αντικείμενο καθησυχασμού που δεν χρειάζεται να το χρησιμοποιήσεις για να σου είναι χρήσιμο

Η ρεζέρβα έχει αντικατασταθεί από κιτ επισκευής, κομπρεσέρ ή ελαστικά run-flat στην καλύτερη περίπτωση. Οι λόγοι είναι αρκετοί: λιγότερο βάρος, περισσότερος χώρος στο πορτμπαγκάζ, χαμηλότερη κατανάλωση και, στην εποχή της ηλεκτροκίνησης, κάθε κιλό μετρά ακόμη περισσότερο. Ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο κουβαλά ήδη μια ιδιαίτερα βαριά μπαταρία. Το να προσθέσεις ακόμη ένα ελαστικό, μαζί με γρύλο και εργαλεία, δεν μοιάζει πλέον και τόσο λογικό.

Από μηχανολογική άποψη, η απόφαση ίσως και να είναι κατανοητή. Στην πράξη όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Και αυτό διότι η ρεζέρβα δεν είναι απλώς ένα εξάρτημα που προσθέτει βάρος στο αυτοκίνητο. Είναι ένα αντικείμενο καθησυχασμού. Δεν χρειαζόταν να τη χρησιμοποιήσεις για να σου είναι χρήσιμη. Αρκούσε να ξέρεις ότι υπάρχει. Είναι σαν τον πυροσβεστήρα στο σπίτι. Τον αγοράζεις ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ. Όμως η ύπαρξή του σου επιτρέπει να αισθάνεσαι ότι, αν κάτι πάει στραβά, υπάρχει μια λύση.

Σήμερα, η λύση έχει γίνει λιγότερο χειροπιαστή. Ένα κιτ επισκευής προϋποθέτει ότι η ζημιά είναι συγκεκριμένου τύπου. Μια μικρή τρυπούλα ας πούμε που μπορεί να επιδιορθωθεί με το κιτ. Ένα μεγάλο σκίσιμο όμως στο πλάι του ελαστικού δεν διορθώνεται με το κιτ. Είναι έως και τρελό αυτοκίνητα SUV που αυτοδιαφημίζουν την ικανότητά τους να κινηθούν σε έναν κακοτράχαλο χωματόδρομο να μην έχουν προβλέψει τι θα γίνει αν μια κοφτερή πέτρα τραυματίσει καίρια το ελαστικό. Θα μείνουν εκεί, στη μέση του πουθενά να αναζητούν βοήθεια, πολλές φορές χωρίς καν σήμα στο κινητό. 
Ένα run-flat ελαστικό μπορεί να σου επιτρέψει να συνεχίσεις για κάποια απόσταση, αλλά ούτε αυτό αποτελεί πανάκεια. Και όταν το λάστιχο έχει καταστραφεί σοβαρά, η πραγματικότητα είναι απλή: χρειάζεσαι βοήθεια.

Η παλιά κλασσική ρεζέρβα έλεγε: «αν συμβεί κάτι, μπορώ να το αντιμετωπίσω μόνος μου».
Στα σύγχρονα αυτοκίνητα ισχύει το «αν συμβεί κάτι, θα βρούμε κάποιον να το αντιμετωπίσει». Αλλά θα τον βρούμε;

Αξίζει τελικά να καταστραφεί η εκδρομή σου ή το ταξίδι σου, επειδή στην κορυφή του βουνού είχες ένα κλατάρισμα; Μάλλον όχι.  Το έχετε ζήσει; Ευχόμαστε να μην το ζήσετε ποτέ, αλλά εμείς το έχουμε πάθει και γι΄αυτό και το συγκεκριμένο άρθρο.

Αυτό που συνάγεται είναι ότι για δεκαετίες ολόκληρες το αυτοκίνητο ήταν ένα αντικείμενο που έπρεπε, τουλάχιστον στοιχειωδώς, να μπορούμε να το διαχειριστούμε μόνοι μας. Στις μέρες μας έχουμε να κάνουμε με όλο και περισσότερο μια σύνθετη τεχνολογική πλατφόρμα που απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό και υποστήριξη.
Ίσως, τελικά, αυτός να είναι ο πραγματικός λόγος που η απουσία της ρεζέρβας μας ενοχλεί περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε.
Δεν μας λείπει απλά μια ζάντα και ένα λάστιχο. Μας λείπει η αίσθηση της ασφάλειας, η πεποίθηση που είχαμε πως αν κάτι πάει στραβά, μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας και δεν θα ξεμείνουμε αμανάτι σε κάποιο βουνό.