node/36752

111 χρόνια από το πρώτο Ford Model T

Το πρώτο Model T βγήκε από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στην Piquette Avenue στο Detroit σαν χτες, πριν από 111 χρόνια, την 1η Οκτωβρίου του 1908.

Αυτοδίδακτος μηχανικός και χαρισματικός επιχειρηματίας, ο Henry Ford ήταν ένας οραματιστής. Και προέβλεψε πριν από τον καθένα ότι το αυτοκίνητο θα μετέβαλλε δραστικά το σύγχρονο τοπίο αλλά και την ίδια την κοινωνία. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι δεν θα αποτελούσε αντικείμενο μόνο για την οικονομική ελίτ. 

Το Ford Model T λοιπόν, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε υπό αυτή την οπτική. Η υιοθέτηση της γραμμή παραγωγής για την κατασκευή και συναρμολόγηση του αυτοκινήτου στα εργοστάσιά του στο Detroit έδωσαν στον Ford τα μέσα για να δώσει σάρκα και οστά στις φιλοδοξίες του. 

Ford Model T
H  έκδοση «Touring» με τέσσερις πόρτες και ψηλή τέντα (δύο μέτρα από το έδαφος) ήταν και η πιο δημοφιλής.


Θριαμβευτικό αδιέξοδο
Στιβαρό και απλό προκειμένου να αποτελεί ιδιωτικό μέσο μετακίνησης για τον καθένα, το Ford Model T καινοτομούσε όπου χρειαζόταν εξορθολογισμός: Ο στόχος ήταν η δραστική μείωση του κόστους. Έτσι, με αγροτική εμφάνιση, το Model T ήθελε να είναι αποτελεσματικό σε κάθε είδους δρόμο με τη σημαντική απόστασά του από το έδαφος, με ελαστικό μοτέρ για να μην σκορτσάρει και στις πιο απότομες πλαγιές, διτάχυτο σασμάν που μπορούσε να το χειριστεί με άνεση το αρχάριο κοινό και μια χρωματική παλέτα που περιοριζόταν στο… μαύρο.

Το Model T κατήγαγε θρίαμβο από το λανσάρισμά του την 1η Οκτωβρίου του 1908. Παρόλα αυτά, το αυτοκίνητο παρέμενε ακόμα ακριβό για τα δεδομένα της εποχής, με τιμή εκκίνησης τα $850. Ποσό δυσβάστακτο για το μέσο Αμερικανό και ως εκ τούτου εμπόδιο στον εκδημοκρατισμό του αυτοκινήτου για να γίνει TO ΙΧ.

Ford Model T
Ψηλό και στιβαρό, το Ford Model T ήταν ιδανικό για την εποχή του, όπου το οδικό δίκτυο έξω από τις πόλεις ήταν ένα χαοτικό σύμπλεγμα από καρόδρομους. 


H μεγάλη στροφή συντελέστηκε το 1913. Δημιουργημένο πάνω σε γερές βάσεις, ο Ford αποφάσισε να συμπιέσει κι άλλο την τιμή του Τ. Η κινητή γραμμή παραγωγής εισήχθη σε όλες τις φάσεις παραγωγής και συναρμολόγησης, και η διάρκεια για την κατασκευή ενός Model T κατέβηκε από τις 12 ώρες και 28’ στις 2 ώρες και 38’. Αυτή δε του κινητήρα μειώθηκε στο μισό.

Όλα τα παραπάνω οδήγησαν την παραγωγή σε ένα ετήσιο ρυθμό 170 χιλιάδων αυτοκινήτων, όσα κατασκεύαζαν όλοι οι Αμερικανοί κατασκευαστές μαζί. Έτσι η τιμή έπεσε και οι πωλήσεις απογειώθηκαν, μαζί και τα κέρδη της Ford. 

Ford Model T
Μίνιμαλ θέση οδήγησης, αλλά και οικεία σήμερα με τρία πεντάλ: Συμπλέκτης, φρένο, γκάζι; Λάθος! 1η και 2η ταχύτητα, όπισθεν και φρένο. Το γκάζι βρίσκεται πίσω από το τιμόνι.


H εμπορική ευφορία κράτησε δέκα χρόνια. Το 1923, το Model T έφτασε τον αριθμό-ρεκόρ των δέκα εκατομμυρίων κατασκευασμένων αυτοκινήτων. Την ίδια χρονιά όμως το best-seller της Ford έφτασε και στο όριό του. Με εξαίρεση κάποια αισθητικά φρεσκαρίσματα (πιο χαμηλό σασί, πλουσιότερη χρωματική παλέτα…) το Τ παρέμενε απαράλλαχτο και αν και ήδη υπερήλικο, ο Ford επέμενε να το κρατά στην παραγωγή. Πίστευε ότι πρόκειται για το «αιώνιο μοντέλο» και δεν σκεφτόταν καν την αντικατάστασή του από ένα πιο σύγχρονο.

Ford Model T
Ο νεωτερισμός του 4κύλινδρου μοτέρ ήταν η αποσπώμενη, μονοκόμματη κεφαλή. Με βιομηχανοποιημένη παραγωγή, η συναρμολόγησή του ήταν γρήγορη και η συντήρησή του εύκολη και φθηνή.


Έπρεπε να φτάσει το 1927 για να υποκλιθεί το Model Τ στο κοινό και να πέσει η αυλαία. Μαζί και η πρωτοκαθεδρία του Μπλε Οβάλ στις παγκόσμιες πωλήσεις.

Το Model T με μια ματιά
Κινητήρας 4κύλινδρος σε σειρά
Χωρητικότητα 2.896 cc
Ισχύς 20 PS
Τελική ταχύτητα 60 km/h
Παραγωγή πάνω από 15 εκατ. αυτοκίνητα (1908-1927)

node/39643

Renault 4L 1961-1967: Μπλουτζίν

Πρώτο προσθιοκίνητο για την Billancourt, το R4 ήταν ταυτόχρονα ένα από τα πιο ευφυή αυτοκίνητα της εποχής του. Και ένα από τα πιο λατρεμένα, επίσης.

Τετάρτη, 05 Αυγούστου 2020 | Γιάννης Κουτσουφλάκης Επικοινωνία

Renault 4L 1961-1967: Μπλουτζίν

«Ας το ονομάσουμε μπλουτζίν, όπως το ρούχο που μπορούμε να φορέσουμε σε κάθε περίσταση». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε ο Pierre Dreyfus, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Régie Renault, το αυτοκίνητο που προοριζόταν να αντικαταστήσει το θρυλικό 4CV. Μια προδιαγραφή τόσο σύντομη όσο και απίστευτα φιλόδοξη που θα οδηγoύσε σε ένα άνευ προηγουμένου μείγμα στιβαρότητας και καινοτομίας. 

Εκτός από δημοφιλές και οικονομικό, αυτό το μικρό Renault όφειλε επίσης να δώσει μια δυναμική εικόνα της Régie που ταίριαζε στην εποχή, σημαίνοντας με αυτόν τον τρόπο τη ρήξη με τα παρελθόντα μοντέλα της εταιρείας.

Renault R4 1961-1967
Το τετράγωνο προφίλ και η τεράστια, ευήλια καμπίνα άλωσε επί 32 χρόνια μόδες και κοινωνικές τάξεις. 


Εμπνευσμένοι από τον παράδειγμα του μεγάλου εθνικού αντιπάλου της με το φθηνό και χρηστικό Citroën 2CV, οι μηχανικοί του γραφείου μελετών της Renault βάλθηκαν να παρουσιάσουν χώρους και χρηστικότητα σε πρωτόγνωρο επίπεδο για την εποχή.

Από τα πρώτα βήματα του πρότζεκτ κιόλας, το αυτοκίνητο σχεδιάστηκε με πέμπτη πόρτα, πίσω κάθισμα με εύκολη αναδίπλωση και πορτμπαγκάζ με επίπεδο πάτωμα που θα διασφάλιζε μεγάλη δυνατότητα φόρτωσης. 

Renault R4 1961-1967
Προερχόμενο από τον παλιό, καλό 4κύλινδρο «Billancourt» του 4CV, το μοτέρ του R4 όση δύναμη του έλειπε την αναπλήρωνε δηλώνοντας αγόγγυστα, καθημερινά και απροβλημάτιστα, «παρών». 


Η βούληση να προσφέρουν όσο το δυνατόν περισσότερο χώρο, απαιτούσε την τοποθέτηση του κινητήρα και της μετάδοσης εμπρός. Έτσι, το R4 κατέληξε να γίνει το πρώτο προσθιοκίνητο μοντέλο της φίρμας. Με το μυαλό στη συμπίεση του κόστους εξέλιξης και παραγωγής, ο παλιός, καλός 4κύλινδρος «Billancourt» του 4CV κλήθηκε στην υπηρεσία και του R4, ενσωματώνοντας όμως μια μικρή επαναστατική καινοτομία.

Φιλόξενο, το R4 όφειλε επίσης να είναι εύκολο στην καθημερινή χρήση. Να είναι με άλλα λόγια, «voiture à vivre», κατά πώς έλεγε το μότο της Renault. Έτσι, εγκαινίασε ένα κλειστό, σφραγισμένο κύκλωμα ψύξης για να ξεχάσεις μια και καλή την αγγαρεία του ελέγχου και την επίσης επίπονη διαδικασία της αφαίρεσης του ψυκτικού την άνοιξη.

Renault R4 1961-1967
Η πέμπτη πόρτα, πουθενά σχεδόν απαντώμενη εκείνη την εποχή, αποκάλυπτε ένα τεράστιο χώρο φόρτωσης με επίπεδο πάτωμα που ήταν και ένα από τα κλειδιά της επιτυχίας του R4.


Δοκιμαζόμενο με απόλυτη μυστικότητα και στις πιο απαιτητικές συνθήκες, το R4 παρουσιάστηκε στον Τύπο τον Ιούλιο του 1961, στους δρόμους της Camargue. Και παρά την αρνητική κριτική για την σιλουέτα του που ήταν λες και κομμένη με μαχαίρι και κάμποσους που ξενέρωσαν και χλεύασαν την πίσω πόρτα, η υποδοχή του από το κοινό ήταν θερμή. 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ 122 Χρόνια Renault: Voitures à vivre [video]

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το R4 έγινε η καλοκαιρινή ατραξιόν, ενώ το κοινό ανυπομονούσε να το συναντήσει από κοντά στο Σαλόνι του Παρισιού τον Οκτώβριο. Εκεί, η Regie γέμισε το σταντ της με μια ολόκληρη γκάμα. Έτσι το γαλλικό «μπλουτζίν» περιελάμβανε μια οικονομική έκδοση R3 (3CV), της οποίας η καριέρα αποδείχτηκε εφήμερη, το R4 (4CV), το 4L με τα έξι πλευρικά τζάμια, το επαγγελματικό Fourgonnette και τέλος το R4 Super, πιο πολυτελές, με πίσω πόρτα που έφτανε μέχρι χαμηλά αντί της θρυλικής πέμπτης πόρτας.

Renault R3 1961-1962
Το εξαιρετικά σπάνιο R3 ήταν ένα απογυμνωμένο R4 με μοτέρ 603 cc. Με παραγωγή μόνο 2.571 κομμάτια σε ένα χρόνο, σήμερα στην αγορά του κλασικού αυτοκινήτου πιάνει τα 15 χιλιάρικα!


Αυτό το τελευταίο που λανσαρίστηκε εμπορικά τον Μάρτιο του '62, φορούσε μοτέρ με την ισχύ ανεβασμένη στα 32 άλογα. Εκτός από την πόρτα που κατέβαινε χαμηλότερα, ανακλινόμενο ήταν και το κρύσταλλό της, ενώ η καμπίνα πιο φροντισμένη με καθίσματα με πιο παχιά γέμιση και ανακλινόμενο το πίσω. Αργότερα, το R4 Super θα έφτανε φτάνει τα 845 cc χωρίς αύξηση στην ισχύ του, θα φορούσε (όπως και η υπόλοιπη γκάμα) σασμάν φουλ συγχρονιζέ, αλλά το 1963 θα εξαφανιζόταν από τον κατάλογο ύστερα από παραγωγή 33.000 μονάδων.

Renault R4 1961-1967
Τα καθίσματα του R4 ήταν ένας απλός σωληνωτός σκελετός, όπως απλό ήταν και το ταμπλό αλλά με δύο πολύ μεγάλους χώρους για μικροπράγματα.


Το μικρό Renault, πολιτογραφημένο γρήγορα υπό τη γενική ονομασία «4L», όργωνε τις πόλεις και τους κάμπους, άλωνε μόδες και κοινωνικές τάξεις, για να φτάσει τελικά να εξελιχτεί σε ιερό τέρας της γαλλικής αυτοκίνησης. Ύστερα από 32 χρόνια ευδοκίμου υπηρεσίας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου όμως ήρθε η ώρα να αφυπηρετήσει. Το 1992 λοιπόν υποκλίθηκε στο κοινό του, καθώς πλέον δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις νέες αντιρρυπαντικές νόρμες. Το κοντέρ της παραγωγής είχε εν τω μεταξύ γράψει πάνω από οκτώ εκατομμύρια αυτοκίνητα!

Το R4 με μια ματιά
Κινητήρας 4κύλινδρος σε σειρά, ατμοσφαιρικός, επικεφαλής βαλβίδες
Χωρητικότητα 747 cc
Τροφοδοσία Ένα καρμπιρατέρ Solex 26 IDS 
Ισχύς* 27 PS/4.700 rpm 
Ροπή* 57 Nm/2.600 rpm
Κιβώτιο Χειροκίνητο 3τάχυτο με λεβιέ στο ταμπλό
Διαστάσεις 3,61 x 1,49 x 1,53 m
Μεταξόνιο 2,42
Πορτμπαγκάζ 480 lt
Ρεζερβουάρ 26 lt
Βάρος 570 kg
Φρένα Ταμπούρα 180 mm εμπρός, ταμπούρα 160 mm πίσω 
Λάστιχα 135-330
ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ*
0-100 km/h 37,1”
0-400 m 23,4” @ 88,5 km/h
0-1.000 m 45,3” @ 102 km/h
Τελική ταχύτητα 105 km/h
Κατανάλωση 5,7 lt/100 km
Παραγωγή 8.135.424 αυτοκίνητα (1961-1992)
Τιμή σήμερα Από €12.500 έως €20.000 (καλή έως κατάσταση Concours για πρώτης γενιάς ’61-’67)
*Αφορούν R4 ’63 με κινητήρα «Renault Billancourt 680-02»

node/39626

Ford: Τετράποδα ρομπότ σκανάρουν τους χώρους των εργοστασίων της

Τα ρομπότ μπορούν να χρησιμοποιούνται σε δυσπρόσιτες περιοχές του εργοστασίου με σαρωτές λέιζερ και κάμερες υψηλής ευκρίνειας, συλλέγοντας δεδομένα για τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού.

Τρίτη, 04 Αυγούστου 2020 | Επικοινωνία

Ford: Τετράποδα ρομπότ σκανάρουν τους χώρους των εργοστασίων της

Η Ford φέρνει τετράποδα ρομπότ στο Εργοστάσιο Κιβωτίων Ταχυτήτων Van Dyke στις αρχές Αυγούστου για τη σάρωση των χώρων με λέιζερ, που θα βοηθήσει τους μηχανικούς να επικαιροποιήσουν τη σχεδίαση CAD, η οποία χρησιμοποιείται για την αναδιάταξη και τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού των μονάδων

Αυτά τα τετράποδα ρομπότ βάρους 31,75 κιλών που θυμίζουν σκύλο, μπορούν να κάθονται, να κάνουν χειραψία και να ελίσσονται. Επίσης μπορούν να εκτελούν σαρώσεις 360 μοιρών με τη βοήθεια των καμερών τους, να διαχειρίζονται επιφάνειες με κλίσεις 30 μοιρών, αλλά και να ανεβαίνουν σκαλιά επί πολλές ώρες. 

Ο Fluffy, το όνομα που έδωσε στο ρομπότ η χειρίστριά του Paula Wiebelhaus, είναι ένα από τα δύο μοντέλα που η Ford ενοικιάζει από το Boston Dynamics - το άλλο ρομπότ της Ford ονομάζεται Spot, υποδηλώνοντας την προϊοντική του ιδιότητα.

Τα ρομπότ που δοκιμάζει πειραματικά η Ford στο εργοστάσιο κιβωτίων ταχυτήτων Van Dyke φέρουν κίτρινο χρώμα και είναι εύκολα αναγνωρίσιμα. Εφοδιασμένα με πέντε κάμερες, μπορούν να κινούνται με ταχύτητα έως και 5 χλμ./ώρα, με την μπαταρία τους να εξασφαλίζει τουλάχιστον δύο ώρες αυτονομίας. Στην πράξη τα ρομπότ αυτά θα σαρώνουν την επιφάνεια του δαπέδου του εργοστασίου με σκοπό την επικαιροποίηση της αρχικής σχεδίασης CAD (Computer Aided Design) – και όπως είναι φυσικό αναμένεται να γίνουν το δεξί χέρι των μηχανικών που ασχολούνται με τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού του εργοστασίου.

«Αρχικά, σχεδιάζουμε και κατασκευάζουμε ένα εργοστάσιο. Στη συνέχεια, στο πέρασμα των χρόνων, πραγματοποιούνται αλλαγές που σπάνια καταγράφονται» λέει χαρακτηριστικά ο Mark Goderis, digital engineering manager της Ford. «Με τα βοήθεια των ρομπότ, μπορούμε τώρα να έχουμε μία πραγματική εικόνα των εγκαταστάσεων και ταυτόχρονα να δημιουργούμε ένα νέο μηχανολογικό μοντέλο παραγωγής. Αυτό το ψηφιακό μοντέλο θα χρησιμοποιείται στη συνέχεια όταν χρειάζεται εκσυγχρονισμός του εργοστασίου για την παραγωγή νέων προϊόντων.»

Χωρίς τον Fluffy, η επικαιροποίηση του αρχικού σχεδίου θα ήταν πολύ πιο κουραστική. «Συνήθως χρησιμοποιούσαμε ένα τρίποδο, το οποίο το περιφέραμε στους χώρους των εγκαταστάσεων, σταματώντας σε διαφορετικά σημεία κάθε φορά, και περιμένοντας περίπου πέντε λεπτά μέχρι να ολοκληρωθεί η σάρωση με λέιζερ» θυμάται ο Goderis. «Η σάρωση ενός εργοστασίου απαιτούσε δύο εβδομάδες. Με τη βοήθεια του Fluffy, η εργασία αυτή μπορεί να γίνει στο μισό χρόνο.»

Η παλιά μέθοδος ήταν επίσης ακριβή, αφού το συνολικό κόστος της έφτανε σχεδόν στα 300.000$ για τη σάρωση μιας εγκατάστασης. Αν το πιλοτικό πρόγραμμα λειτουργήσει σύμφωνα με τις προσδοκίες, η ομάδα παραγωγής της Ford θα μπορεί να εκτελεί σαρώσεις όλων των εργοστασίων της με ελάχιστο κόστος. Τέτοιες προηγμένες τεχνολογίες βοηθούν την εταιρεία να εξοικονομεί χρόνο και χρήμα, αναπροσαρμόζοντας ταχύτερα τις εγκαταστάσεις για την υποδοχή νέων προϊόντων, με αποτέλεσμα τα νέα μοντέλα να φτάνουν ταχύτερα στην αγορά.

Με τον καιρό, σύμφωνα με τον Goderis «στόχος είναι να μπορούμε να ελέγχουμε τα ρομπότ από απόσταση, να τα προγραμματίζουμε για project του εργοστασίου και να λαμβάνουμε αναφορές άμεσα, από οποιαδήποτε τοποθεσία της χώρας. Προς το παρόν, τα ρομπότ μπορούν να προγραμματίζονται για να ακολουθούν μία συγκεκριμένη διαδρομή, ενώ μπορούμε να τα διαχειριζόμαστε από απόσταση έως 50 μ. με μια καινοτόμα εφαρμογή στο tablet.»

Το μυστικό της επιτυχίας του Fluffy και του Spot είναι η ευελιξία τους, σχολιάζει η Wiebelhaus, που χειρίζεται το ρομπότ της μέσω μιας συσκευής που θυμίζει παιχνιδοκονσόλα και της επιτρέπει να βλέπει από απόσταση την εικόνα της κάμερας. Εάν προκύψει κάποιο ζήτημα, η συσκευή ελέγχου της Wiebelhaus περιλαμβάνει μία λειτουργία που ακινητοποιεί το ρομπότ εμποδίζοντας τυχόν συγκρούσεις με εμπόδια

Τα ρομπότ έχουν τρεις λειτουργίες βηματισμού: περπάτημα για σταθερό έδαφος, βάδισμα σε ανώμαλο έδαφος και ειδική ταχύτητα κίνησης για σκάλες. Τα ρομπότ έχουν τη δυνατότητα να ελίσσονται, να σκύβουν και να περπατούν ευθεία, κάτι που σημαίνει ότι έχουν πρόσβαση σε δυσπρόσιτες περιοχές του εργοστασίου. Μπορούν επίσης να κινηθούν σε δύσκολα εδάφη, κιγκλιδώματα, σκαλιά, ακόμα και σε επιφάνειες με κλίσεις 30 μοιρών. Εάν πέσουν, μπορούν να σηκωθούν μόνα τους. Επίσης, μπορούν να διατηρούν μία σταθερή απόσταση ασφαλείας από αντικείμενα για αποφυγή συγκρούσεων.

Μερικές φορές ο Fluffy ανασηκώνεται στα ρομποτικά καπούλια του και ανεβαίνει στην πλάτη ενός μικρού, στρογγυλού αυτόνομου κινητού ρομπότ, γνωστού με την ονομασία Scouter. Ο Scouter περιηγείται στους διαδρόμους του εργοστασίου, βοηθώντας τον Fluffy να εξοικονομεί ενέργεια από τη μπαταρία του μέχρις ότου έρθει η ώρα να αναλάβει δουλειά. Ο Scouter περιηγείται αυτόνομα στις εγκαταστάσεις σκανάροντας και αποτυπώνοντας τρισδιάστατα νέφη σημείων (3-D point) για τη δημιουργία μιας CAD σχεδίασης. Εάν κάποια περιοχή είναι πολύ στενή για τον Scouter, ο Fluffy έρχεται για να «σώσει» την κατάσταση.

«Υπάρχουν σημεία στο εργοστάσιο στα οποία ίσως και να μη θέλεις να περπατήσεις, επειδή δυσκολεύεσαι να ελιχθείς» σχολιάζει η Wiebelhaus. «Είναι ευκολότερο και ασφαλέστερο να στείλεις τον Fluffy εκεί.»

Αν και ο Fluffy εντυπωσιάζει με την ευελιξία και τις κινητικές του δυνατότητες, η Wiebelhaus δεν πιστεύει ότι θα κάνει καριέρα στο μέλλον ως performer σε επιδείξεις σκύλων. «Ο Fluffy είναι ένα εκπληκτικό εργαλείο στην παραγωγή» δήλωσε η Weibelhaus. «Ναι, πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα νέα πρόταση, με το έργο που παράγει και το πείσμα του να έχουν ιδιαίτερη αξία. Έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες από το να χορεύει και να κάνει τούμπες. Θέλουμε να τον πιέσουμε στα όριά του στο εργοστάσιο και να δούμε τι αξία έχει για την εταιρεία.»

[Πηγή: Ford]