Maserati Boomerang: Διαστημική αισθητική ’70s [videos]

H Boomerang φωτογράφιζε μια γενιά Maserati του μέλλοντος που ποτέ δεν ήρθε. Ταυτόχρονα έδωσε στη δεκαετία του ’70 ένα κορυφαίο, φουτουριστικό δείγμα για το πώς σχεδιάζεται μια καροσερί και μια καμπίνα.

Τα πρωτότυπα στη δεκαετία του ’70 ήταν κατά πλειονότητα σφηνοειδείς μορφές, με τη δελεαστική υπόσχεση του «ακόμα περισσότερο»! Περισσότερη ταχύτητα, περισσότερη αεροδυναμική, περισσότερη τεχνολογία, περισσότερη αισιοδοξία, περισσότερη… ακρότητα. Για να μην αναφέρουμε την απομάκρυνση από την παράδοση και το κυνήγι του χαμηλότερου συντελεστή οπισθέλκουσας.

Αυτό οδήγησε κάποια πρωτότυπα στο να βρουν το δρόμο προς την παραγωγή, σε μορφές που ήταν τόσο ακραίες όσο και η αρχική προέλευσή τους: Το FIAT X-1/9, η Lamborghini Countach και η Lancia Stratos εξελίχθηκαν με βάση πρωτότυπα που ήταν τα πιο ακραία της εποχής τους -κάθε εποχής, θα λέγαμε. Προφανώς πιο υποτονικά στην έκδοση παραγωγής, αλλά με το τελικό αυτοκίνητο να μοιάζει με διαστημόπλοιο.

Maserati Boomerang

Ένα από αυτά που είναι σχετικά άγνωστο και δεν αναφέρεται συχνά είναι η Maserati Boomerang, ένα κόνσεπτ που παρουσιάστηκε το 1971 στο Salone di Torino. Ο θρυλικός, σούπερ σταρ σχεδιαστής Giorgetto Giugiaro δημιούργησε την Boomerang μόλις πέντε χρόνια ύστερα από την απομάκρυνσή του από την Ghia και την ίδρυση της Italdesign.

Maserati Boomerang

Ο σχεδιαστικός οίκος είχε δημιουργήσει ήδη επτά «σφήνες» πριν από τη Maserati Boomerang: Abarth 1600GT, Alfa Romeo Iguana, Alfa Romeo Caimano, Bizzarini Manta, BMW M1, Karmann Cheetah, Porsche Tapiro. Σε καθένα από αυτά θα άξιζαν χίλιες λέξεις. Κι αν έχει το χρόνο κάποιος, αξίζει να τα δει όλα, έστω και πρόκειται για παραλλαγές σε ένα θέμα. Κάτι στο οποίο ο Giugiaro ήταν, όπως φαίνεται, πολύ καλός.

Η Boomerang είναι μόλις 1,07 m ψηλή, σκαρφαλωμένη πάνω σε ζάντες 12,5 ιντσών. Το παρμπρίζ της κάνει γωνία μόλις 13ο. Το σχήμα σφήνας βρίσκεται παντού: Στην απίστευτα οξεία μύτη, στο πλαίσιο της πόρτας, στα διπλά ανοίγματα εμπρός από τον πίσω τροχό. Τα «φρύδια» των θόλων είναι τόσο ευθύγραμμα σε αισθητική έτσι ώστε θα μπορούσαν να είναι τετράγωνα. Στους θόλους των τροχών προστίθεται στο πίσω μέρος τους ένα ελαφρύ «κούμπωμα», σχεδόν ένα νεύμα στο μεγάλο αντίπαλο Marcello Gandini, του οποίου οι Alfa Romeo Carabo και Lancia Stratos Zero συγκαταλέγονταν επίσης μεταξύ των πιο σφηνοειδών πρωτοτύπων του ’70.

Maserati Boomerang

Ένας θαυμάσιος νέος κόσμος
Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’60, οι σφήνες είχα ξεκινήσει να δίνουν το «παρών» και η Maserati μόλις είχε αρχίζει να βαδίζει σε αυτό το τολμηρό, νέο μέλλον. Η Ghibli ήταν η πρώτη απόπειρα της φίρμας πάνω σε αυτό το στιλ, ελάχιστα κοινό με τα απομεινάρια του τέλους των ’50s, όπως η Sebring και η άκαμπτη αισθητικά Mexico, ακόμα και η Mistral που σχεδίασε ο Pietro Frua. Αντ’ αυτών, η Ghibli εξώθησε τη σιλουέτα της προς τα άκρα. Η χαμηλή, φθίνουσα μύτη της έκρυβε τους προβολείς, οι επιφάνειές της περιείχαν γωνίες στα πίσω τρία τέταρτα του αυτοκινήτου και ήταν μακρύτερη και χαμηλότερη από κάθε προηγούμενη Maserati. Ο σχεδιασμός της θα όριζε μια νέα γενιά για την Τρίαινα.

ΔEITE AKOMH Μια μοναδική Maserati 5000GT Coupé 1964 by Michelotti

Η Boomerang έκανε το ντεμπούτο της την ίδια χρονιά με το έξοχο σούπερκαρ παραγωγής, τη Maserati Bora. Μέχρι το 1968, η Maserati θα είχε περάσει υπό τον έλεγχο της Citroën. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Γάλλοι κόμισαν μαζί τους εκείνη τη νεωτερική σκέψη που χρειαζόταν διακαώς η ολοένα και πιο δύσπεπτη και ανιαρή Maserati. Ένα κεντρομήχανο σούπερκαρ ήταν εντός του ορίου των δυνατοτήτων της. Η Italdesign λοιπόν κλήθηκε να εξελίξει το Tipo 117, και η κομψή, «γυάλινη» Bora των 300 ίππων ντεμπουτάρισε στη Γενεύη -μόλις επτά μήνες πριν από την Boomerang.

Αναμφισβήτητα το πιο ξεχωριστό κομμάτι της Boomerang είναι το σαγωνοειδές εσωτερικό της. Ένα τούνελ που προεξέχει έντονα ξεκινά από το ταμπλό και χωρίζει την καμπίνα στα δύο. Όλα τα καντράν είναι μαζεμένα σε μία στρογγυλή κονσόλα που είναι ταυτόχρονα και ο αφαλός του τιμονιού. Ακόμη και οι μίσχοι των διακοπτών ξεφυτρώνουν μέσα από αυτή τη κονσόλα. Το τιμόνι περιορίζεται σε μια δερμάτινη στεφάνη που στηρίζεται σε τέσσερα πλακέ μπράτσα που χάνονται πίσω από τη κονσόλα.

Maserati Boomerang

Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά περίεργο. Και όμως, έχει νόημα: Όλα βρίσκονται εκεί, ορατά, χωρίς κάποια ματαιόσχολη «φούσκα» οργάνων να σου κόβει τη θέα προς το δρόμο. Και μάλιστα με τα φώτα ή τους καθαριστήρες να ανάβουν, κουνώντας απλώς τα δάχτυλα. Βλέπετε, το 1971 μπορεί να ήταν το μέλλον, αλλά ήταν ένα μέλλον πριν από τους αερόσακους.

Με 275 km/h
Η Boomerang έκανε το ντεμπούτο της στο Torino ως στατικό πρωτότυπο. Αλλά το 1972, οι μηχανικοί της Maserati την ξαναέφτιαξαν, τοποθετώντας το 4,7λιτρο μοτέρ V8 με το transaxle 5άρι σασμάν ZF της κεντρομήχανης Bora. Τώρα, η Boomerang μπορούσε να πιάσει 275 km/h, ταχύτητα που θα μπορούσε να την απογειώσει το ιταλικό διαστημόπλοιο.

Maserati Boomerang

Το 1972, ο Giugiaro, με όλα όσα είχε μάθει πριν από ένα χρόνο, ξεκίνησε ένα άλλο πρότζεκτ. Κάτι που θα γινόταν γνωστό απλώς «Silver Car». Και αυτό ήταν κεντρομήχανο με κλίση παρμπρίζ στις 18o, γωνία κάπως πιο πρακτική. Το εσωτερικό του ήταν λιγότερο ακραίο, αλλά εξίσου μίνιμαλ, με τα καθίσματα ντυμένα με ταπετσαρία σε σκωτσέζικο μοτίβο. Όταν το αυτοκίνητο παραγωγής έκανε το ντεμπούτο του το 1976, ύστερα από τρία πρωτότυπα, ο Giugiaro θα αποδείκνυε επιτέλους ότι ένα ακόμα και τόσο οξείας γωνίας παρμπρίζ θα μπορούσε να προσφέρει τέλεια ορατότητα και να δώσει αποστομωτική απάντηση στους ορκισμένους εχθρούς αυτής της γεωμετρίας και αισθητικής. Η υλοποίηση της Lotus Esprit ήρθε για να αποδείξει ότι όλες οι θεωρίες του «folded paper» του Giugiaro, μεταφέρονται με επιτυχία στην παραγωγή. Με την Esprit να αποτελεί το λάβαρο αυτής της διαδικασίας.

Maserati Boomerang

Το μέλλον της Boomerang από τότε μέχρη σήμερα θα ήταν μακρύ. Αφού επιδείχτηκε σε σταντ διεθνών Σαλονιών Αυτοκινήτου μέχρι το 1974, πουλήθηκε σε έναν ιδιοκτήτη νυχτερινών κέντρων στο Benidorm, στην ανατολική ακτή της Ισπανίας. Το 1980, ένας Γερμανός την αγόρασε ενώ ήταν σε διακοπές και έτσι ξεκίνησε την περιήγηση της σε διάφορα Concours de l’Elegance. Το 1990, ο Giugiaro επανενώθηκε με τη δημιουργία του και υπέγραψε στο πίσω πάνελ της, ενώ το 2002 αποκαταστάθηκε, με κύριο μέλημα το αυτοκίνητο να γίνει οδηγήσιμο.

Ο Louis Vuitton χρησιμοποίησε την Boomerang για τη φθινοπωρινή του καμπάνια το 2014. Μάλιστα, οι φωτογράφοι Annie Leibovitz, Juergen Teller και Bruce Weber έδωσαν στην Boomerang ίση προβολή με το μοντέλο, σε πόζες που οι γωνίες της κυριολεκτικά «τα σπάνε», ενώ τα δερμάτινα καθίσματά της δημιουργούν μοτίβα με τις κρουαζέ τσάντες.

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2015, η Boomerang πουλήθηκε από τον οίκο Bonhams στo Chantilly Sale έναντι €3.335.000.

Τα πάντα έχουν να κάνουν με τις γραμμές. Ο Giugiaro το γνώριζε. Ο Louis Vuitton το γνώριζε. Και το συμπέρασμα με οποιοδήποτε αυτοκίνητο-σφήνα, τα περισσότερα από τα οποία πλησιάζουν τα 50, είναι ότι θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ένα μέλλον που ενδεχομένως να βιώναμε. Αυτοκίνητα-διαστημόπλοια. Διαστημόπλοια που τρέχουν στην άσφαλτο. Αυτή είναι και η διαφορά. Μια Boomerang… THΝ Boomerang μπορεί να την οδηγήσει ο καθένας… Ίσως τη δούμε κάποια μέρα να τρέχει στους δρόμους ενός παράλληλου σύμπαντος. Του δικού της…